dhsg_v1

Εγκριση δόμησης κατά παρέκκλιση

Fri, 09 Jun 2023 15:28:25 GMT

ΣτΕ Ολομ. 992/2023: Έγκριση παρέκκλισης από τις γενικές διατάξεις της εκτός σχεδίου δόμησης για την κατασκευή αγροτικής αποθήκης κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 παράγρ. 1 του π.δ. της 24-31.5.1985 (άρθρο 163 παράγρ. 1 του Κ.Β.Π.Ν.) - Ελλείψει σαφούς κανονιστικού πλαισίου και νόμιμων κριτηρίων, η έγκριση της παρέκκλισης δεν αποτελεί εφαρμογή του νόμου με την έκδοση ατομικής διοικητικής πράξης, αλλά κανονιστικό καθορισμό όρων δόμησης για κάθε συγκεκριμένο γήπεδο από το αποφασίζον όργανο, κατ’ ενάσκηση ανεπίτρεπτα ευρείας διακριτικής ευχέρειας.
06/06/2023
________________________________________
ΣτΕ Ολομ. 992/2023
Πρόεδρος: Ευαγγελία Νίκα, Πρόεδρος ΣτΕ
Εισηγητής: Θεόδωρος Αραβάνης, Σύμβουλος Επικρατείας

Έγκριση παρέκκλισης από τις γενικές διατάξεις της εκτός σχεδίου δόμησης για την κατασκευή αγροτικής αποθήκης κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 παράγρ. 1 του π.δ. της 24-31.5.1985 (άρθρο 163 παράγρ. 1 του Κ.Β.Π.Ν.) - Ελλείψει σαφούς κανονιστικού πλαισίου και νόμιμων κριτηρίων, η έγκριση της παρέκκλισης δεν αποτελεί εφαρμογή του νόμου με την έκδοση ατομικής διοικητικής πράξης, αλλά κανονιστικό καθορισμό όρων δόμησης για κάθε συγκεκριμένο γήπεδο από το αποφασίζον όργανο, κατ’ ενάσκηση ανεπίτρεπτα ευρείας διακριτικής ευχέρειας.

Με την 992/2023 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας έγινε δεκτή αίτηση ακυρώσεως κατά απόφασης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, με την οποία εγκρίθηκε παρέκκλιση από τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις περί εκτός σχεδίου δόμησης για την κατασκευή αγροτικής αποθήκης σε μη άρτιο γήπεδο στον Ν. Εύβοιας. Η παρέκκλιση αφορούσε το εμβαδόν του γηπέδου και τις αποστάσεις του κτιρίου από τα όρια αυτού. Με την απόφαση 992/2023 καταργήθηκε η δίκη ως προς την οικοδομική άδεια ανέγερσης της αποθήκης λόγω ανάκλησής της, κρίθηκε ότι η δίκη διατηρεί το αντικείμενό της ως προς την έγκριση της παρέκκλισης, η οποία δεν εξαντλείται σε μία εφαρμογή, αλλά μπορεί να εφαρμοσθεί και στο μέλλον, και περαιτέρω κρίθηκαν τα εξής:

1.   Ο καθορισμός και ο διαφορισμός των όρων δόμησης και χρήσης των ακινήτων αποτελούν ρυθμίσεις που από τη φύση τους πρέπει να ανάγονται σε μία κατηγορία. Οι όροι δόμησης και χρήσης αποτελούν περιορισμούς του ατομικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας και μέσο επέμβασης της Πολιτείας για την εκπλήρωση της αποστολής που της ανατέθηκε με το άρθρο 24 παρ. 2 του Συντάγματος. Λόγω της φύσης και της αποστολής των, ως μέσων παρέμβασης στη σφαίρα συνταγματικά προστατευόμενων δικαιωμάτων και αξιών (ιδιοκτησίας και περιβάλλοντος) επιβάλλονται κατά την έννοια των άρθρων 17 και 24 παρ. 2 του Συντάγματος κανονιστικώς. Οι παρεκκλίσεις από τους πάγιους όρους δόμησης μιας περιοχής, και όταν ακόμη αναφέρονται σε ορισμένα ακίνητα, πρέπει και αυτές να εντάσσονται στην κατηγορία με την οποία συνδέονται χωρικά και έχουν κανονιστικό χαρακτήρα. Οι αυτές αρχές ισχύουν και για τους όρους δόμησης των περιοχών εκτός σχεδίου, οι οποίοι, κατά την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, δεν επιτρέπεται να είναι ευνοϊκότεροι των όρων εντός σχεδίου, ούτε να οδηγούν σε αλλοίωση του χαρακτήρα των εκτός σχεδίου περιοχών.
2.   Οι όροι και περιορισμοί αυτοί πρέπει να καθορίζονται σαφώς στον νόμο ή σε κατ’ εξουσιοδότηση αυτού εκδιδόμενο διάταγμα, το οποίο πρέπει να ορίζει, μεταξύ άλλων, τις προσήκουσες διαστάσεις των γηπέδων και των οικοδομών, τις αποστάσεις των κτιρίων από τα όρια, τα ανώτατα όρια εκμετάλλευσης και γενικώς όλους τους όρους που αναφέρονται στις εξουσιοδοτικές διατάξεις των άρθρων 17 και 9 παράγρ. 2 του ν.δ. της 17.7.1923 (άρθρα 162 παράγρ. 1 και 160 παράγρ. 2 του Κ.Β.Π.Ν., αντιστοίχως). Οι εν λόγω όροι και περιορισμοί πρέπει να τίθενται με γενικά και αντικειμενικά κριτήρια, να δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου συμφέροντος και να είναι συναφείς και ανάλογοι με τη δραστηριότητα που αντιστοιχεί στην οικεία χρήση, έτσι ώστε να εξυπηρετούνται μόνο οι πραγματικές ανάγκες των δικαιούχων και να αποκλείονται καταστρατηγήσεις. Περαιτέρω, οι θεσπιζόμενοι όροι δόμησης πρέπει να κλιμακούνται ανάλογα με τη φύση της περιοχής και την ανάγκη τυχόν αυξημένης προστασίας της.
3.   Τα αυτά ισχύουν, και δη κατά μείζονα λόγο, προκειμένου περί παρεκκλίσεων από τους πάγιους όρους δόμησης. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να προσδιορίζονται σαφώς οι δικαιούχοι και οι όροι χορήγησης της παρέκκλισης, οι οποίοι πρέπει να ανάγονται σε πολεοδομικά κριτήρια και να είναι σαφείς και ανάλογοι με το αντικείμενο της ρύθμισης, έτσι ώστε η παρέκκλιση να μην οδηγεί σε ανατροπή του κανόνα ή να περιορίζεται σε ρύθμιση ολίγων ατομικών περιπτώσεων.
4.   Οι διατάξεις του άρθρου 2 παράγρ. 1 του π.δ. της 24-31.5.1985 (άρθρο 163 παράγρ. 1 του Κ.Β.Π.Ν.), καθ’ ο μέρος προβλέπουν την έγκριση παρέκκλισης από τους κατά τον κανόνα όρους της εκτός σχεδίου δόμησης δεν πληρούν τις ανωτέρω προϋποθέσεις, διότι δεν προβλέπουν νόμιμα κριτήρια για την έγκριση της παρέκκλισης. Ειδικότερα, δεν προκύπτει ο λόγος δημοσίου συμφέροντος που εξυπηρετείται με την παρέκκλιση, δεν προσδιορίζονται με σαφήνεια οι υποκειμενικές και αντικειμενικές προϋποθέσεις για την έγκρισή της, ιδίως ως προς τον καθορισμό των δικαιούχων και τα ελάχιστα όρια εμβαδού, προσώπου και βάθους του γηπέδου για την έγκριση της παρέκκλισης, ενώ και όπου καθορίζονται ανώτατα ή κατώτατα όρια, το εύρος της απόκλισης είναι ανεπίτρεπτα μεγάλο. Έτσι ευνοείται η δόμηση μειονεκτικών αγροτεμαχίων, η κατάτμηση των αγροτικών κλήρων και η ενδεχόμενη οικοπεδοποίησή τους. Τέλος δεν προβλέπεται κλιμάκωση των όρων δόμησης ανάλογα με τον τυχόν ιδιαίτερο χαρακτήρα της περιοχής, αλλά όλες οι περιοχές αντιμετωπίζονται ομοιόμορφα. Τούτο οφείλεται προφανώς και στο ότι οι κρίσιμες διατάξεις αναπαράγουν κατ’ ουσίαν τις ρυθμίσεις του άρθρου 2 του π.δ. της 6-17.10.1978, το οποίο θεσπίσθηκε πριν την αναμόρφωση της νομοθεσίας περί χωροταξίας, περιβάλλοντος και αρχαιοτήτων (ν. 2742/1999, 1650/1986, 3028/2002) και δεν συντονίζεται με αυτήν. Οι ανωτέρω πλημμέλειες δεν θεραπεύονται κατά την αντιμετώπιση κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης, διότι τα κριτήρια για την έγκριση της παρέκκλισης πρέπει να ορίζονται εκ των προτέρων στον νόμο και όχι να τίθενται επ’ ευκαιρία της εκάστοτε εφαρμογής του. Ελλείψει δε σαφούς κανονιστικού πλαισίου και νόμιμων κριτηρίων, η έγκριση της παρέκκλισης δεν αποτελεί εφαρμογή του νόμου με την έκδοση ατομικής διοικητικής πράξης, αλλά, κατ’ ουσίαν, κανονιστικό καθορισμό όρων δόμησης για κάθε συγκεκριμένο γήπεδο από το αποφασίζον όργανο, κατ’ ενάσκηση ανεπίτρεπτα ευρείας διακριτικής ευχέρειας.
5.   Κατά τη μειοψηφία, η πρόβλεψη ειδικών όρων δόμησης για ειδικές χρήσεις κτιρίων είναι συνταγματικώς ανεκτή διότι δεν αποτελεί κατ’ ουσίαν παρέκκλιση, αλλά θέσπιση ειδικού καθεστώτος για την ανέγερση συγκεκριμένων κατηγοριών κτιρίων. Η απόφαση του οργάνου που εγκρίνει την παρέκκλιση εκδίδεται κατ’ ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης, που παρέχεται με το άρθρο 163 παρ. 1 του ΚΒΠΝ, εντός των κανονιστικώς προσδιοριζομένων στην ίδια διάταξη ορίων, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να εξαντληθούν, και κατόπιν συνεκτίμησης, αφενός των αναγκών που συνδέονται με τη λειτουργικότητα του κτιρίου που πρόκειται να ανεγερθεί και αφετέρου των επιπτώσεων από την ανέγερσή του στα όμορα ακίνητα και γενικότερα στο περιβάλλον, και αφού προηγηθεί γνωμοδότηση από διοικητικά όργανα που διαθέτουν την απαραίτητη επιστημονική και τεχνική επάρκεια να προβούν στις σχετικές κρίσεις. Περαιτέρω, κατά τη μειοψηφία, η απόφαση που εγκρίνει την παρέκκλιση δεν αφορά το επιτρεπτό ή τις προϋποθέσεις δόμησης του γηπέδου αλλά τη μορφή και τις διαστάσεις του συγκεκριμένου κτιρίου και έχει ατομικό χαρακτήρα. Τέλος, κατά τη γνώμη ενός μέλους, η κατά τα ανωτέρω έγκριση παρέκκλισης είναι μεν κανονιστικής φύσης, αλλά οι σχετικές διατάξεις είναι νόμιμες και εντός εξουσιοδότησης.
________________________________________

Griechenland- Grundstück-Bebaung- Ausnahmeregelung

Fri, 09 Jun 2023 14:50:19 GMT

Großer Senat des Staatsrates (Urteil Nr. . 992/2023. ) –06/06/2023

In Ermangelung eines klaren Regelungsrahmens und rechtlicher Kriterien stellt die Genehmigung der Abweichung keine Rechtsanwendung durch einen einzelnen Verwaltungsakt dar, sondern die regelnde Festlegung von Baubedingungen für jedes einzelne Grundstück durch das Entscheidungsorgan in Ausübung eines unzulässig weiten Ermessensspielraums.
Genehmigung einer Abweichung von den allgemeinen Bestimmungen des Bebauungsplans für den Bau einer landwirtschaftlichen Lagerhalle gemäß den Bestimmungen von Artikel 2 Absatz 1 des Erlasses vom 24-31.5.1985 (Artikel 163 Absatz 1 des Verwaltungsgesetzbuchs). ) - In Ermangelung eines eindeutigen Regelungsrahmens und rechtlicher Kriterien stellt die Genehmigung der Abweichung keine Rechtsanwendung durch einen einzelnen Verwaltungsakt dar, sondern vielmehr die ordnungspolitische Festlegung der Baubedingungen für jedes einzelne Grundstück durch das Entscheidungsorgan in Ausübung eines unzulässig weiten Ermessensspielrau ms.

Mit der Entscheidung 992/2023 des Plenums des Staatsrats wurde einer Nichtigkeitsklage gegen eine Entscheidung der Region Mittelgriechenland stattgegeben, mit der eine Abweichung von den geltenden städtebaulichen Vorschriften über das Bauen außerhalb des Bebauungsplans für den Bau einer landwirtschaftlichen Lagerhalle auf einem nicht parzellierten Grundstück in der Präfektur Evia genehmigt wurde. Die Ausnahmeregelung betraf die Fläche des Grundstücks und die Abstände des Gebäudes von den Grundstücksgrenzen. Mit der Entscheidung 992/2023 wurde das Verfahren hinsichtlich der Baugenehmigung für den Bau der Lagerhalle wegen ihres Widerrufs aufgehoben, es wurde festgestellt, dass das Verfahren seinen Zweck hinsichtlich der Genehmigung der Abweichung beibehält, die sich nicht in einem Antrag erschöpft, sondern in der Zukunft angewandt werden kann, und es wurde ferner wie folgt festgestellt:

1.    Die Festlegung und Differenzierung der Bau- und Nutzungsbedingungen eines Grundstücks sind Vorschriften, die ihrer Natur nach auf eine einzige Kategorie reduziert werden müssen. Die Bau- und Nutzungsbedingungen sind Beschränkungen des individuellen Eigentumsrechts und ein Mittel des Staates, um die ihm durch Art. 24 Abs. 2 GG übertragene Aufgabe zu erfüllen.. Aufgrund ihres Charakters und ihrer Aufgabe als Mittel zum Eingriff in die Sphäre der verfassungsrechtlich geschützten Rechte und Werte (Eigentum und Umwelt) werden sie im Sinne der Artikel 17 und 24 Abs. 2 der Verfassung sowie des Artikels 24 Abs. 2 der Verfassung auferlegt. Abweichungen von den festgesetzten Bauvorschriften eines Gebietes müssen, auch wenn sie sich auf bestimmte Grundstücke beziehen, ebenfalls in die Kategorie fallen, mit der sie räumlich verbunden sind und einen Regelungscharakter haben. Die gleichen Grundsätze gelten für die Bauvorschriften in Gebieten außerhalb des Plans, die nach ständiger Rechtsprechung des Staatsrats nicht günstiger sein dürfen als die des Plans und auch nicht zu einer Veränderung des Charakters der Gebiete außerhalb des Plans führen dürfen.
2.    Diese Bedingungen und Beschränkungen müssen im Gesetz oder in einem auf seiner Grundlage erlassenen Dekret klar definiert werden, das unter anderem die angemessenen Abmessungen der Grundstücke und Gebäude, die Abstände der Gebäude von den Grenzen, die Höchstgrenzen der Nutzung und im Allgemeinen alle in den Ermächtigungsbestimmungen der Artikel 17 und 9 Absatz 2 des Gesetzes vom 17.7.1923 (Artikel 162 Absatz 1 bzw. 160 Absatz 2 des Gesetzbuchs) genannten Bedingungen festlegen muss, bzw.). Diese Bedingungen und Beschränkungen müssen auf der Grundlage allgemeiner und objektiver Kriterien festgelegt werden, sie müssen durch Gründe des öffentlichen Interesses gerechtfertigt sein und sie müssen für die Tätigkeit, die der betreffenden Nutzung entspricht, relevant und verhältnismäßig sein, so dass nur die tatsächlichen Bedürfnisse der Begünstigten erfüllt werden und eine Umgehung ausgeschlossen ist. Darüber hinaus sollten die festgelegten baulichen Bedingungen je nach der Art des Gebiets und der Notwendigkeit eines erhöhten Schutzes abgestuft sein.
3.    Das Gleiche gilt insbesondere bei Abweichungen von den üblichen Bauvorschriften. In diesem Fall müssen die Begünstigten und die Voraussetzungen für die Gewährung der Abweichung klar definiert sein, die sich an städtebaulichen Kriterien orientieren und in einem klaren und angemessenen Verhältnis zum Regelungsgegenstand stehen müssen, damit die Abweichung nicht zu einer Umkehrung der Regel führt oder sich auf die Regelung weniger Einzelfälle beschränkt.
4.    Die Bestimmungen von Artikel 2 Absatz 1 des Dekrets vom 24.-31.5.1985 (Artikel 163 Absatz 1 des Verwaltungsgesetzbuchs), soweit sie die Genehmigung einer Abweichung von den Bedingungen der Vorschrift über das Bauen im Außenbereich vorsehen, erfüllen die oben genannten Voraussetzungen nicht, da sie keine rechtlichen Kriterien für die Genehmigung der Abweichung vorsehen. Insbesondere ist der Grund des öffentlichen Interesses, dem die Abweichung dient, nicht ersichtlich, die subjektiven und objektiven Voraussetzungen für die Genehmigung der Abweichung sind nicht klar definiert, insbesondere was die Definition der Begünstigten und die Mindestgrenzen der Fläche, der Oberfläche und der Tiefe des Grundstücks für die Genehmigung der Abweichung betrifft, und wenn Höchst- oder Mindestgrenzen definiert werden, ist der Anwendungsbereich der Abweichung unzulässig weit. Dies begünstigt die Bebauung benachteiligter Grundstücke, die Unterteilung landwirtschaftlicher Grundstücke und deren eventuelle Zusammenlegung. Schließlich ist nicht vorgesehen, dass die Baubedingungen nach dem spezifischen Charakter des Gebiets gestaffelt werden, sondern alle Gebiete werden gleich behandelt. Dies ist offensichtlich darauf zurückzuführen, dass die kritischen Bestimmungen im Wesentlichen die Bestimmungen von Artikel 2 des Dekrets vom 6.-17.10.1978 wiedergeben, das vor der Reform der Gesetzgebung über Raumordnung, Umwelt und Altertümer (Gesetze 2742/1999, 1650/1986, 3028/2002) verabschiedet wurde und nicht mit ihr abgestimmt ist. Die oben genannten Mängel können nicht in jedem Einzelfall behoben werden, da die Kriterien für die Genehmigung der Ausnahme im Voraus im Gesetz festgelegt werden müssen und nicht erst bei der Anwendung der Ausnahmeregelung festgelegt werden dürfen. In Ermangelung eines klaren Regelungsrahmens und gesetzlicher Kriterien stellt die Genehmigung einer Abweichung keine Rechtsanwendung durch einen einzelnen Verwaltungsakt dar, sondern im Wesentlichen eine ordnungspolitische Festlegung der baulichen Voraussetzungen für jedes einzelne Grundstück durch das Entscheidungsorgan in Ausübung eines unzulässig weiten Ermessens.
5.    Nach Ansicht der Minderheit ist die Festlegung von besonderen Bauauflagen für besondere bauliche Nutzungen verfassungsrechtlich zulässig, weil es sich im Kern nicht um eine Abweichung, sondern um die Schaffung einer Sonderregelung für die Errichtung bestimmter Gebäudekategorien handelt. Die Entscheidung der Stelle, die die Abweichung genehmigt, wird in Ausübung des Ermessens der Verwaltung getroffen, das in Artikel 163 Absatz 1 Buchstabe b des Vertrages vorgesehen ist. 1 des Bürgerlichen Gesetzbuchs innerhalb der in dieser Bestimmung festgelegten Grenzen, die nicht unbedingt ausgeschöpft werden müssen, und unter Berücksichtigung einerseits der Erfordernisse im Zusammenhang mit der Funktionalität des zu errichtenden Gebäudes und andererseits der Auswirkungen seiner Errichtung auf die benachbarten Grundstücke und die Umwelt im Allgemeinen sowie nach Einholung der Stellungnahme von Verwaltungsorganen, die über die erforderliche wissenschaftliche und technische Kompetenz für die entsprechenden Beurteilungen verfügen. Außerdem betrifft die Entscheidung über die Genehmigung der Abweichung nach Ansicht der Minderheit nicht die Zulässigkeit oder die baulichen Gegebenheiten des Grundstücks, sondern die Form und die Abmessungen des betreffenden Gebäudes und ist individueller Natur. Schließlich vertritt ein Mitglied die Auffassung, dass die oben genannte Abweichung einen Regelungscharakter hat, die Bestimmungen jedoch rechtmäßig sind und in den Anwendungsbereich der Genehmigung fallen.

Bebaubarkeit

Wed, 07 Jun 2023 07:46:52 GMT

Um ein Grundstück innerhalb eines Bebauungsplans (Parzelle) zu bebauen, müssen bestimmte Bedingungen und Auflagen erfüllt werden, die in den einschlägigen Planungsvorschriften festgelegt sind. Die Bedingungen werden von der Stadtplanungsstudie des Gebiets genehmigt und im Amtsblatt der Regierung (Gazette) veröffentlicht. Sie sind Instrumente zur Kontrolle der Bebauung in Verbindung mit den allgemeineren Bestimmungen des Neuen Baugesetzbuchs (NOC) und der unkontrollierten Unterteilung von Grundstücken.

Zu diesen Bedingungen gehören

1. Die Mindestfläche und die Abmessungen zur Straße hin, die ein Grundstück haben muss, um bebaut werden zu können.

Zu diesen Bedingungen gehören

1. Die Mindestfläche und die Abmessungen zur Straße hin, die ein Grundstück haben muss, um bebaut werden zu können.

2. Das maximal zulässige Gebäudeverhältnis (BU).

3. Der maximal zulässige Prozentsatz der Bebauung.

4. Jegliche Beschränkung der Geschosshöhe oder der Akzeptanz gemäß GOC.

5. Die Abmessungen von Hängen und Gassen, sofern vorhanden.

6. Sonstige Verpflichtungen, wie z. B. a) Eintragung einer Mindestgrundfläche im bebaubaren Teil und einer Mindestseite b) Verbot der Bebauung.

Wenn die oben genannten Bedingungen erfüllt sind, wird das Grundstück als eben und bebaubar erklärt. Wenn diese Bedingungen nicht erfüllt sind, d. h. das Grundstück nicht vollständig und bebaubar ist, wird geprüft, ob es durch Änderung der Grenzen der angrenzenden Grundstücke ausgeglichen werden kann, um vollständige und bebaubare Grundstücke zu erhalten. Ist dies nicht möglich, wird es an ein Nachbargrundstück angegliedert. Die Unversehrtheit der Grundstücke ist also eng mit der Abrechnung und der Angliederung verbunden. Unter bestimmten Bedingungen können auch Grundstücke bebaut werden, die nicht die erforderlichen Abmessungen aufweisen und nicht bebaubar sind.

Was gilt für unbebaute Grundstücke?

Bei unbebauten Grundstücken (Parzellen) hängt die Unversehrtheit im Allgemeinen von der Fläche, der Art der Straße, an der das Grundstück liegt, dem Zeitpunkt seiner Entstehung (alte Eigentumsurkunde) und seinen Abmessungen ab.

Im Allgemeinen gilt der Präsidialerlass von 1985 für unbebaute Grundstücke, aber in bestimmten Gebieten gelten besondere Erlasse.

Gilt, dass ich auf den 2 Hektar innerhalb einer Zone von 500 m von der Siedlung bauen kann?

Nach den Planungsvorschriften gelten Grundstücke von 2000 m2 innerhalb der 500-m-Zone um Siedlungen aus der Zeit vor 1977 als vollständig und bebaubar.

Ausgangspunkt für die Messung der 500-Meter-Zone ist jedoch die Kontur des alten zusammenhängenden Teils der Siedlung.

Ich habe 4 Hektar außerhalb des Bebauungsplans und mir wurde gesagt, dass sie nicht bebaut werden, während mein Nachbar sie bebauen darf. Warum ist das so?

Nach dem Gesetz über die Bebauung von Grundstücken außerhalb des Bebauungsplans muss ein Grundstück eine Mindestfläche von 4.000 Quadratmetern haben und mindestens 25 Meter von einer öffentlichen Straße entfernt sein. Die Anforderung, dass ein Grundstück mindestens 25 Meter von der Straße entfernt sein muss, gilt jedoch nicht für Grundstücke, die vor dem 31.12.2003 angelegt wurden, was durch die Eigentumsurkunden belegt ist.

Das heißt, wenn es vor 2004 dann, wenn es 4 Hektar hat, ist es auch, wenn es blind ist und hat den Zugang zu Straßen oder Dienstbarkeiten auf einer Landstraße gesichert.

Ich habe 4 Acres und eine Straßenfront von 25 Fuß und mir wurde gesagt, dass ich nicht bauen darf. Warum eigentlich?

Es gibt ein Problem mit ländlichen Straßen, die nicht bebaut werden dürfen. Das Gesetz 3212/2003 schreibt vor, dass neu erschlossene Grundstücke außerhalb des Bebauungsplans und außerhalb der Siedlungsgrenzen eine Mindestfläche von 4000 m² haben müssen und mindestens 25 m an eine öffentliche Straße grenzen müssen. Daher ist zu prüfen, ob die Straße aus der Zeit vor 1923 stammt oder ob es sich um eine Straße handelt, die auf irgendeine legale Weise in den Gemeingebrauch überführt wurde.

Kann ein anderes Grundstück, das an einer Gemeindestraße liegt, noch mit 750 m² bebaut werden?

In der Tat ist es möglich, dass Grundstücke mit einer Fläche von weniger als 4 Acres auf Grundstücken bebaut werden, die an internationalen, nationalen, provinziellen, kommunalen Straßen und Eisenbahnen liegen, sofern sie die folgenden Anforderungen erfüllen:

A) Für Grundstücke, die vor dem 12.11.62 angelegt wurden und Folgendes aufweisen: Mindestbreite: zehn (10) Meter; Mindesttiefe: fünfzehn (15) Meter; Mindestfläche: siebenhundertfünfzig (750) Quadratmeter.

B) Für Grundstücke, die vor dem 12-9-64 angelegt wurden und Folgendes aufweisen: Mindestfläche: zwanzig (20) Fuß; Mindesttiefe: fünfunddreißig (35) Fuß; Mindestfläche: eintausendzweihundert (1.200) Quadratmeter.

C) Für Grundstücke, die vor dem 17.10.78 angelegt wurden und Folgendes aufweisen: Mindestfläche: fünfundzwanzig (25) m., Mindesttiefe: vierzig (40) m., Mindestfläche: zweitausend (2.000) sq. ft.

Achtung, denn in einigen Gemeinden des Landes wurden Flächennutzungspläne ( GPA / SXOOP) aufgestellt, die diese Ausnahmen für den Bau von Wohnungen abgeschafft haben. Daher ist der Bau von Wohnungen auf Grundstücken von weniger als 4 Hektar nicht erlaubt.

Wann dürfen wir in NATURA-Gebieten bauen?

In NATURA-Gebieten, die nach März 2011 geschaffen wurden, muss man mindestens 10.000 qm besitzen, um bauen zu können; ausnahmsweise können auch Grundstücke mit einer Größe von bis zu 4000 qm bebaut werden, die vor diesem Datum angelegt wurden.

Die Waldkarten?

Mit der Ratifizierung von Waldkarten, die in dem Land schrittweise unwiderruflich erfolgen und abgeschlossen werden sollen, wird eine klare Definition der Gebiete erreicht, die Wälder und Waldgebiete darstellen. Dadurch wird klargestellt, welche Grundstücke bebaut werden dürfen und welche Gebiete unter das Forstrecht und damit unter die Baubeschränkungen und -verbote fallen.

Woher weiß ich genau, was für die Grundstücke und Parzellen gilt, die ich besitze?

Sie müssen sich an einen Ingenieur wenden, der nach der Vermessung Ihres Grundstücks die Verträge prüft und unter Anwendung der geltenden Planungsvorschriften des Gebiets mit einer Erklärung an Eides statt auf den Lageplan eines jeden Grundstücks bescheinigt, ob es und wie es bebaubar ist.

Begriffe - Immobilien - Griechenland

Sun, 04 Jun 2023 09:13:18 GMT

Zone

Ist Teil einer Gemeinde, eines Gemeindebezirks oder einer Siedlung, die nach den Preistabellen einen einheitlichen Preis (T.Z.) hat. Die Zonen sind unterteilt in:

α) Kreisförmige Zonen: Sie umfassen einen oder mehrere Baublöcke einer Gemeinde oder eines Gemeindebezirks und sind auf den Karten des Finanzministeriums mit einer durchgehenden roten Linie entlang der Straßenachsen eingezeichnet.

(b) Lineare Zonen: Sie werden entlang einer oder beider Seiten einer Straße oder eines Teils einer Straße parallel zu ihrer Achse entwickelt.

Zonenwert

Ist der einheitliche Anfangspreis jeder Immobilie in dieser Zone. Dieser bezieht sich auf den Wert eines Quadratmetes (m2) Fläche eines neuen Gebäudes ,Wohnung oder eines neuen Appartements im ersten Stock des Gebäudes mit Front an einer einzigen Straße und mit einem Handelskoeffizienten von 1 entspricht.

Wenn das Grundstück, für das der objektive Wert ermittelt werden soll, an eine oder mehrere Straßen grenzt, deren Achse durch die Grenze von zwei oder mehr Kreisgebieten verläuft, unabhängig davon, ob diese Straßen die Grenze von Gemeinden oder Gemeindebezirken oder Siedlungen bilden, wird der höhere der Werte der Gebiete zugrunde gelegt. Grenzt sie an eine lineare Zone, so ist der Wert dieser linearen Zone zugrunde zu legen. Wenn es an zwei lineare Zonen grenzt, wird der höhere Wert dieser Zonen zugrunde gelegt. Wenn sie an eine lineare und eine kreisförmige Zone grenzt, wird der höhere Wert genommen.

Der Wert der linearen Zone wird nur für Grundstücke angesetzt, die an die Straße grenzen, an der die lineare Zone erschlossen wird. Grundstücke, die ausschließlich auf der nicht überdachten Fläche des Grundstücks, auf einer Terrasse, in einem Laubengang oder in einem Kellerraum ohne Öffnung zur Straße liegen, gehören nicht zur linearen Zone.

Koeffizient der Bodennutzung (Koeffizient der Bodennutzung)

Der Koeffizient, der das Potenzial des Grundstücks für die Bebauung ausdrückt und in der Regel mit dem Gebäudefaktor (BU) des Grundstücks identisch ist.

Kommerzialitätskoeffizient

Der Koeffizient (größer oder gleich eins), der die Kommerzialität einer Straße oder eines Straßenabschnitts in einem bestimmten Gebiet ausdrückt.

Bodenflächenkoeffizien t

Der Koeffizient, der den Wert eines Grundstücks bestimmt, kleiner oder gleich oder größer als eins (1).

Faktor für die Flächennutzung:

Ist der Koeffizient, der den Umfang der Erdgeschossnutzung einer Immobilie bestimmt. Er ist abhängig vom Landnutzungsfaktors und des Kommerzialisierungsfaktors des Bodens.

Grundstückspreis

Ist der Wert pro Quadratmeter (m2) eines Grundstücks, das an einer einzigen Straße liegt, mit S.E. = 1,0. Er ist abhängig vom Zonenpreises und dem Landnutzungsfaktors.

Grundstücksfront

Als Fassaden eines Grundstücks gelten die Seiten des Grundstücks, die eine Öffnung (Fenster, Tür oder Veranda) zu einer Straße, oder der Freifläche des Grundstücks haben. Bei einem Grundstück sind die Fassaden diejenigen Seiten des Grundstücks, die an Gemeinschaftsflächen angrenzen.

Gebäudestockwerke

Die Grundlage für die Bemessung der Geschosse eines Gebäudes ist das gesetzlich festgelegte Untergeschoss. Auf das Untergeschoss folgt das Erdgeschoss, der erste Stock, der zweite Stock, usw.

Befindet sich ein Gebäude auf einem abschüssigen Grundstück, das an eine Straße grenzt, so ist bei der Bestimmung der Geschosse aller horizontalen Grundstücke der Ausgangspunkt für die Messung der Geschosse (Keller) an dieser Straße zugrunde zu legen. Unterhalb des Kellergeschosses werden alle Räume, die entstehen können, ebenfalls als Keller betrachtet.

Befindet sich ein Gebäude auf einem abschüssigen Grundstück, das an zwei Straßen grenzt, so ist bei der Ermittlung der Geschosse der horizontalen Grundstücke, die an jede Straße grenzen, der Ausgangspunkt für die Messung der Geschosse (Untergeschosse) an dieser Straße zugrunde zu legen, und bei den horizontalen Grundstücken, die an beide Straßen grenzen, der Ausgangspunkt für die Messung der Geschosse (Untergeschosse) an der Straße mit dem niedrigsten Niveau. Ein waagerechtes Grundstück, das nicht an eine Straße grenzt und unterhalb des Niveaus eines waagerechten Grundstücks mit Keller liegt, gilt ebenfalls als Keller.

Hat ein Geschäftsgebäude einen Eingang und eine Erdgeschossfassade, so gilt es als Erdgeschossig, auch wenn es eine weitere oder andere Fassaden an Straßen hat, die aufgrund des Gefälles des Geländes auf unterschiedlichen Ebenen liegen.

Untergeschoss

Das Stockwerk oder der Teil eines Stockwerks, der in der einschlägigen Genehmigung der Baubehörde (genehmigte Pläne) oder in der Urkunde über die Begründung horizontalen Eigentums und allgemein in jeder Eigentumsurkunde als Keller bezeichnet ist. Halbunterkellerte Räume gelten als Erdgeschoss, es sei denn, es wird durch eine Bescheinigung des zuständigen Bauamtes nachgewiesen, dass sie unterirdisch liegen.

Hochparterre oder Zwischengeschoss

Ein Stockwerk oder ein Teil eines Stockwerks, das sich zwischen dem Erdgeschoss und dem ersten Stock befindet und keine interne Verbindung mit dem Erdgeschoss hat oder, falls doch, nicht exklusiv ist (einen anderen Eingang hat). Für die Berechnung des steuerpflichtigen Wertes wird es als erstes Stockwerk (A') betrachtet.

Dachgeschoss

Innerhalb einer gewerblichen Dachs (offener Balkon) ist ein Teil eines Geschosses, der ausschließlich vom Halleninneren aus zugänglich ist. Ein ganzes Stockwerk gilt auch dann als Dachboden, wenn es als unzulässiger Anbau in Verlängerung eines bestehenden offenen Balkons geschaffen wurde und sein Zugang wiederum ausschließlich vom Inneren des Raumes aus erfolgt.

Platz

Jede öffentliche Fläche, die im genehmigten Stadtplan als Platz ausgewiesen ist.

Gemeinschaftsbereiche

Die Teile von Grundstücken, die frei zur gemeinsamen Nutzung zugewiesen wurden.

Straßen

Als gemeinschaftlich genutzte Abschnitte (Streifen) von Grundstücken, die ausschließlich für den Verkehr von Personen oder Tieren oder für den Transport von Gütern jeglicher Art bestimmt sind und durch einen kommunalen Straßenplan oder durch eine Entscheidung des Präfekten genehmigt wurden.

Innenhof ( Atrium)

Der innere (überdachte oder nicht überdachte) Freiraum des Grundstücks oder Gebäudes, der auf allen Seiten von dem oder den Gebäuden auf dem Grundstück umgeben ist.

Durchgang- Galerie

Die Galerie, die zwei oder mehr öffentliche Räume (Straße, Platz usw.) verbindet, unabhängig davon, ob sie durch ein oder mehrere Grundstücke führt.

Galerie ohne Durchgang

Die Galerie, die einen öffentlichen Raum mit einem nicht überdachten Bereich des Grundstücks verbindet oder die einfach eine Aussparung im Gebäudekörper ist, auch wenn sie mehr als einen Eingang an derselben Straße hat.

Fläche der Immobilie

Es handelt sich um die Fläche in Quadratmetern (m2 ). Bei Gebäuden gilt als Fläche die Fläche des Gebäudes nach den Außenwänden. Umfasst die Fläche Gemeinschaftsflächen (Bruttofläche), so ist die Grundstücksfläche die um zehn Prozent (10%) reduzierte Bruttofläche, d.h. multipliziert mit 0,90. Die Fläche umfasst nicht die halboffenen Flächen.

GRUNDSTÜCKE

Grundstücke sind gemäß Artikel 948 des ZGB die Grundstücke und ihre Bestandteile. Als bewegliches Vermögen gilt alles, was nicht unbeweglich ist.

Grund ist ein bestimmter Teil der Erdoberfläche zu verstehen, der die Bedingungen des Dingbegriffs erfüllt, insbesondere die Bedingung der Selbstexistenz, d. h. der Individualisierung. Die Individualisierung wird durch die genaue Abgrenzung der Sache in Bezug auf ihre Lage, ihre Grenzen, ihre seitlichen Abmessungen und ihre Form erreicht, die auf topografischen Karten dargestellt sind.

Bestandteile einer unbeweglichen Sache sind zum einen diejenigen, die nach dem allgemeinen Kriterium des Artikels 953 ZGB bestimmt werden (wonach ein Bestandteil derjenige Teil einer zusammengesetzten Sache ist, der nicht von der Hauptsache getrennt werden kann, ohne sie oder die Hauptsache zu beschädigen oder ohne ihre Substanz oder ihren Zweck oder beides zu verändern), und zum anderen diejenigen, die vom Gesetz als Bestandteil angesehen werden (954 ZGB).

Diese sind:

α) Gegenstände , die fest mit dem Boden verbunden sind, insbesondere Gebäude, deren Ablösung äußerst schwierig ist.

b) Die Produkte des Grundstücks, sofern sie mit dem Boden verbunden sind (z. B. Bäume, Mineralien usw.).

(d) Saatgut nach der Aussaat.

e) Bewegliche Sachen, die für die Errichtung eines Gebäudes verwendet oder in einem Anbau an ein Gebäude zusammengefügt werden, sind nach den Artikeln 956 und 957 gr. ZGB die beweglichen Sachen, die, ohne Bestandteil der Hauptsache zu sein, für die dauernde Erfüllung ihres wirtschaftlichen Zwecks bestimmt sind und bereits in eine diesem Zweck entsprechende örtliche Beziehung zur Hauptsache gesetzt sind.

Eine vorübergehende Abtrennung des Anhangs von der Hauptsache hebt diesen Status nicht auf. Die Einstufung einer Sache als Bestandteil hat folgende Rechtsfolgen:

α) Solange die Verbindung zwischen dem Bestandteil und dem zusammengesetzten Gegenstand besteht, kann es kein gesondertes Eigentum oder gesondertes beschränktes dingliches Recht an dem Bestandteil geben. Vielmehr erstrecken sich das Eigentum oder andere dingliche Rechte, die an dem Verbund bestehen, auch auf den Bestandteil. b) Jedes dingliche Rechtsgeschäft in Bezug auf den Verbund schließt notwendigerweise den Bestandteil ein, auch wenn er erst nach dem Rechtsgeschäft hinzugefügt wird.

(c) Die an den Bestandteilen bestehenden früheren dinglichen Rechte sind durch ihre Verbindung mit dem zusammengesetzten Gegenstand endgültig erloschen.

(d) Die dinglichen Rechte an dem Bestandteil bleiben auch nach einer etwaigen Trennung von dem zusammengesetzten Gegenstand unverändert.

(e) Auf ein Bestandteil darf kein eigenständiger Anspruch erhoben werden.

f) Es ist nicht erlaubt, ein Bestandteil getrennt von der Hauptsache zu vertreiben.

(g) Eine selbständige Beschlagnahme von Bestandsteile ist nicht zulässig. Vielmehr erstreckt sich die Bindung an das Eigentum auf seine Bestandteile.

Dingliche Rechte

Die dinglichen Rechte sind die rechtlichen Formen der Verfügungsgewalt des Menschen über wirtschaftliche Güter, d. h. die Rechte, die nach dem Gesetzbuch (Gr. ZGB 973) unmittelbar und gegen jedermann die Verfügungsgewalt über die Sache verleihen.

Zu den dinglichen Rechten gehören das Eigentum, die Dienstbarkeit, das Pfandrecht und die Hypothek.

Eigentum (Volleigentum)

Ist die unmittelbare, allgemeine und absolute Macht einer Person über eine Sache.

Nießbrauch

Das dingliche Recht des Nießbrauchers an einer fremden Sache, diese unter Beibehaltung ihres Wesens zu nutzen und daraus Nutzen zu ziehen.

Der Nießbrauch ist, sofern nicht anders angegeben, nicht übertragbar. Es ist jedoch möglich, die Ausübung des Nießbrauchs für einen Zeitraum zu übertragen, der die Gültigkeitsdauer des Nießbrauchs nicht überschreiten darf (GR.ZGB 1166).

Wohnrecht

Es handelt sich um das dingliche und ausschließliche Recht des Begünstigten, ein fremdes Gebäude oder eine fremde Wohnung als Wohnung zu nutzen (GR. ZGB 1183). Dieses Recht ist unveränderlich und erlischt mit dem Tod des Begünstigten.

Eigentum belastet mit Nießbrauchsrecht

Es handelt sich um das dingliche Recht, das übrigbleibt, wenn das Pfandrecht des Nießbrauchs, d. h. das Recht, die Sache zu nutzen und in Besitz zu nehmen, entzogen wurde, und sich daher nur auf die Verfügungsgewalt über die Sache beschränkt.

Grunddienstbarkeiten

Eine dingliche Dienstbarkeit nach Artikel 11.18 GR. ZGB ist ein beschränktes Pfandrecht an einem Grundstück, das zu dem Zweck bestellt wird, den Bedürfnissen eines anderen Grundstücks zu dienen, indem dem jeweiligen Eigentümer ein Vorteil gewährt wird.

Das Eigentum, zu dessen Gunsten die Dienstbarkeit begründet wird, wird als Herrschaft bezeichnet, während das Eigentum, gegen das die Dienstbarkeit begründet wird, Servitut genannt wird.

Persönliche Dienstbarkeiten

Eine beschränkte persönliche Dienstbarkeit ist ein Pfandrecht an einem fremden Grundstück, das zugunsten einer bestimmten Person bestellt wird, indem dieser Person eine bestimmte Befugnis oder ein bestimmter Nutzen eingeräumt wird.

Besitz

Es ist die physische Macht einer Person über eine Sache, die durch den Intellekt eines Meisters ausgeübt wird (Gr. ZGB. 974).

Pfandrecht

Pfandrecht an einer fremde beweglichen Sache, das dem Pfandgläubiger die Befugnis verleiht, sich vorrangig aus dem Wert dieser Sache zu befriedigen ( Gr. 1209).

Ein Pfandrecht kann auch auf einen ideellen Anteil an einer Sache entweder vertraglich oder gesetzlich begründet werden.

Hypothek

Es handelt sich um ein Pfandrecht an einer (für den Gläubiger) fremden Sache zur Sicherung einer bestimmten Forderung mit vorrangiger Befriedigung des Gläubigers aus der Sache (Gr. ZGB 1257-1345).

Für die wirksam Bestellung einer Hypothek zu, ist ein Titel erforderlich, der ein Recht auf eine Hypothek einräumt, sowie eine Eintragung in das Hypothekenbuch.

Enteignung

Die Enteignung erfolgt durch individuellen Verwaltungsakt, der in der Regel durch eine gemeinsame Entscheidung des zuständigen Ministers (je nach Zweck der Enteignung) und des Finanzministers erfolgt und mit der Veröffentlichung der Entscheidung im Regierungsblatt wirksam wird.

Die Enteignung wird vollbracht durch Zahlung der gerichtlich festgesetzten Entschädigung an den Begünstigten oder durch die Veröffentlichung der Hinterlegung der Entschädigung bei der Hinterlegungsstelle im Staatsanzeiger.

Administrative Enteignung

Es handelt sich um die Übertragung des Eigentums an einer Immobilie durch einen einseitigen Akt der Verwaltung. Die Zwangsversteigerung ist die ursprüngliche Form des Eigentumserwerbs, da es sich um einen Akt handelt, mit dem die zuständige Verwaltungsbehörde durch einen öffentlich-rechtlichen Akt einem Eigentümer das Eigentum entzieht und es einem anderen überträgt.

Horizontales Eigentum

Horizontales Eigentum ist das getrennte, ausschließliche und unabhängige Eigentum an einem Stockwerk eines Gebäudes oder einer Stockwerkswohnung mit einem bestimmten Prozentsatz an Miteigentum an dem Grundstück und den gemeinsamen und unteilbaren Teilen des Gebäudes.

Vertikales Eigentum

Vertikales Eigentum oder Miteigentum ist das getrennte (geteilte, ausschließliche) Eigentum an einem Gebäude, das zusammen mit einem oder mehreren anderen auf demselben Grundstück errichtet wurde, verbunden mit dem Miteigentum an diesem Grundstück und den gemeinsamen Teilen des Gebäudes und mit einer Gemeinschaft der Nutznießer der einzelnen vertikalen Eigentumsrechte.

Parzelle- Flurstück

Es handelt sich um ein zusammenhängendes Stück Land, das ein gesondertes und einheitliches Eigentum darstellt und einem oder mehreren Eigentümern unteilbar gehört.

Grundstück

Landflächen die innerhalb des genehmigten Stadtplans oder innerhalb der Grenzen einer Siedlung ohne genehmigten Plan liegen.

Natürliche Person

Eine natürliche Person ist ein menschliches Wesen. Der Mensch beginnt zu existieren, sobald er lebend geboren wird, und hört mit seinem Tod auf zu existieren. (Artikel 35 und 36 GR. ZGB)

Juristische Person

Eine Personenvereinigung zur Verfolgung eines bestimmten Zwecks sowie eine Vermögensmasse, die sich in den Dienst eines bestimmten Zwecks stellt, kann Persönlichkeit erlangen, wenn die vom Gesetz festgelegten Voraussetzungen erfüllt sind. Die so erworbene Persönlichkeit ist die juristische Person.

Die Gründungsurkunde, die Satzung oder die Organisation der juristischen Person sind schriftlich abzufassen.

(1) Der Sitz einer juristischen Person befindet sich, sofern im Errichtungsakt oder in der Satzung nichts anderes bestimmt ist, an dem Ort, an dem ihre Verwaltung tätig ist. (Artikel 61, 63 und 64 GR. ZGB).

Eigentum unbewegliches Vermögen

Der Begriff des Volleigentums bezieht sich auf unbewegliches Vermögen, an dem kein Nießbrauchsrecht einer anderen berechtigten Person besteht.

Das Volleigentum variiert in Prozentsätzen und reicht bis zu 100 % der Immobilie. In diesem Fall wird der Eigentümer als Alleineigentümer der Immobilie bezeichnet.

Bei einem geringeren prozentualen Anteil eines Eigentümers am Gesamteigentum der Immobilie liegt Miteigentum vor, d. h. es gibt einen oder mehrere andere Miteigentümer, die jeweils anteilig beteiligt sind, so dass der Gesamtanteil aller Miteigentümer 100 % (oder 1000 %) beträgt.

Nießbrauch

Wenn an einer Immobilie liegt vor, wenn neben dem Eigentum auch ein Nießbrauch durch einen anderen Begünstigten als den falschen Eigentümer besteht. Und im Falle des diminutiven Eigentums kann es sich um ausschließliches Eigentum handeln oder um Miteigentum gemäß den oben genannten Unterscheidungen im Falle des Volleigentums.

Gemeinschaft

Steht ein Recht mehreren Personen gemeinschaftlich zu, so besteht, soweit das Gesetz nichts anderes bestimmt, zwischen ihnen eine ideelle Gemeinschaft. Im Zweifelsfall werden diese Parteien als gleichwertig betrachtet. (Artikel 785 GR. ZGB).

Miteigentümer

Ist das Eigentum an der Immobilie im Besitz mehrerer ungeteilter, idealerweise gleichberechtigter Parteien, so gelten die Bestimmungen über die Gemeinschaft. (Artikel 1113 GR. ZGB).

Persönliche Dienstbarkeiten:

1. Wohnrecht

Die persönliche Dienstbarkeit des Mietverhältnisses besteht in dem dinglichen und ausschließlichen Recht des Begünstigten, ein fremdes Gebäude oder dessen Wohnung als Wohnung zu nutzen.

Das Mietverhältnis wird durch eine notarielle Urkunde begründet, die beim Grundbuchamt eingetragen wird. Sie kann auch testamentarisch oder durch Schenkung im Todesfall errichtet werden. Das Recht auf diese persönliche Dienstbarkeit kann auch im Wege des ordentlichen oder außerordentlichen Nießbrauchs erworben werden.

Das Mietverhältnis ist nicht übertragbar und erlischt mit dem Tod des Begünstigten. (Artikel 1183 und 1185 GR. ZGB).

2. .Nießbrauch

Der Begriff des Nießbrauchs wird in Artikel 1142 des GR. ZGB bestimmt. .

Bei Immobilien besteht die persönliche Dienstbarkeit des Nießbrauchs in dem dinglichen Recht des Nießbrauchers, die Immobilie eines anderen in vollem Umfang zu nutzen und zu belegen, wobei das Wesen der Immobilie unangetastet bleibt. Der Nießbrauch (Artikel 1143 GR. ZGB) wird durch eine Urkunde oder durch Nießbrauch begründet. Die Bestimmungen über den Nießbrauch an unbeweglichen Sachen und über die vertragliche Übertragung des Eigentums gelten entsprechend für die Bestellung eines Nießbrauchs an diesen Sachen. Ein Nießbrauch kann auch an einem ideellen Teil des Grundstücks bestellt werden (Artikel 1144 GR. ZGB).

Der Nießbrauch ist, sofern nicht anders angegeben, nicht übertragbar. (Das Recht kann ausgeübt werden

vorbehaltlich der Bestimmungen des Artikels 1164 GR. ZGB) auf eine andere Person für einen Zeitraum übertragen werden, der die Dauer des Nießbrauchs nicht überschreitet (Artikel 1166 GR. ZGB).

Wenn nichts anderes bestimmt ist, erlischt der Nießbrauch mit dem Tod des Nießbrauchers. Ein Vermächtnis zugunsten einer juristischen Person erlischt mit der juristischen Person. (Artikel 1167 GR. ZGB).

Der Nießbrauch erlischt, sobald er mit dem Eigentum an derselben Person vereinigt ist, es sei denn, es wurde eine Hypothek auf den Nießbrauch eingetragen. u917 Der Nießbrauch erlischt auch durch eine einseitige Erklärung des Berechtigten gegenüber dem Eigentümer, dass er auf ihn verzichtet, die durch notarielle Urkunde und Abschrift erfolgt. ('Artikel 1168 und 1169 GR. ZGB).

Grunddienstbarkeiten

Ein Pfandrecht kann an einem unbeweglichen Gegenstand zugunsten des Eigentümers eines anderen unbeweglichen Gegenstandes erworben werden, der ihm einen Vorteil verschafft. Bei einer faktischen Leibeigenschaft ist der Dienstherr verpflichtet, entweder eine gewisse Nutzung durch den Dienstherrn zu dulden oder bestimmte Handlungen zu unterlassen, zu denen er als Dienstherr berechtigt wäre (Artikel 1118 und 1119 GR. ZGB).

Reale Arbeiten sind insbesondere die Sklaverei einer Straße (Passage), die Sklaverei des Kanalisierens oder Ableitens oder Pumpens von Wasser oder des Bewässerns der Ernten des Despoten oder des Weidens oder Rasierens usw. (Artikel 1120 des GR. ZGB).

Das eigentliche Werk wird durch eine Urkunde oder einen Nießbrauch begründet. Die Bestimmungen über den Nießbrauch an unbeweglichen Sachen und über deren vertragliche Übertragung gelten entsprechend für die Bestellung von Grunddienstbarkeiten. (Artikel 1121 GR. ZGB).

Dienendes Grundstück

Ein Dienendes- Grundstück ist ein Grundstück, dessen Eigentümer ein dingliches … recht an einem anderen Grundstück hat, das durch das Bestehen einer solchen dinglichen Servitut, als belastet oder belastet gilt und das dienende Grundstück ist.

Aufforstung

Umverteilung ist der Entzug des Eigentums durch einen staatlichen Akt von den Eigentümern von und die Umverteilung dieses Eigentums unter denselben Eigentümern, um eine bessere Nutzung der landwirtschaftlichen Flächen (landwirtschaftliche Flurbereinigung) oder der Flächen in Wohngebieten (städtische Flurbereinigung) zu erreichen.

Im Falle der landwirtschaftlichen Flurbereinigung, wenn zum Zeitpunkt der Einreichung der Erklärung

Wenn die Flurbereinigung bereits bestätigt wurde, werden die neuen Grundstücke von den Begünstigten gemeldet, da sie aus der Flurbereinigung hervorgegangen sind.

Wenn das Flurbereinigungsverfahren noch nicht abgeschlossen ist, der Eigentümer aber bereits im Besitz des Grundstücks ist, wird das Eigentum erklärt.

neue Parzellen an die Begünstigten zu vergeben, werden diese neuen Parzellen während der Dauer der gesamten Regelung für die E9-Erklärung angemeldet.

Falls die Flurbereinigung jedoch noch nicht stattgefunden hat, d. h.

Wenn die landwirtschaftlichen Flächen noch nicht bewirtschaftet werden, d. h. der entsprechende Bewirtschaftungsbeschluss vorliegt und die entsprechenden Verfahren durchgeführt werden, die neuen Grundstücke aber noch nicht in Besitz genommen wurden, werden die alten (aufgeforsteten) Grundstücke von ihren Eigentümern angemeldet.

Ersitzung (Chrisiktisia)

Der Nießbrauch ist eine originäre Form des Eigentumserwerbs an einer Sache und ist daher ein dingliches Recht. Der Erwerb von Grundstücken durch Nießbrauch, ob ordentlich oder außerordentlich, ist hier von Interesse.

1. Regel – Ersitzung

Derjenige, der in gutem Glauben und mit Rechtstitel ein unbewegliches Vermögen besitzt während eines Zeitraums von zehn Jahren, wird Eigentümer dieser Immobilie. (Artikel 1041 des Zivilgesetzbuches). Die Methode des Erwerbs von Immobilieneigentum im Wege des Nießbrauchs ist in den Fällen sinnvoll, in denen zwar ein entsprechender Vertrag (z. B. notarielle Urkunde) vorliegt, dieser aber aus verschiedenen Gründen ungültig ist. Dadurch wird der Vertragspartner im Wege des regelmäßigen Nießbrauchs Eigentümer der Immobilie.

2. Außerordentliche Ersitzung

Eine Person, die eine Immobilie zwanzig Jahre lang mit der Absicht, Eigentümer zu sein, in ihrem Besitz gehalten hat, wird Eigentümerdurch außerordentlichen Nießbrauch. ('Artikel 1045 GR. ZGB).

Vermächtnis

Ein Vermächtnisnehmer kann einer Person testamentarisch einen Vermögensvorteil zuwenden, ohne

ohne ihn als Erben einzusetzen, und dann haben wir den Begriff des Vermächtnisses. ('Artikel 1714 GR. ZGB).

Erbschein

Das Nachlassgericht erteilt dem Erben auf dessen Antrag einen Erbschein über sein Erbrecht und den ihm zustehenden Anteil (Erbschein). (Artikel 1956 GR. ZGB)

Das Verfahren zur Erteilung eines Erbscheins ist ein freiwilliges Verfahren.

Dingliche Sicherheiten an unbewegliche Sachen

1 . Hypothek auf das Eigentum oder den Nießbrauch an unbeweglichen Sachen

An fremden Immobilien kann ein Pfandrecht bestellt werden zur Sicherung

zur Sicherung eines Anspruchs auf vorzugsweise Befriedigung des Gläubigers aus der Sache.

Die Hypothek wird nur auf ein veräußerbares Grundstück und auf den Nießbrauch an diesem Grundstück erworben, solange dieser andauert.

Der Erwerb einer Hypothek erfordert einen Titel, der ein Hypothekenrecht gewährt, und eine Eintragung in das Hypothekenregister.

Die Dokumente, die das Recht auf Einräumung einer Hypothek begründen, sind das Gesetz, ein Gerichtsurteil und privater Wille. (Artikel 1257, 1259, 1260 und 1261 GR. ZGB).

In den Artikeln 1162 und 1163 des ZGB ist genau festgelegt, wer einen gesetzlichen Anspruch auf Einräumung einer Hypothek hat (einschließlich des Hypothekengläubigers auf die verpfändete Immobilie) oder einen Anspruch durch Gerichtsurteil.

Die Hypothek besteht aufgrund einer ordnungsgemäßen Eintragung in das Hypothekenbuch des Bezirks, in dem sich die Immobilie befindet. (Artikel 1268 des Zivilgesetzbuches).

Rang der Hypotheken: Der Tag der Eintragung der Hypothek in das Hypothekenbuch regelt den Vorrang der Hypotheken. Die Reihenfolge der Eintragung bestimmt auch die Reihenfolge der Befriedigung des Kreditgebers aus dem Gebot der Immobilie.

Alle am selben Tag registrierten Hypotheken haben die gleiche Reihenfolge. (Artikel 1272 des Zivilgesetzbuches).

(Ein Wechsel der Hypothekenklassen ist im Einvernehmen mit den Hypothekengläubigern zulässig).

2. Hypothek-Vormerkung

Der Hypothekenbrief gewährt nur ein Vorrecht für den Erwerb einer Hypothek (Änderung der

Hypothek). Wenn über die Forderung endgültig entschieden wird, wird die Vorauszahlung zu einer Hypothek, die ab dem Datum der Vorauszahlung als eingetragen gilt.

Ein Hypothekenbrief kann nur nach einer gerichtlichen Entscheidung eingetragen werden.

Die Hypothek wird in gleicher Weise wie eine Hypothek eingetragen, jedoch mit dem Hinweis, dass sie eingetragen wird. (Artikel 1274, 1276 und 1277 des Zivilgesetzbuches).

Vermietung von Immobilien oder Gegenständen

Im Rahmen des Mietvertrags einer Sache (hier geht es um eine Immobilie) ist der Vermieter verpflichtet, dem Mieter die Nutzung der Sache für die Dauer des Vertrags zu gewähren, und der Mieter ist verpflichtet, den vereinbarten Mietzins zu zahlen. (Artikel 574 des Zivilgesetzbuches).

Im Grundbuch eintragsfähige Mietverträge

1. Langfristige Mietverträge

Ein langfristiger Mietvertrag ist ein Mietvertrag mit einer Laufzeit von mehr als 9 Jahren. Die Dauer des Mietverhältnisses wird durch die Vereinbarung der Parteien festgelegt. Wenn er durch eine notarielle Urkunde errichtet und übertragen wird, stellt er ein eintragungsfähiges Recht an Immobilien dar und sichert den Pächter gegen jeden neuen Eigentümer der Immobilie ab. (Im letzteren Fall ist die Verpflichtung des neuen Eigentümers an die Bedingung geknüpft, dass die Übertragung vor der Veräußerung der Immobilie erfolgt ist.

2. Time Sharing

Ein Time-Sharing-Mietvertrag ist eine Form des Time-Sharings,

die durch einen entsprechenden Teilzeitnutzungsvertrag festgelegt ist, der in der

bei denen sich der Vermieter verpflichtet, dem Mieter jährlich und für die Dauer des Vertrags die Nutzung des Beherbergungsbetriebs zu gewähren und dem Mieter damit verbundene Dienstleistungen für einen im Vertrag festgelegten Zeitraum zu erbringen, und der Mieter den vereinbarten Mietzins zahlt.

Das Teilzeitnutzungsrecht (d.h. das Erbbaurecht eines Pächters an der Sache),

wird gemäß den Bestimmungen des Gesetzes 1652/14-10-1986 (Amtsblatt der Regierung A 30-10-1986) für einen Zeitraum von 5 bis 60 Jahren vereinbart.

3. Leasing

Ein Finanzierungsleasing (Leasing) von Gewerbeimmobilien wird in Übereinstimmung mit den einschlägigen

Ein Leasingvertrag ist ein Vertrag zwischen einer Leasinggesellschaft, die dem Vertragspartner gegen Zahlung einer Miete die Nutzung (nicht das Eigentum) einer Sache (Immobilie) für einen bestimmten Zeitraum gewährt.

Die Immobilie ist ausschließlich für die geschäftliche Nutzung durch den Auftragnehmer bestimmt.

Die Miete wird in der im jeweiligen Vertrag festgelegten Weise gezahlt und deckt den Wert der Immobilie sowie die Kosten und die Rendite für das Unternehmen ab. Nach Ablauf des Pachtvertrags hat der Pächter das Recht, entweder die Immobilie zu kaufen, in der Regel für einen geringen Betrag, d. h. Eigentümer des gepachteten Objekts zu werden, oder den Pachtvertrag für einen bestimmten Zeitraum zu verlängern. Es steht den Parteien frei, zu vereinbaren, dass das Kaufrecht vor Ablauf der Mietzeit ausgeübt werden kann.

Die Laufzeit des Mietvertrags darf nicht weniger als 10 Jahre betragen.

Gegenstand eines Finanzierungsleasings kann eine vom Unternehmen erworbene Immobilie sein Leasinggesellschaft vom Leasingnehmer. Der Erwerb einer Immobilie durch einen Selbstständigen ist ausgeschlossen.

Das Objekt, für das ein Finanzierungsleasing abgeschlossen werden kann, muss kein Grundstück sein, sondern kann sein

- landwirtschaftliche Fläche

horizontales oder vertikales Eigentum mit den Gebäuden und den Grundstücken entsprechenden Miteigentumsanteilen

-Gebäude und Gebäudekomplexe mit den übrigen Einrichtungen und dem dazugehörigen Grundstück sowie die zusätzliche, nicht überdachte Fläche, die in den Bauvorschriften als Parkfläche vorgesehen ist.

(Gesetz 1665/19-11-1986 (Staatsanzeiger A194/4-12-1986) "Mietverträge", geändert durch

geändert und in Kraft, Gesetz 2367/29-12-1995 (Staatsanzeiger A vom 29-12-1995) "Neue Finanzinstitute und andere Bestimmungen" und Artikel 27 des Gesetzes 2682/5-2-1999 (Staatsanzeiger u913 A vom 16/8-2-1999) "Regelung der Besteuerung von Kraftfahrzeugen und andere Bestimmungen").

Bergwerk

Die dinglichen Rechte werden durch das Zivilgesetzbuch geregelt. Es gibt jedoch auch dingliche Rechte, die durch besondere Gesetze eingeführt und geregelt wurden. Zu diesen Rechten gehört auch das Eigentum an Bodenschätzen, das im Gesetz 210/73 (Artikel 65) über das Bergbaugesetz geregelt ist.

Mineralienbesitz ist das Eigentumsrecht an einem Bergwerk. Diese dingliche

Recht ist etwas anderes als das Eigentum an Grund und Boden.

Nach Artikel 1001 GR. ZGB "erstreckt sich das Eigentum an Grundstücken, soweit gesetzlich nichts anderes bestimmt ist, auf den Raum über und unter der Erde. .....". Anstatt dass sich das Eigentum an den Grundstücken unterschiedslos und unterirdisch erstreckt, erstreckt es sich durch ein besonderes Gesetz nur auf die abgebauten Mineralien. Für die Mineralien, d. h. deren Gewinnung und Ausbeutung, gibt es ein eigenes Recht, das Recht auf Mineralienbesitz. Das Eigentumsrecht an bestimmten Mineralien steht dem Staat zu, der es für einen bestimmten Zeitraum an Einzelpersonen vergeben kann. Jedes Eigentumsrecht an Mineralien, das Privatpersonen gewährt wird, ist sowohl übertragbar als auch vererbbar.

Mitgift- Immobilien

Es gibt Fälle, in denen vor dem Inkrafttreten des Gesetzes 1329/1983, mit dem das Familienrecht geändert wurde, so genannte unentziehbare Mitgiftverträge abgeschlossen wurden, d.h. der mit der Mitgift ausgestattete Ehegatte hatte die Verwaltung und den Nießbrauch an einer Immobilie erworben, während die Ehefrau den kleinen Besitz behielt. Dieses Nießbrauchsrecht zugunsten des Ehegatten wurde nach dem Inkrafttreten des oben genannten Gesetzes abgeschafft, so dass der Ehegatte nun das volle Eigentum und nicht nur das kleine Eigentum an der jeweiligen vererbten Immobilie hat.

In diesen Fällen steht das volle Eigentumsrecht an der Immobilie der Ehefrau zu.

Es sei denn, es haben andere Handlungen stattgefunden, die diese Art von Eigentum auszeichnen. Auch wenn auf dem Grundstück ein Gebäude errichtet oder ein Anbau an ein bestehendes Gebäude vorgenommen wurde, ist wiederum nur der Ehegatte als Eigentümer des Grundstücks, zu dem das Gebäude gehört, zur Abgabe einer Erklärung verpflichtet.

Wurde auf einem Grundstück im Rahmen des Systems der Gegenleistung ein Wohnhaus oder ein anderes Gebäude errichtet, so ist der Ehegatte verpflichtet, eine Erklärung für den Teil des Grundstücks abzugeben (horizontale Grundstücke usw.), der den Ehegatten als Gegenleistung für das Grundstück verblieben ist. Für den verbleibenden Teil des Grundstücks (horizontale Grundstücke usw.) sind natürlich die Dritten verpflichtet, eine Erklärung abzugeben, und zwar jeder von ihnen für seine Rechte (Käufer von Wohnungen, Bauträger für etwaige unbewohnte Wohnungen, wenn ihm die entsprechenden Miteigentumsanteile an den unbewohnten Wohnungen übertragen wurden usw.).

Eigentumsschutz Immobile – Klage -

Der Schutz des Eigentums ist im Zivilgesetzbuch vorgesehen, so dass er durch eine Besitzstörungsklage geschützt werden kann.

Die Klage gilt als wichtigstes Mittel zum rechtlichen Schutz des Eigentums. So kann der Eigentümer einer Sache verlangen, dass derjenige, der die Sache besitzt , ihn als Eigentümer der Sache anerkannt wird und die Sache an ihn zurückgegeben. (Artikel 1094 ZK) (für Fälle Negativklagen siehe Artikel 1108 ZK).

Wichtige technische Begriffe

Zusätzlich zu den oben genannten Punkten, den Rechtsbegriffen und der kurzen Erläuterung der Begriffe, die beim Lesen der Titel und beim Ausfüllen der Erklärungen auftauchen, ist es angebracht, weitere Erläuterungen zu den technischen Begriffen zu geben, die in den Beschreibungen der Immobilien erwähnt werden.

Immobilie : Unbeweglicher Gegenstand ist der Boden und seine Bestandteile (Art. 948 GR. ZGB). Ein Bestandteil einer Sache ist das, was nicht von der Hauptsache getrennt werden kann, ohne dieselbe oder den Eigentümer der Sache zu schädigen, oder ohne ihre Substanz oder ihren Zweck zu verändern, und nicht Gegenstand des Privateigentums oder anderer dinglicher Rechte sein kann (Art. 953 GR. ZGB).

Die Tatbestandsmerkmale des unbeweglichen Vermögens (Art. 954 GR. ZGB) sind

1. fest mit dem Boden verbundene Sachen, insbesondere Gebäude

2. die Erzeugnisse des unbeweglichen Vermögens, soweit sie mit dem Grundstück verbunden sind

3. Wasser unter der Erde und die Quelle

4. Samen durch Aussaat und Pflanzen durch Anpflanzung.

So ist eine Immobilie z. B. ein unbebautes Grundstück oder ein Einfamilienhaus mit seinem Grundstück oder ein Mehrfamilienhaus mit seinem Grundstück, aber auch die Wohnung (horizontales Eigentum) eines Mehrfamilienhauses. Auch ein Grundstück ist z. B. ein Feld (ein Acker).

Toponym: Besonderer lokaler Name des Gebiets, in dem die Immobilie liegt. Wenn sie existiert, ist sie den technischen Diensten der Stadt oder Gemeinde bekannt. Der Ortsname ist in folgenden Fällen nützlich

Wo es keine Straßennamen gibt, in der Regel in Gebieten außerhalb der Plan- und Siedlungsgebiete.

Landfläche. : Der Begriff "Grundstück" umfasst alle Grundstücke, unabhängig von ihrer Nutzung oder Lage, wie z. B. Grundstücke innerhalb des Plans oder der Siedlung, Grundstücke außerhalb des Plans (Parzellen, Heide, Weiden, Felder, Wälder und Gehölze usw.).

Es sei darauf hingewiesen, dass in den Bestimmungen der aktuellen GOK/85 (Gesetz 1577/85 in der geltenden Fassung) der Begriff "Grundstück" weiter in "Land" und "Parzelle" unterschieden wird (der Begriff "Parzelle" wird in der GOK nicht erwähnt, während er im Grundbuchamt verwendet wird). So ist ein Grundstück bzw. in der Sprache der Rechtsgeschäfte eine zusammenhängende Fläche, die ein unabhängiges und einheitliches Eigentum darstellt und einem oder mehreren Eigentümern gemeinsam gehört (Artikel 2 Absatz 12), und ein Grundstück ist jedes Grundstück, das innerhalb des genehmigten Stadtplans oder innerhalb der Grenzen einer Siedlung ohne genehmigten Plan liegt (Artikel 2 Absatz 13).

Grundstücksfläche: Die Fläche eines Grundstücks ist die horizontale Oberfläche des Grundstücks. Die "Horizontale" ist zwar für Techniker offensichtlich, wird aber erwähnt, weil die Bürger bei steil abfallendem Gelände Fragen gestellt haben.

Gebäudefläche: Wird ein ganzes Gebäude angegeben (z. B. ein Einfamilienhaus auf einem Grundstück), so gilt als Fläche die Gesamtfläche des Gebäudes, d. h. die Summe der Flächen der Stockwerke einschließlich der Außenwände (Bruttofläche).

Im Falle eines getrennten horizontalen Grundstücks wird als Fläche die in der Eigentumsurkunde angegebene Fläche zugrunde gelegt, sofern keine Änderungen (Anbauten usw.) vorgenommen wurden. Zu dieser Fläche gehören die Außenwände sowie die Wände zu den Gemeinschaftsbereichen des gesamten Gebäudes (z. B. eines Mehrfamilienhauses), wobei die Fläche der inneren Trennwände zwischen den horizontalen Grundstücken nur zur Hälfte berücksichtigt wird. Die Fläche von Räumen, die sich teilweise im Freien befinden, wird nicht berücksichtigt, sofern sie nicht zu geschlossenen Räumen umgebaut wurden.

Vertikales Eigentum und vertikales Miteigentum

Es handelt sich um das Sondereigentum an einem von mehreren unabhängigen Gebäuden oder Gebäudeteilen, die auf einer einzigen Parzelle (Grundstück) errichtet wurden. An dem Gebäude besteht Sondereigentum, während an dem einzelnen Grundstück sowie an den vorhandenen überdachten und nicht überdachten Gemeinschaftsflächen in gewissem Umfang Miteigentum besteht.

Die Fragen der Begründung von Teileigentum und der Errichtung mehrerer selbständiger Gebäude auf einem Grundstück wurden durch die Bestimmungen des einschlägigen Gesetzes Nr. 1024/10-11/1971 (Amtsblatt A232) geregelt.

Es sei darauf hingewiesen, dass immer die Rechtsfrage bestand, ob die Begründung von vertikalem Eigentum an Grundstücken zulässig ist, d. h. an Grundstücken, die außerhalb des Stadt- und Siedlungsplans liegen und für die die allgemeinen Baubedingungen außerhalb des Plans gelten.

Diese "unklare" Möglichkeit wurde durch die Bestimmungen des Absatzes abgeschafft. 2.a. des Artikels 6 des Gesetzes 2052/3-6-1992 (Amtsblatt der Regierung A 94/5-6-1992) "Maßnahmen gegen Smog und städtebauliche Vorschriften", die nun vorsehen, dass die oben genannte Art der Schaffung von geteiltem Eigentum "......." nur für Grundstücke gilt, die sich innerhalb des Stadtplans, innerhalb der Grenzen von Siedlungen vor 1923 sowie innerhalb der Grenzen von Siedlungen unter 2000 Einwohnern befinden, die auf der Grundlage des Dekrets vom 24-4-1985 (Amtsblatt der Regierung 181 D) in der geltenden Fassung festgelegt wurden. ...".

Vertikales Eigentum wird in einfaches vertikales Eigentum und komplexes vertikales Eigentum unterteilt.

Einfaches vertikales Eigentum: Einfaches vertikales Eigentum (Miteigentum) liegt vor, wenn jedes der verschiedenen Gebäude, die auf ein und demselben Grundstück errichtet wurden oder errichtet werden sollen, durch eine entsprechende Gründungsurkunde ein separates Eigentum darstellt, das einem oder mehreren der Miteigentümer des gesamten Grundstücks gehört oder gehören wird.

Es kommt auch häufig vor, dass ein unbebautes Grundstück durch eine einschlägige Urkunde zwischen den Miteigentümern in getrennte, klar abgegrenzte Teile "aufgeteilt" wird, an denen der jeweilige Miteigentümer des gesamten Grundstücks ausschließliche Nutzungs- und Baurechte hat, oder dass er ein bestehendes Gebäude, das von anderen bestehenden Gebäuden auf demselben Grundstück getrennt ist, exklusiv nutzen kann. In der Empfehlung wird der Prozentsatz der insgesamt zulässigen Nutzung angegeben, auf den jeder Miteigentümer für seinen Teil Anspruch hat, d. h. der sich nach Lage und Größe richtet. In der gleichen Urkunde werden in der Regel auch andere Fragen geregelt, z. B. der Zugang zu den einzelnen Teilen des gesamten Grundstücks.

Es ist zu betonen, dass die entsprechende Urkunde über die Begründung von einfachem vertikalen Eigentum die

Es wird betont, dass die Urkunde über die Schaffung des Grundstücks die Beziehungen zwischen den Miteigentümern regelt und die einheitliche Rechtsstellung des Grundstücks im Hinblick auf das geltende Planungsrecht für seine Nutzung (Prozentsatz der Bebauung, Baufaktor usw.) nicht berührt.

Es sei darauf hingewiesen, dass in den einschlägigen Titeln der Begriff "einfaches vertikales Eigentum" in der Regel nicht erwähnt wird, sondern als "vertikales Eigentum" oder sogar ohne Bezeichnung, aber mit einer Beschreibung der Elemente, die diese Art von Eigentum ausmachen, bezeichnet werden kann.

Horizontales Eigentum

Horizontales Eigentum oder horizontales Miteigentum oder Eigentum nach Stockwerken oder Stockwerkseigentum liegt vor, wenn das Eigentum nur an einem separaten Teil des Gebäudes (Stockwerk, Wohnung) unabhängig von seiner Nutzung besteht und das obligatorische Miteigentum an den gemeinsamen Teilen der gesamten Immobilie, d. h. sowohl am Grundstück als auch am Gebäude (Fundament, Außenwände, Treppenhaus, Dach, Heizungsraum usw.). Horizontale Eigentumsverhältnisse werden in der Regel durch eine notarielle Gründungsurkunde begründet, können aber in bestimmten Fällen auch durch Gerichtsbeschluss festgestellt werden.

In allen Fällen werden auch die Miteigentumsanteile des getrennten horizontalen Eigentums an dem gesamten Grundstück, auf dem das Gebäude errichtet wird oder werden soll, festgelegt.

Zusammengesetztes vertikales Eigentum

Vertikales Verbundeigentum (Miteigentum) liegt vor, wenn mehrere Gebäude, die auf demselben Grundstück errichtet wurden oder nach der einschlägigen Gründungsurkunde errichtet werden sollen, auch horizontal in Stockwerke oder Teile von Stockwerken (Wohnungen) aufgeteilt sind und jeder der Miteigentümer des gesamten Grundstücks Eigentümer eines Stockwerks oder eines Teils eines Stockwerks eines der Gebäude und Miteigentümer des gesamten Grundstücks ist.

In diesem Fall ist in der Gründungsurkunde neben dem prozentualen Miteigentumsanteil an dem Teil des Grundstücks, auf dem das Gebäude, zu dem das bestimmte horizontale Grundstück gehört, errichtet worden ist oder errichtet werden soll, auch der prozentuale Miteigentumsanteil an dem gesamten einheitlichen Grundstück anzugeben. Dieser zweite Prozentsatz (in der Regel in Millimetern ausgedrückt) ist das Produkt aus dem prozentualen Miteigentumsanteil des horizontalen Eigentums an dem Teil der Parzelle, multipliziert mit dem prozentualen Miteigentumsanteil des vertikalen Eigentums an der gesamten Parzelle, die diesem Teil entspricht. In der E9-Erklärung wird im Falle von vertikalem Miteigentum jeder einzelne Parzellenabschnitt als eine separate Parzelle betrachtet. Somit weist der Fall des zusammengesetzten vertikalen Eigentums in der Erklärung auch die Elemente des bekannten horizontalen Eigentums auf.

Stockwerk

Es ist der übliche Begriff, der die Ebene ausdrückt, auf der sich ein bestimmtes Objekt oder ein Raum im Allgemeinen innerhalb des gesamten Gebäudes befindet, d.h. Stockwerke sind die Teile des Gebäudes, in denen es durch aufeinanderfolgende Stockwerke in der Höhe getrennt ist (GOK/85, Artikel 2(23)).

Liegt eine Baugenehmigung vor, so ist die Definition des Stockwerks in der Genehmigung angegeben, es sei denn, der Sachverhalt hat sich nachträglich geändert (üblicher Fall eines in der Genehmigung angegebenen Kellers, der in Wirklichkeit ein Erdgeschoss ist). Für den Fall, dass keine Baugenehmigung vorliegt, wird vorgeschlagen, in der Praxis die folgenden Regeln anzuwenden, die einen großen Teil der in der Praxis vorkommenden Fälle abdecken:

Die Stockwerke werden auf der Grundlage der Erbfolge bestimmt. Mit anderen Worten: Über dem Untergeschoss liegt das Erdgeschoss, dann das 1. oder A-Geschoss, dann das 2. oder B-Geschoss usw. Ebenfalls unter dem Untergeschoss (1. oder A1) befindet sich das 2. oder B2-Untergeschoss, darunter das 3. oder C3-Untergeschoss, usw.

Die Begriffe "Halbkeller" oder "Halbuntergeschoss" sind zwar gebräuchlich, haben aber keinen planungsrechtlichen Gehalt und sollten daher nicht verwendet werden. Das Stockwerk wird auf der Grundlage der vorangegangenen Vorschrift bestimmt, ausgehend von der Definition des Erdgeschosses.

Was die Definition von Erdgeschoss und Kellergeschoss betrifft, so enthalten die verschiedenen, jeweils geltenden Allgemeinen Bauvorschriften (GOK/29, GOK/55, GOK/83 und GOK/85) unterschiedliche Beschreibungen. Nach der geltenden GOK/85 (Artikel 2 Absatz 24) ist ein Kellergeschoss ein Geschoss oder ein Teil eines Geschosses, dessen Dach bis zu 1,50 m über dem endgültigen Bodenniveau liegt". Das Erdgeschoss und die anderen Stockwerke liegen mit Sicherheit über dem Keller, wie oben definiert.

Lofts in gewerbliche Räume

In erdgeschossigen Geschäften ist es üblich, dass sich über dem Erdgeschoss ein Loft oder ein Zwischengeschoss befindet. Aber auch in großen öffentlichen Versammlungsräumen (z. B. Messehallen usw.) können Lofts vorhanden sein.

In den eingereichten Erklärungen wird die Fläche eines eventuell vorhandenen Dachbodens, wenn er keinen eigenen Eingang hat und kein geschlossener Raum ist, sondern ein offener Balkon innerhalb des Hauptraumes im Erdgeschoss ist, mit dem er über eine Innentreppe verbunden ist, zur Fläche der Nebenräume, z. B. des Ladens, hinzugerechnet. Handelt es sich jedoch um einen geschlossenen Raum mit einem separaten Eingang, handelt es sich um ein Zwischengeschoss, das gesondert anzugeben ist.

Teil ´des Grundstückes welcher zur gemeinschaftliche Nutzung freigegeben wurde

Bei Gebäuden mit horizontalen oder vertikalen Eigentumsverhältnissen, bei denen die Gemeinschaftsflächen getrennt von den einzelnen horizontalen Eigentumsverhältnissen des Gebäudes beschrieben sind und bei denen den Gemeinschaftsflächen keine Miteigentumsanteile an dem Grundstück oder der Parzelle zugeordnet sind, ist keine Erklärung von einem der Miteigentümer des Gebäudes abzugeben.

Solche gemeinsamen Bereiche sind Treppenhäuser, Heizungsräume, Tankbereiche, Freiflächen auf Säulen im Erdgeschoss (PILOTI).

Zu beachten sind jedoch die Fälle, in denen im PILOTI-Fläche durch die entsprechende Empfehlungsurkunde Stellplätze für Fahrzeuge ausgewiesen sind. Diese Räume werden (als Spuren der horizontalen Grundstücke, an die sie angebunden sind) von jedem ihrer jeweiligen Begünstigten allein angegeben.

Recht auf Aufstockung

Es ist bekannt, dass in vielen Urkunden über die Schaffung von horizontalen oder vertikalen Grundstücken oder sogar in Testamenten usw. das Recht auf Höhe als Recht an Grundstücken erwähnt wird. Dieses Recht, das in der jeweiligen Urkunde auch für den oder die Begünstigten vorgesehen ist, bezieht sich auf die Möglichkeit, ein bestehendes (oder zu errichtendes) Gebäude aufzustocken. Dieser Anbau erfolgt nicht sofort, d.h. zusammen mit dem Rest des Gebäudes, u947 aus einer Reihe von Gründen, zu denen der Wille der Eigentümer des restlichen Gebäudes oder des Inhabers des Höhenrechts gehört. Dieses künftige Recht an der Erhebung wird vom Eigentümer der Erhebung wie folgt erklärt:

1. Handelt es sich um ein Recht, das in einer Gründungsurkunde oder einem Eigentumsvertrag als eigenständiges horizontales (künftiges) Eigentum beschrieben und vorgesehen ist, mit einem entsprechenden Miteigentumsanteil an der Parzelle oder dem Land, dann wird das Recht der Höhe als horizontales oder vertikales Eigentum deklariert.

2. Handelt es sich um ein in einer einschlägigen Gründungsurkunde oder einem Rechtstitel genanntes Erhöhungsrecht, ohne dass ein entsprechender Prozentsatz des Miteigentums an dem Grundstück oder dem Land angegeben ist, so wird dieses Recht erklärt, indem der Prozentsatz des Miteigentums indirekt durch das Verhältnis zwischen der durch dieses Recht bedingten Gebäudefläche und der Gesamtfläche der zulässigen Nutzung des Grundstücks oder des Landes bestimmt wird. Bei Grundstücken mit einem Gewerbekoeffizienten größer als eins wird dieser Prozentsatz anhand der Formel für den "Bodenwertkoeffizienten" des Formulars 3 für den Bodenwert (Code 315) ermittelt.

Gemeinschaftlich genutzter teil eines Grundstücks

Falls es einen Teil eines Grundstücks gibt, der zum Zeitpunkt der Einführung im Rahmen der Planumwandlung in ein Grundstück in den Gemeingebrauch gegeben wurde), wurde dieser Teil durch eine notarielle Urkunde und Umschreibung durch den Eigentümer des gesamten Grundstücks in den Gemeingebrauch gegeben, (in der Regel, um die Erteilung einer Baugenehmigung auf diesem Grundstück vor der Umsetzung des Bebauungsplans zu ermöglichen), dann wurde dieser abgeschleppte Teil vom ursprünglichen Grundstück abgetrennt, und im Meldeformular wird die Fläche des verbleibenden Grundstücks angegeben, d. h. durch Abzug der abgeschleppten Fläche.

Die Teile der Flurstücke, die sich in der Anlegung befinden und für die die Umsetzung des Plans für ihr Gebiet noch nicht erfolgt ist, gelten jedoch nicht als vom ursprünglichen Grundstück abgetrennt und werden daher als Ganzes mit diesem deklariert (Gesamtfläche).

19.05.2023 - TEE - Καταβολή Ποσοστού Ανταπόδοσης

Fri, 19 May 2023 08:52:10 GMT

ΠΛΗΡΩΜΗ Τ.Ε.Ε. – ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗΣ ΑΠΟ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ SEPA

Αν βρίσκεστε σε μία χώρα της ζώνης SEPA (Ενιαίος Χώρος Πληρωμών σε Ευρώ - Single Euro Payment Area) μπορείτε να εξοφλείτε τις οφειλές του Τ.Ε.Ε. – Ποσοστό Ανταπόδοσης με Sepa Credit Transfer σε ευρώ με παραλήπτρια Tράπεζα την Εθνική Τράπεζα και αριθμό λογαριασμό ΙΒΑΝ καθώς και πληροφορίες μεταφοράς κεφαλαίου σύμφωνα με τις ακόλουθες οδηγίες :

Επωνυμία Δικαιούχου: ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ

IBAN Δικαιούχου: GR4801100800000008054517522

Κωδικός Αναγνώρισης Τράπεζας Δικαιούχου: ETHNGRAA

Πληροφορίες εμβάσματος: 20 ΨΗΦΙΑ (κωδικός πληρωμής σε Τράπεζα)*

* Σημαντική σημείωση: Οι πληροφορίες εμβάσματος πρέπει να συμπληρώνονται μόνο με τον 20 ΨΗΦΙΟ κωδικό πληρωμής χωρίς την προσθήκη γραμμάτων ή συμβόλων, όπως αυτός αναγράφεται στην εφαρμογή του Τ.Ε.Ε.

English version

SEPA CREDIT TRANSFER – PAYMENT INSTRUCTIONS

Please provide your bank the following details, consulting the information below.

• Beneficiary Name: T.E.E.

• Beneficiary IBAN: GR4801100800000008054517522

• Beneficiary BANK BIC : ETHNGRAA

• Remittance Information (unstructured):20 DIGIT-NUMBER PROVIDED BY T.E.E. *

* Important notice: Remittance information should be filled-in only with the specific 20-digit payment code provided for the specific payment period. Usage of letters or special characters will provoke payment return.

Griechenland -Zahlung -Gebühren -Schwarzbauten -aus dem Ausland

Fri, 19 May 2023 08:45:42 GMT

ÜBERWEISUNG - ZAHLUNGSANWEISUNGEN

- Name des Begünstigten: T.E.E.

- IBAN des Begünstigten: GR4801100800000008054517522

- BIC des Begünstigten: ETHNGRAA

- Überweisungsinformationen (unstrukturiert):20 DIGIT-NUMBER PROVIDED BY T.E.E. *

* Wichtiger Hinweis: Die Überweisungsdaten sollten nur mit dem spezifischen 20-stelligen Zahlungscode ausgefüllt werden, der für den jeweiligen Zahlungszeitraum vorgesehen ist. Die Verwendung von Buchstaben oder Sonderzeichen führt zu einer Rückgabe der Zahlung.

Griechenland- Grundstücke - Bebaurbarkeit

Sun, 07 May 2023 17:14:12 GMT

Um die Bebaubarkeit eines Grundstücks festzustellen, müssen von Fall zu Fall folgenden Bedingungen erfüllt werden:

Grundstücke, die an internationale, nationale oder provinz-Straßen grenzen, und die per Definition öffentliche Straßen sind, ist eine Mindestbreite von 45,00 m, eine Mindesttiefe von 50,00 m und eine Mindestfläche von 4.000 Quadratmetern erforderlich.

Grundstücke, die an städtische oder kommunale Straßen im Sinne des Dekrets 25/28-11-1929 in Verbindung mit dem Dekret 24/31-5-85 grenzen, ist ebenfalls eine Mindestfläche von 45,00 m und eine Mindesttiefe von 50,00 m erforderlich, sowie eine Mindestfläche von 4.000 Quadratmetern, unter der Bedingung, dass

diese Straßen nachweislich auf irgendeine Art und Weise rechtmäßig in den Gemeingebrauch überführt wurden

durch einschlägige Verwaltungsgesetze in den Gemeingebrauch überführt wurden

oder

als "Haupt- oder Einzelstraßen" anerkannt wurden

oder

durch ein Verwaltungsgesetz aus dem Jahre 1923 als Straßen definiert wurden ( Widmung) .

Grundstücke, die an öffentlichen Landwirtschaftsstraßen angrenzen sind bebaubar wenn sie, eine Mindestfläche von 4.000 Quadratmetern und eine Mindestbreite von 25,00 Metern haben und nachgewiesen ist, dass die öffentliche Landwirtschaftsstraße als solche vor dem Jahr 1923 existierte oder durch ein anderes rechtliches Verfahren eine solche Widmung erfahren hat.

Zahlung- Grunderwerbsteuer- Online

Sat, 01 May 2021 14:33:15 GMT

Online Steuererklärung zur Übertragung von Immobilien- Zahlung Grunderwerbsteuer aus dem Ausland

In Griechenland kann seit März 2021 die Erklärung zur Zahlung von Grunderwerbsteuer beim Kauf einer Immobilie, online erfolgen. Die Steuererklärung wird über TAXISnet-zertifizierte Notare erstellt und hochgeladen. Die Erklärung kann ausgedruckt werden und dem Käufer ausgehändigt werden.

Einzelpersonen können danach den Antrag entweder als Käufer oder als Verkäufer oder als gesetzlichen Vertreter von natürliche und juristische Personen zb. als bevollmächtigte Rechtsanwälte online einsehen und die vom Notar an das Finanzamt mitgeteilte Grunderwerbsteuererklärung bestätigen oder ablehnen. Wird die Erklärung bestätigt, kann der Käufer oder sein gesetzlicher Vertreter, eine Kopie der eingereichten Erklärung, die Urkunde über die Bestimmung der Grunderwerbsteuer, die ID der Steuerschuld(Steuerbescheid) sowie den Zahlungsbeleg über dieser Steuer ausstellen lassen und online zahlen. Im System des Finanzamtes wird dann nach einigen Tage angezeigt , dass die Grunderwerbsteuer entrichtet wurde und der Notar kann den Vertrag beurkunden.

Voraussetzung , dass die Steuerschuld online gezahlt werden kann, ist dass der Steuerpflichtige die Zugangspasswörter für die Plattform Taxis Net besitzt. Die Passwörter auf Griechisch „ klidarithmi“ ´genannt, werden auf Antrag/Verlangen des Steuerpflichtigen durch das Finanzamt bei Ersterteilung der Steuernummer oder danach dem Steuerpflichtigen mitgeteilt. Diese Passwörter dienen auch für andere Online Zugänge in Plattformen der griechischen Verwaltung, so für die Ausstellung von Geburtsurkunden etc.

Die Zahlung der Steuer kann auch aus dem Ausland erfolgen. Dies gilt für alle Steuer die im Zusamenhang mit dem Erwerb einer Immobilie entstehen. Die DHSG stellt den Mitgliedern die entsprechenden daten( Kontonummer,IBAN ect) bei Bedarf zu Verfügung.

Mehr Informationen unter https://www.aade.gr/myPROPERTY

Ακινητα

Sat, 11 Jul 2020 14:44:08 GMT

Λεξικό

Ζώνη : γενικά θεωρείται ένα τμήμα Δήμου ή Δημοτικού Διαμερίσματος ή Οικισμού το οποίο σύμφωνα με τους πίνακες τιμών, έχει ενιαία τιμή (Τ.Ζ.). Οι ζώνες διακρίνονται σε:

β) Γραμμικές Ζώνες : Αναπτύσσονται κατά μήκος της μίας ή και των δύο πλευρών ενός δρόμου ή ενός τμήματος δρόμου, παράλληλα προς τον άξονα αυτού.

Τιμή Ζώνης (Τ.Ζ.) : είναι η ενιαία τιμή αφετηρίας, την οποία έχει κάθε ακίνητο, το οποίο βρίσκεται στη ζώνη αυτή και αναφέρεται στην συνολική αξία κτίσματος και οικοπέδου που αναλογεί σε ένα τετραγωνικό μέτρο (μ2) επιφάνειας, καινούργιας κατοικίας ή διαμερίσματος στον Α' όροφο της οικοδομής με πρόσοψη σε ένα μόνο δρόμο και με Συντελεστή Εμπορικότητας ίσο με τη μονάδα.

Αν το ακίνητο, του οποίου πρέπει να προσδιορίσουμε την αντικειμενική αξία, έχει πρόσοψη σε δρόμο ή σε δρόμους, από τον άξονα των οποίων διέρχεται το όριο δύο ή περισσότερων κυκλικών ζωνών, ανεξάρτητα αν οι δρόμοι αυτοί αποτελούν όριο δήμων ή Δημοτικών Διαμερισμάτων ή οικισμών, λαμβάνεται η μεγαλύτερη από τις τιμές των ζωνών. Αν έχει πρόσοψη σε γραμμική ζώνη, λαμβάνεται η τιμή της γραμμικής αυτής ζώνης. Σε περίπτωση που έχει προσόψεις σε δύο γραμμικές ζώνες λαμβάνεται η μεγαλύτερη από τις τιμές των ζωνών τούτων. Αν έχει προσόψεις σε γραμμική και κυκλική ζώνη λαμβανεται η μεγαλύτερη τιμή.

Την τιμή της γραμμικής ζώνης λαμβάνουν μόνο τα ακίνητα που έχουν πρόσοψη στο δρόμο στον οποίο αναπτύσσεται η γραμμική ζώνη. Τα ακίνητα που έχουν πρόσοψη αποκλειστικά στον ακάλυπτο χώρο τού οικοπέδου, σε αίθριο, σε στοά ή βρίσκονται σε υπόγειο χώρο, χωρίς άνοιγμα στο δρόμο, δεν ανήκουν στη γραμμική ζώνη.

Συντελεστής Αξιοποίησης Οικοπέδου (Σ.Α.Ο.) : είναι ο συντελεστής που εκφράζει τη δυνατότητα οικοδομικής εκμετάλλευσης του οικοπέδου και συνήθως συμπίπτει με το συντελεστή δόμησης (Σ.Δ.) αυτού.

Συντελεστής Εμπορικότητας (Σ.Ε.) : Είναι ο συντελεστής (μεγαλύτερος ή ίσος με τη μονάδα) που εκφράζει την εμπορικότητα ενός δρόμου ή ενός τμήματος δρόμου μιας συγκεκριμένης ζώνης.

Συντελεστής Οικοπέδου (Σ.Ο.) : Eίναι ο συντελεστής που προσδιορίζει την αξία του οικοπέδου, μικρότερος ή ίσος ή μεγαλύτερος από τη μονάδα (1).

Συντελεστής Εκμετάλλευσης Ισογείου (Κ). : Eίναι ο συντελεστής που προσδιορίζει το μέγεθος εκμετάλλευσης του ισογείου ενός ακινήτου. Είναι συνάρτηση του συντελεστή αξιοποίησης του οικοπέδου (Σ.Α.Ο.) και του Συντελεστή Εμπορικότητας (Σ.Ε.) του οικοπέδου.

Τιμή Οικοπέδου (Τ.Ο.). : Eίναι η ανά τετραγωνικό μέτρο (μ2) αξία οικοπέδου που έχει πρόσοψη σε ένα μόνο δρόμο, με Σ.Ε.= 1,0. Είναι συνάρτηση της Τιμής Ζώνης (Τ.Ζ.) και του συντελεστή αξιοποίησης οικοπέδου (Σ.Α.Ο.).

Πρόσοψη Ακινήτου : Ως προσόψεις ενός ακινήτου θεωρούνται οι πλευρές του που έχουν άνοιγμα (παράθυρο, πόρτα ή προθήκη) σε δρόμο, στοά ή στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου. Προκειμένου για οικόπεδο, ως προσόψεις θεωρούνται οι πλευρές του που συνορεύουν με κοινόχρηστους χώρους.

Όροφοι Κτιρίων : Ως βάση μέτρησης των ορόφων ενός κτιρίου λαμβάνεται το υπόγειο, έτσι όπως αυτό κατά νόμο ορίζεται. Μετά το υπόγειο ακολουθούν ισόγειο, Α' όροφος, Β ' όροφος, κ.λπ.

Όταν κτίριο βρίσκεται σε οικόπεδο με κλίση, το οποίο έχει πρόσοψη σε ένα δρόμο, ο καθορισμός των ορόφων όλων των οριζόντιων ιδιοκτησιών γίνεται με βάση την αφετηρία μέτρησης των ορόφων (υπόγειο) στο δρόμο αυτό. Κάτω από τη στάθμη του υπογείου όλοι οι χώροι που τυχόν δημιουργούνται θεωρούνται και αυτοί υπόγειοι.

'Οταν κτίριο βρίσκεται σε οικόπεδο με κλίση, το οποίο έχει πρόσοψη σε δύο δρόμους, ο καθορισμός των ορόφων των οριζόντιων ιδιοκτησιών που έχουν πρόσοψη στον κάθε δρόμο γίνεται με βάση την αφετηρία μέτρησης των ορόφων (υπόγειο) στο δρόμο αυτό, ενώ των οριζόντιων ιδιοκτησιών που έχουν πρόσοψη και στους δύο δρόμους γίνεται με βάση την αφετηρία μέτρησης των ορόφων (υπόγειο), στο δρόμο με τη χαμηλότερη στάθμη. Οριζόντια ιδιοκτησία που δεν έχει πρόσοψη σε δρόμο και βρίσκεται κάτω από τη στάθμη υπόγειας οριζόντιας ιδιοκτησίας, θεωρείται και αυτή υπό- γειο.

Όταν Επαγγελματική Στέγη έχει είσοδο και μία πρόσοψη στο ισόγειο, θεωρείται ισόγεια, έστω και αν έχει και άλλη ή άλλες προσόψεις σε δρόμους που βρίσκονται σε διαφορετικά, λόγω κλίσεως του εδάφους, επίπεδα.

Υπόγειο : Θεωρείται ο όροφος ή τμήμα ορόφου που χαρακτηρίζεται ως υπόγειο στην αντίστοιχη άδεια της Πολεοδομικής Υπηρεσίας (εγκεκριμένα σχέδια) ή στην πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και γενικά σε κάθε τίτλο κτήσης του. Οι ημιυπόγειοι χώροι θεωρούνται ισόγειοι, εκτός αν αποδεικνύεται, με βεβαίωση της αρμόδιας Πολεοδομικής Υπηρεσίας, ότι αυτοί είναι υπόγειοι.

Ημιόροφος ή μεσοπάτωμα : Eίναι όροφος ή τμήμα ορόφου που βρίσκεται μεταξύ ισογείου και Α' ορόφου και δεν έχει εσωτερική επικοινωνία με το ισόγειο ή, όταν έχει, αυτή δεν είναι αποκλειστική (έχει και άλλη είσοδο). Για τον υπολογισμό τής φορολογητέας αξίας του θεωρείται ως πρώτος (Α ') όροφος.

Πατάρι : Μέσα σε αίθουσα επαγγελματικής στέγης (ανοιχτός εξώστης) είναι τμήμα ορόφου, του οποίου η προσπέλαση γίνεται αποκλειστικά από τον εσωτερικό χώρο της αίθουσας. Πατάρι, επίσης, θεωρείται και ολόκληρος όροφος, εφόσον έχει προκύψει ως αυθαίρετη προσθήκη, κατ' επέκταση υπάρχοντος ανοικτού εξώστη, και η προαπέλασή του γίνεται αποκλειστικά και πάλι από τον εσωτερικό χώρο της αίθουσας.

Πλατεία : Θεωρείται κάθε κοινόχρηστος χώρος που στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο χαρακτηρίζεται ως πλατεία.

Κοινής χρήσης χώροι : Είναι τα τμήματα εδάφους που έχουν παραχωρηθεί ελευθέρως σε κοινή χρήση.

Δρόμοι : Θεωρούνται τα κοινής χρήσης τμήματα (λωρίδες) γης, που προορίζονται αποκλειστικά για την μετακίνηση προσώπων ή ζώων ή για τη μεταφορά πραγμάτων με οποιοδήποτε μέσο και έχουν εγκριθεί από ρυμοτομικό σχέδιο δήμου ή με σχετική απόφαση Νομάρχη.

Αίθριο : Είναι ο εσωτερικός ελεύθερος (στεγασμένος ή μη) χώρος του οικοπέδου ή του κτιρίου που περιβάλλεται από όλες τις πλευρές του από το κτίριο ή τα κτίρια του οικοπέδου.

Διαμπερής στοά : Θεωρείται η στοά που συνδέει δύο ή περισσότερους κοινόχρηστους χώρους (δρόμο, πλατεία κ.λπ.) ανεξάρτητα αν διέρχεται από ένα ή περισσότερα οικόπεδα.

Τυφλή στοά : Θεωρείται η στοά που συνδέει κοινόχρηστο χώρο με ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου ή αποτελεί απλώς εσοχή στο σώμα του κτιρίου, έστω και αν έχει περισσότερες της μιας εισόδους στον ίδιο δρόμο.

Επιφάνεια ακινήτου : Είναι το εμβαδόν σε τετραγωνικά μέτρα (μ2). Προκειμένου περί κτισμάτων, ως επιφάνεια λαμβάνεται το εμβαδόν αυτών μετά των εξωτερικών τοίχων. Αν στην επιφάνεια περιλαμβάνονται και οι κοινόχρηστοι χώροι (μικτή επιφάνεια), ως επιφάνεια λαμβάνεται η μικτή μειωμένη κατά ποσοστό δέκα στα εκατό (10%), δηλαδή πολλαπλασιασμένη επί 0,90. Στην επιφάνεια δεν περιλαμβάνονται οι ημιυπαίθριοι χώροι.

ΑΚΙΝΗΤΑ : Ακίνητα κατά το άρθρο 948 Α.Κ. είναι το έδαφος και τα συστατικά του μέρη. Κινητά είναι όσα δεν είναι ακίνητα.
Ως έδαφος νοείται ορισμένο τμήμα της επιφάνειας της γης που πληρεί τους όρους της έννοιας του πράγματος και κυρίως του όρου του αυθύπαρκτου, δηλαδή του εξατομικευμένου. Η εξατομίκευση επέρχεται με την ακριβή οριοθέτηση του πράγματος κατά θέση, όρια, πλευρικές διαστάσεις και σχήμα που αποτυπώνονται σε τοπογραφικά διαγράμματα.

Ως συστατικά μέρη του ακινήτου νοούνται αφ' ενός εκείνα που προσδιορίζονται με βάση το γενικό κριτήριο του άρθρου 953 Α.Κ. (σύμφωνα με το οποίο συστατικό είναι το μέρος σύνθετου πράγματος που δε μπορεί να αποχωρισθεί από το κύριο πράγμα χωρίς βλάβη δική του ή του κυρίου πράγματος ή χωρίς αλλοίωση της ουσίας ή του προορισμού τους ή και των δύο) και αφετέρου εκείνα που θεωρούνται συστατικά από το νόμο (954 Α.Κ.).

Αυτά είναι:
α) Τα πράγματα που συνδέονται στερεά με το έδαφος και ιδιαίτερα τα οικοδομήματα, η απόσπαση των οποίων είναι εξα.ιρετικά δυσχερής.
β) Τα προϊόντα του ακινήτου, εφόσον συνδέονται με το έδαφος (π.χ τά, δένδρα, ορυκτά κ.λπ.).
γ) Το υπόγειο νερό και οι πηγές του.
δ) Οι σπόροι μετά τη σπορά.
ε) Τα κινητά που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση ενός οικοδομήματος ή συναρμόσθηκαν σ' αυτό παράρτημα, σύμφωνα με τις διαλέξεις των άρθρων 956 και 957 Α.Κ., είναι το κινητό πράγμα το οποίο, χωρίς να είναι συστατικό του κυρίου πράγματος, προορίζεται για διαρκή εξυπηρέτηση του οικονομικού του σκοπού και τίθεται ήδη σε αντίστοιχη προς το σκοπό αυτό τοπική σχέση με το κύριο πράγμα.

Τυχόν πρόσκαιρος αποχωρισμός του παραρτήματος από το κύριο πράγμα, δεν αίρει την ιδιότητά του αυτή. Ο χαρακτηρισμός ενόςπράγματος ως συστατικού έχει τις ακόλουθες νομικές συνέπειες:

α) Όσο διαρκεί ο σύνδεσμος του συστατικού με το σύνθετο πράγμα δε μπορεί να υπάρξει χωριστή κυριότητα ή χωριστό περιορισμένο εμπράγματο δικαίωμα πάνω στο συστατικό. Αντίθετα, η κυριότητα ή τα άλλα εμπράγματα δικαιώματα που υπάρχουν στο σύνθετο πράγμα εκτείνονται και στο συστατικό.

β) Κάθε εμπράγματη δικαιοπραξία για το σύνθετο πράγμα περιλαμβάνει κατ' ανάγκη και το συστατικό, ακόμη και αυτό που προστέθηκε μετά την κατάρτιση της δικαιοπραξίας.
γ) Τα προϋφιστάμενα εμπράγματα δικαιώματα που υπήρχαν στα συστατικά, αποσβαίνονται οριστικά με τη σύνδεσή τους με το σύνθετο πράγμα.
δ) Τα εμπράγματα δικαιώματα πάνω στο συστατικό παραμένουν αμετάβλητα και μετά τον τυχόν αποχωρισμό τους από το σύνθετο πράγμα.
ε) Δεν επιτρέπεται η αυτοτελής διεκδίκηση του συστατικού.
στ) Δεν επιτρέπεται η διανομή συστατικού χωριστά από το κύριο πράγμα.
ζ) Δεν είναι επιτρεπτή η αυτοτελής κατάσχεση των συστατικών. Αντίθετα η κατάσχεση ακινήτου εκτείνεται και στα συστατικά του.

ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ : Τα εμπράγματα δικαιώματα είναι οι νομικές μορφές εξουσίασης του ανθρώπου επί των οικονομικών αγαθών, δηλαδή τα δικαιώματα που κατά τον κώδικα (Α.Κ. 973) παρέχουν εξουσία άμεση και κατά παντός επί του πράγματος.

Εμπράγματα δικαιώματα είναι η κυριότητα, οι δουλείες, το ενέχυρο και η υποθήκη.

Κυριότητα : (πλήρης κυριότητα): είναι άμεση, καθολική και απόλυτη εξουσία του προσώπου πάνω στο πράγμα.

Επικαρπία : Είναι το εμπράγματο δικαίωμα του επικαρπωτή σε ξένο πράγμα να το χρησιμοποιεί και να το καρπώνεται διατηρώντας όμως την ουσία του.Η επικαρπία αν δεν ορίσθηκε διαφορετικά είναι αμεταβίβαστη. Είναι όμως δυνατή η μεταβίβαση της ενάσκησης του δικαιώματος της επικαρπίας για χρόνο που δεν μπορεί να υπερβεί το χρονικό διάστημα ισχύος αυτής (Α.Κ. 1166).

Οίκηση : Είναι το εμπράγματο και αποκλειστικό δικαίωμα του δικαιούχου να χρησιμοποιεί ως κατοικία ξένη οικοδομή ή διαμέρισμα (Α.Κ. 1183). Το δικαίωμα αυτό είναι αμετάβλητο και αποσβήνεται με το θάνατο του δικαιούχου.

Ψιλή Κυριότητα : Είναι το εμπράγματο δικαίωμα που απομένει όταν η πλήρης κυριότητα έχει στερηθεί (αποψιλωθεί) του εμπράγματου δικαιώματος της επικαρπίας, δηλαδή της χρήσης και κάρπωσης του πράγματος και συνεπώς έχει περιορισθεί μόνο στην εξουσία διάθεσής του.

Πραγματικές δουλείες : Πραγματική δουλεία κατά το άρθρο 11.18 Α.Κ. είναι το περιορισμένο εμπράγματο δικαίωμα πάνω σε ακίνητο που συνιστάται για την εξυπηρέτηση των αναγκών άλλου ακινήτου παρέχοντας ωφέλεια στον εκάστοτε κύριο αυτού. Το ακίνητο υπέρ του οποίου συνιστάται η δουλεία καλείται δεσπόζον, ενώ εκείνο εις βάρος του οποίου συστήθηκε η δουλεία, δουλεύον.

Περιορισμένες προσωπικές δουλείες : Περιορισμένη προσωπική δουλεία είναι το εμπράγματο δικαίωμα πάνω σε ξένο ακίνητο που συνιστάται υπέρ ενός συγκεκριμένου προσώπου παρέχοντας σ' αυτό κάποια εξουσία ή χρησιμότητα.

Νομή : Είναι η φυσική εξουσία του προσώπου επί του πράγματος η οποία ασκείται με διάνοια κυρίου (Α.Κ. 974).

Ενέχυρο : Είναι το εμπράγματο δικαίωμα σε ξένο κινητό πράγμα, που παρέχει στον ενεχυρούχο δανειστή την εξουσία να ικανοποιηθεί προνομιακώς από την αξία αυτού (Α.Κ. 1209).Το ενέχυρο μπορεί να συσταθεί και επί ιδανικού μεριδίου πράγματος είτε με σύμβαση είτε από το νόμο.

Υποθήκη: Είναι το εμπράγματο δικαίωμα σε ξένο (ως προς το δανειστή) ακίνητο για εξασφάλιση ορισμένης απαίτησης με προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή από το ακίνητο (Α.Κ. 1257-1345).Για την απόκτηση υποθήκης απαιτείται τίτλος που να χορηγεί δικαίωμα για υποθήκη και εγγραφή στο βιβλίο υποθηκών.

Αναγκαστική απαλλοτρίωση : Είναι η αφαίρεση της ιδιοκτησίας προσώπου με μονομερή πράξη της διοικητικής Αρχής, έναντι καταβολής δικαστικά καθοριζομένης αποζημίωσης για δημόσια ωφέλεια που προβλέπεται από το νόμο.

Η κήρυξη της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης αποτελεί ατομική διοικητική πράξη, γίνεται συνήθως με κοινή απόφαση του αρμόδιου (ανάλογα με το σκοπό της απαλλοτρίωσης) Υπουργού και του Υπουργού των Οικονομικών και επέρχεται από τη δημοσίευση της απόφασης στην Εφημερίδα της Κυ- βερνήσεως.

Η συντέλεση της απαλλοτρίωσης επέρχεται από τηνκαταβολή στο δικαιούχο της αποζημίωσης που καθορίστηκε με δικαστική απόφαση ή απάτη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της κατάθεσης της αποζημίωσης στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Αναγκαστική Προσκύρωση : Είναι η απονομή της κυριότητας ακινήτου με μονομερή πράξη της Διοίκησης. Η προσκύρωση είναι πρωτότυπος τρό- πος κτήσης της κυριότητας, διότι μ' αυτήν η αρμόδια διοικητική Αρχή αφαιρεί με πράξη δημοσίου δικαίου την κυριότητα ακινήτου από τον ένα ιδιοκτήτη και την απονέμει στον άλλο.

Οριζόντια Ιδιοκτησία : Οριζόντια ιδιοκτησία ή oρoφοκτησία είναι η χωριστή αποκλειστική και αυθύπαρκτη κυριότητα επί ορόφου οικοδομής ή διαμερίσματος oρόφoυ, με ορισμένο ποσοστό αναγκαστικής συνιδιοκτησίας στο έδαφος και τα κοινά και αδιαίρετα μέρη της οικοδομής.

Κάθετη Ιδιοκτησία : Κάθετη ιδιοκτησία ή συνιδιοκτησία είναι η χωριστή (διηρημένη, αποκλειστική) κυριότητα οικοδομής που είναι κτισμένη μαζί με άλλη ή άλλες στο ίδιο οικόπεδο, συνδυασμένη με συγκυριότητα στο οικόπεδο αυτό καθώς και στα κοινά μέρη των οικοδομών και με κοινωνία των δικαιούχων των επιμέρους κάθετων ιδιοκτησιών.

Γήπεδο : Είναι η συνεχόμενη έκταση γης που αποτελεί αυτοτελές και ενιαίο ακίνητο και ανήκει σε έναν ή σε περισσότερους κυρίους εξ αδιαιρέτου.

Οικόπεδο : Είναι κάθε γήπεδο που βρίσκεται μέσα στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο ή μέσα στα όρια οικισμού χωρίς εγκεκριμμένο σχέδιο.

ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ (Α.Κ.)
Είναι η επίσημη συλλογή νομικών διατάξεων, οι οποίες ισχύουν ως αστικό δίκαιο σε μία χώρα. Στη χώρα μας η ουσιαστική ισχύς του Α.Κ. άρχισε στις 23-2-1946.

ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ : Φυσικό πρόσωπο είναι ο άνθρωπος. Το πρόσωπο αρχίζει να υπάρχει μόλις γεννηθεί ζωντανό και παύει να υπάρχει με το θάνατό του.
Ως προς τα δικαιώματα που του επάγονται, το κυοφορούμενο θεωρείται γεννημένο , αν γεννηθεί ζωντανό.
(αρθρα 35 και 36 Α.Κ.)

ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ : Ένωση προσώπων για την επιδίωξη ορισμένου σκοπού, καθώς επίσης σύνολο περιουσίας που έχει ταχθεί στην εξυπηρέτηση ορισμένου σκοπού, μπορούν να αποκτήσουν προσωπικότητα, αν τηρηθούν οι όροι που αναγράφει ο νόμος. Η προσωπικότητα που αποκτάται με αυτό τον τρόπο είναι το νομικό πρόσωπο.
Η συστατική πράξη, το καταστατικό ή ο οργανισμός του νομικού προσώπου συντάσσονται εγγράφως.
Το νομικό πρόσωπο, ενόσω στη συστατική πράξη ή στο καταστατικό δεν ορίστηκε διαφορετικά, έχει έδρα τον τόπο όπου λειτουργεί η διοίκησή του. (αρθρα 61, 63 και 64 Α.Κ.).

ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΕΠΙ ΑΚΙΝΗΤΟΥ

ΠΛΗΡΗΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ : Η έννοια της πλήρους κυριότητας αναφέρεται σε ακίνητο, για το οποίο δεν υπάρχει δικαίωμα επικαρπίας από άλλο δικαιούχο.
Η πλήρης κυριότητα κυμαίνεται σε ποσοστά και φθάνει μέχρι το 100% του ακινήτου, οπότε ο κύριος καλείται αποκλειστικός κύριος του ακινήτου.Σε περίπτωση μικρότερου ποσοστού πλήρους κυριότητας του ενός κυρίου επί ακινήτου τότε υπάρχει συγκυριότητα, δηλαδή υπάρχει και άλλος ή άλλοι συγκύριοι, κατά το ποσοστό του έκαστος, ώστε το συνολικό ποσοστό όλων των συγκυρίων να ανέρχεται σε 100% (ή 1000%ο).

ΨΙΛΗ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ
Ψιλή κυριότητα υπάρχει σε ακίνητο όταν, εκτός από την κυριότητα, υπάρχει και επικαρπία από άλλο, πλην του ψιλού κυρίου, δικαιούχο. Και στην περίπτωση της ψιλής κυριότητας μπορεί αυτή να είναι αποκλειστική ή να υπάρχει συγκυριότητα κατά τις διακρίσεις που προαναφέρθηκαν στην περίπτωση της πλήρους κυριότητας.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ : Αν δικαίωμα ανήκει σε περισσότερους από κοινού, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει κάτι άλλο, υπάρχει ανάμεσά τους κοινωνία κατ' ιδανικά μέρη. Σε περίπτωση αμφιβολίας λογίζεται ότι τα μέρη αυτά είναι ίσα. (Αρθρο 785 Α.Κ.)

ΣΥΓΚΥΡΙΟΤΗΤΑ : Αν η κυριότητα του πράγματος ανήκει σε περισσότερους εξ αδιαιρέτου κατ' ιδανικά μέρη, εφαρμόζονται οι διατάξεις για την κοινωνία. (αρθρο1113 Α.Κ.).

ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ

1. ΟΙΚΙΣΗ : Η προσωπική δουλεία της οίκησης συνίσταται στο εμπράγματο και αποκλειστικό δικαίωμα του δικαιούχου να χρησιμοποιεί ως κατοικία ξένη οικοδομή ή διαμέρισμά της.
Η οίκηση συνιστάται με συμβολαιογραφικό έγγραφο που μεταγράφεται στο υποθηκοφυλακείο. Μπορεί επίσης να συσταθεί και με διαθήκη ή με δωρεά αιτία θανάτου. Επίσης μπορεί να κτηθεί το δικαίωμα της προσωπικής αυτής δουλείας με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία.
Η οίκηση είναι αμεταβίβαστη και αποσβήνεται με το θάνατο του δικαιούχου. (’ρθρα 1183 και 1185 Α.Κ.).

2. ΕΠΙΚΑΡΠΙΑ : Η έννοια της επικαρπίας δίδεται στο άρθρο 1142 του Α.Κ..
Σε ακίνητα η προσωπική δουλεία της επικαρπίας συνίσταται στο εμπράγματο δικαίωμα του επικαρπωτή για πλήρη χρήση και κάρπωση ξένου ακινήτου διατηρώντας ακέραιη την ουσία του. Η επικαρπία (άρθρο 1143 Α.Κ.) συνιστάται με δικαιοπραξία ή με χρησικτησία. Οι διατάξεις για τη χρησικτησία ακινήτων και για τη μεταβίβαση της κυριότητάς τους με συμφωνία εφαρμόζονται αναλόγως και στη σύσταση επικαρπίας πάνω σε αυτά. Επικαρπία μπορεί να συσταθεί και σε ιδανικό μέρος του ακινήτου (άρθρο 1144 Α.Κ.).
Η επικαρπία , εφόσον δεν ορίσθηκε διαφορετικά, είναι αμεταβίβαστη. (Η άσκησή της μπορεί να
μεταβιβαστεί σε άλλον για χρόνο που δεν υπερβαίνει τη διάρκεια της επικαρπίας, με την επιφύλαξη της διάταξης του άρθρου 1164 Α.Κ.). (’ρθρο 1166 Α.Κ.).
Η επικαρπία, εφόσον δεν ορίστηκε διαφορετικά, αποσβήνεται με το θάνατο του επικαρπωτή. Επικαρπία υπέρ νομικού προσώπου εκλείπει μαζί με αυτό. (’ρθρο 1167 Α.Κ.).
Η επικαρπία αποσβήνεται μόλις ενωθεί με την κυριότητα στο ίδιο πρόσωπο, εκτός εάν έχει εγγραφεί υποθήκη στην επικαρπία. u917 Επίσης η επικαρπία αποσβήνεται με μονομερή δήλωση του δικαιούχου προς τον κύριο ότι παραιτείται, η οποία γίνεται με συμβολαιογραφική πράξη και μεταγραφή. (αρθρα 1168 και 1169 Α.Κ.).

ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ : Πάνω σε ακίνητο μπορεί να αποκτηθεί εμπράγματο δικαίωμα υπέρ του εκάστοτε κυρίου άλλου ακινήτου που να του παρέχει κάποια ωφέλεια. Με την πραγματική δουλεία ο κύριος του δουλεύοντος φέρει το βάρος είτε να ανέχεται κάποια χρησιμοποίηση από τον κύριο του δεσπόζοντος είτε να παραλείπει ορισμένες πράξεις, τις οποίες θα είχε δικαίωμα να επιχειρεί ως κύριος. (αρθρα 1118 και 1119 Α.Κ.).
Πραγματικές δουλείες είναι ιδίως η δουλεία οδού (διόδου), η δουλεία διοχέτευσης ή αποχέτευσης ή άντλησης νερού ή ποτισμού θρεμμάτων του δεσπόζοντος, ή βοσκής ή ξύλευσης, κ.α. (’ρθρο 1120 Α.Κ.).
Οι πραγματικές δουλείες συνιστώνται με δικαιοπραξία ή με χρησικτησία. Οι διατάξεις για τη χρησικτησία ακινήτων και για τη μεταβίβασή τους με συμφωνία εφαρμόζονται αναλόγως και στη σύσταση των πραγματικών δουλειών. (’ρθρο 1121 Α.Κ.).

ΔΕΣΠΟΖΟΝ ΑΚΙΝΗΤΟ : Δεσπόζον είναι το ωφελούμενο ακίνητο , του οποίου ο κύριος έχει δικαίωμα πραγματικής δουλείας σε άλλο ακίνητο, το οποίο θεωρείται βαρυνόμενο ή βεβαρημένο ακίνητο από την ύπαρξη της πραγματικής αυτής δουλείας και είναι το δουλεύον ακίνητο.

ΑΝΑΔΑΣΜΟΣ : Αναδασμός είναι η αφαίρεση, με πράξη της Πολιτείας, της κυριότητας από τους ιδιοκτήτες των
ακινήτων μίας περιοχής και η αναδιανομή των ακινήτων αυτών μεταξύ των ίδιων ιδιοκτητών, με σκοπό την καλύτερη εκμετάλλευση της αγροτικής γης (αγροτικός αναδασμός) ή της γης οικιστικών περιοχών (αστικός αναδασμός).
Σε περίπτωση αγροτικού αναδασμού, εφόσον κατά το χρόνο υποβολής της δήλωσης έχει ήδη
κυρωθεί ο αναδασμός, δηλώνονται τα νέα ακίνητα από τους δικαιούχους τους , όπως έχουν προκύψει από τον αναδασμό.
Σε περίπτωση, που εκκρεμεί η κύρωση του αναδασμού, αλλά έχει παραχωρηθεί η νομή των
νέων γεωτεμαχίων στους δικαιούχους, κατά την οικονομία της όλης ρύθμισης για τη δήλωση του Ε9 δηλώνονται τα νέα αυτά γεωτεμάχια.
Σε περίπτωση, όμως, που δεν έχει ακόμη συντελεσθεί ο αγροτικός αναδασμός, δηλαδή έχει
εκδοθεί η σχετική απόφαση για τη διενέργειά του και γίνονται οι σχετικές διαδικασίες, χωρίς να έχει παραχωρηθεί ακόμη η νομή στις νέες ιδιοκτησίες, δηλώνονται από τους ιδιοκτήτες τους οι παλιές ιδιοκτησίες (αναδαστέες).

ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ : Η χρησικτησία είναι ένας πρωτότυπος τρόπος κτήσης κυριότητας πράγματος και επομένως είναι
εμπράγματο δικαίωμα.
Ενδιαφέρει εδώ η κτήση ακινήτων με χρησικτησία, τακτική ή έκτακτη.

ΤΑΚΤΙΚΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ : Εκείνος που έχει στη, με διάνοια κυρίου, νομή του με καλή πίστη και με νόμιμο τίτλο ακίνητο για μια δεκαετία, γίνεται κύριος του πράγματος αυτού. ( ’ρθρο 1041 Α.Κ.). Ο τρόπος κτήσης κυριότητας ακινήτου με τακτική χρησικτησία έχει χρησιμότητα σε περιπτώσεις που, ενώ υπάρχει σχετική σύμβαση (π.χ. συμβολαιογραφική πράξη ), η σύμβαση αυτή είναι άκυρη για διάφορους λόγους. Έτσι παρέχεται η δυνατότητα στον αντισυμβαλλόμενο να γίνει κύριος του ακινήτου με τακτική χρησικτησία.

ΕΚΤΑΚΤΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ : Εκείνος που έχει στη νομή του με διάνοια κυρίου μια εικοσαετία πράγμα ακίνητο, γίνεται κύριος με έκτακτη χρησικτησία. (αρθρο 1045 Α.Κ.).
ΚΛΗΡΟΔΟΣΙΑ : Ο κληρονομούμενος μπορεί με διαθήκη να προσπορίσει σε κάποιον περιουσιακή ωφέλεια, χωρίς
να τον εγκαταστήσει κληρονόμο και τότε έχουμε την έννοια της κληροδοσίας. (’ρθρο 1714 Α.Κ.).
ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΤΗΡΙΟ : Το δικαστήριο της κληρονομίας, ύστερα από αίτηση του κληρονόμου, του παρέχει πιστοποιητικό για το κληρονομικό του δικαίωμα και για τη μερίδα που του αναλογεί (κληρονομητήριο). (’ρθρο 1956 Α.Κ.)
Για την έκδοση κληρονομητηρίου ακολουθείται η διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.

ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΑ

1. Υποθήκη σε κυριότητα ή επικαρπία ακινήτου
Σε ξένο ακίνητο μπορεί να συσταθεί εμπράγματο δικαίωμα υποθήκης για την εξασφάλιση
απαίτησης με την προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή από το πράγμα.
Η υποθήκη αποκτάται μόνο σε ακίνητα που μπορούν να εκποιηθούν καθώς και στην επικαρπία τέτοιων ακινήτων, για όσο χρόνο διαρκεί αυτή.
Για την απόκτηση υποθήκης απαιτείται τίτλος που χορηγεί δικαίωμα υποθήκης και εγγραφή στο βιβλίο υποθηκών.
Τίτλοι που χορηγούν δικαίωμα για την απόκτηση υποθήκης είναι ο νόμος, η δικαστική απόφαση
και η ιδιωτική βούληση. (’ρθρα 1257, 1259, 1260 και 1261 Α.Κ.).
Στα άρθρα 1162 και 1163 του Α.Κ. αναφέρονται λεπτομερώς ποιοι έχουν τίτλο από το νόμο για την απόκτηση υποθήκης, (μεταξύ των οποίων είναι ο ενυπόθηκος δανειστής στο ενυπόθηκο ακίνητο), ή τίτλο από δικαστική απόφαση.
Η υποθήκη υπάρχει από την προσήκουσα εγγραφή στο βιβλίο υποθηκών της περιφέρειας όπου βρίσκεται το ακίνητο. (’ρθρο 1268 Α.Κ.).

Τάξη υποθηκών: Η ημέρα της εγγραφής της υποθήκης στο βιβλίο υποθηκών κανονίζει την προτίμηση των υποθηκών. Η σειρά εγγραφής καθορίζει και τη σειρά ικανοποίησης του δανειστή από το πλειστηρίασμα του ακινήτου.
Όλες οι υποθήκες που γράφηκαν την ίδια ημέρα έχουν την ίδια τάξη. (’ρθρο 1272 Α.Κ.).
(Επιτρέπεται εναλλαγή των υποθηκικών τάξεων με συμφωνία των ενυπόθηκων δανειστών).

2. Προσημείωση Υποθήκης : Η προσημείωση χορηγεί μόνο δικαίωμα προτίμησης για την απόκτηση υποθήκης (τροπή της
προσημείωσης). Όταν η απαίτηση επιδικαστεί τελεσίδικα, η προσημείωση τρέπεται σε υποθήκη, η οποία λογίζεται ότι έχει εγγραφεί από την ημέρα της προσημείωσης.
Εγγραφή προσημείωσης υποθήκης γίνεται μόνο ύστερα από δικαστική απόφαση.
Η προσημείωση εγγράφεται όπως η υποθήκη , με τη μνεία όμως ότι προσημειώνεται. (’ρθρα 1274,1276 και 1277 Α.Κ.).

ΜΙΣΘΩΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ : Με τη σύμβαση της μίσθωσης πράγματος, (εδώ ενδιαφέρει ακινήτου), ο εκμισθωτής έχει υποχρέωση να παραχωρήσει στο μισθωτή τη χρήση του πράγματος για όσο χρόνο διαρκεί η σύμβαση και ο μισθωτής να καταβάλει το συμφωνημένο μίσθωμα. (’ρθρο 574 Α.Κ.).

ΕΓΓΡΑΠΤΕΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ :

1. ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ : Μακροχρόνια είναι η μίσθωση που ισχύει για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 9 ετών. Η διάρκεια της μίσθωσης καθορίζεται από τη συμφωνία των μερών. Εφόσον καταρτισθεί με συμβολαιογραφική πράξη και μεταγραφεί αποτελεί εγγραπτέο δικαίωμα σε ακίνητο και εξασφαλίζει το μισθωτή έναντι τυχόν νέου κτήτορα του ακινήτου. (Α.Κ. άρθρα 618 και 1208). Στην τελευταία αυτή περίπτωση η δέσμευση του νέου κτήτορα προϋποθέτει ότι η μεταγραφή έχει γίνει πριν από την εκποίηση του ακινήτου.

2. ΧΡΟΝΟΜΕΡΙΣΤΙΚΕΣ : Χρονομεριστική μίσθωση είναι η μορφή της χρονικά διαιρεμένης μίσθωσης (Time Sharing),
η οποία καταρτίζεται με σχετική σύμβαση χρονομεριστικής μίσθωσης που μεταγράφεται στο
Υποθηκοφυλακείο, και κατά την οποία ο εκμισθωτής αναλαμβάνει να παραχωρεί κατ' έτος στο μισθωτή, κατά τη διάρκεια της σύμβασης, τη χρήση τουριστικού καταλύματος και να παρέχει σε αυτόν συναφείς υπηρεσίες για καθορισμένο από τη σύμβαση χρονικό διάστημα και ο μισθωτής να καταβάλλει το μίσθωμα που συμφωνήθηκε.
Η Χρονομεριστική μίσθωση, (που είναι ενοχικό δικαίωμα του μισθωτή επί του πράγματος),
συνομολογείται για διάστημα 5 έως 60 ετών, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1652/14-10-1986 (ΦΕΚ Α΄30-10-1986).

3. ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ : H Χρηματοδοτική μίσθωση (Leasing) σε επαγγελματικά ακίνητα καταρτίζεται με σχετική
σύμβαση μεταξύ μιας εταιρείας χρηματοδοτικής μίσθωσης που παραχωρεί στον αντισυμβαλλόμενο τη χρήση (όχι την κυριότητα) πράγματος (ακινήτου) για μία χρονική περίοδο, έναντι καταβολής μισθώματος.
Το ακίνητο προορίζεται αποκλειστικά για επαγγελματική χρήση του αντισυμβαλλόμενου.
Το μίσθωμα καταβάλλεται με τον τρόπο που ορίζεται στη σχετική σύμβαση και καλύπτει την αξία του ακινήτου καθώς και τα έξοδα και την απόδοση της επένδυσης για την εταιρία. Όταν λήξει η διάρκεια της μίσθωσης, ο μισθωτής έχει το δικαίωμα είτε να αγοράσει το πράγμα, συνήθως έναντι συμβολικού χρηματικού ποσού, δηλαδή να γίνει κύριος του μισθωμένου ακινήτου, είτε να ανανεώσει τη μίσθωση για ορισμένο χρόνο. Οι συμβαλλόμενοι έχουν την ευχέρεια να ορίσουν ότι το δικαίωμα της αγοράς μπορεί να ασκηθεί και πριν από τη λήξη του χρόνου της μίσθωσης.
Η διάρκεια χρηματοδοτικής μίσθωσης δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 10 ετών.
Αντικείμενο χρηματοδοτικής μίσθωσης μπορεί να είναι ακίνητο που αγόρασε η εταιρία
χρηματοδοτικής μίσθωσης από το μισθωτή. Εξαιρείται η αγορά ακινήτου από ελεύθερο επαγγελματία.
Το ακίνητο για το οποίο μπορεί να συναφθεί χρηματοδοτική μίσθωση δεν μπορεί να είναι οικόπεδο, μπορεί, όμως, να είναι
- αγροτική έκταση
-οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία με τα κτίσματα και τα ποσοστά συνιδιοκτησίας που της αντιστοιχούν στο γήπεδο
-κτίσματα και συγκροτήματα κτισμάτων μετά των λοιπών εγκαταστάσεων και του γηπέδου που τους αναλογεί καθώς και ο επί πλέον ακάλυπτος χώρος που προβλέπεται από τις πολεοδομικές διατάξεις ως χώρος στάθμευσης.
(Ν.1665/19-11-1986 (ΦΕΚ Α΄194/4-12-1986) «Συμβάσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης», όπως
τροποποιήθηκε και ισχύει, Ν. 2367/29-12-1995 (ΦΕΚ Α΄29-12-1995) «Νέοι χρηματοπιστωτικοί θεσμοί και άλλες διατάξεις» και άρθρο 27 του Ν. 2682/5-2-1999 (ΦΕΚ u913 Α΄16/8-2-1999) «Διαρρυθμίσεις στη φορολογία των αυτοκινήτων οχημάτων και άλλες διατάξεις»).

ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΚΤΗΣΙΑ : Τα εμπράγματα δικαιώματα ρυθμίζονται από τον Αστικό Κώδικα. Όμως, υπάρχουν και εμπράγματα δικαιώματα, τα οποία έχουν εισαχθεί και ρυθμίζονται με ειδικούς νόμους. Οι ρυθμίσεις αυτές μπορεί να έχουν γίνει πριν ή μετά τον Α.Κ. Μεταξύ των δικαιωμάτων τέτοιου είδους είναι και η μεταλλειοκτησία , η οποία ρυθμίζεται με το Ν.Δ. 210/73 (άρθρο 65) περί μεταλλευτικού κώδικα.
Μεταλλειοκτησία είναι το δικαίωμα κυριότητας πάνω σε μεταλλείο. Το αυτό εμπράγματο
δικαίωμα είναι διαφορετικό από την κυριότητα επάνω στο έδαφος.
Σύμφωνα με τον Α.Κ., άρθρο 1001, «Η κυριότητα πάνω σε ακίνητο εκτείνεται, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, στο χώρο πάνω και κάτω από το έδαφος. .....». Έτσι η κυριότητα στο ακίνητο αντί να εκτείνεται αδιακρίτως και κάτω από το έδαφος, εκτείνεται, με βάση ειδικό νόμο, μόνο στα λατομικά ορυκτά. Για τα μεταλλευτικά ορυκτά , δηλαδή την εξόρυξη και την εκμετάλλευση αυτών, υπάρχει χωριστό δικαίωμα, το δικαίωμα μεταλλειοκτησίας. Το δικαίωμα της μεταλλειοκτησίας ως προς ορισμένα μεταλλευτικά ορυκτά ανήκει στο Κράτος, το οποίο μπορεί να το παραχωρεί σε ιδιώτες για ορισμένο χρόνο. Το τυχόν παραχωρημένο σε ιδιώτες δικαίωμα της μεταλλειοκτησίας μεταβιβάζεται αλλά και κληρονομείται.

ΠΡΟΙΚΩΑ ΑΚΙΝΗΤΑ : Υπάρχουν περιπτώσεις όπου, πριν από την ισχύ του Ν.1329/ 1983 , με τον οποίο τροποποιήθηκε το Οικογενειακό Δίκαιο, είχαν συσταθεί με σχετικά προικοσυμβόλαια οι λεγόμενες αδιατίμητες προίκες, δηλαδή ο προικολήπτης σύζυγος είχε αποκτήσει τη διοίκηση και επικαρπία ακινήτου, ενώ η ψιλή κυριότητα παρέμενε στη σύζυγο. Το δικαίωμα αυτό της επικαρπίας υπέρ του συζύγου, μετά την ισχύ του πιο πάνω νόμου, καταργήθηκε και επομένως στη σύζυγο ανήκει πλέον η πλήρης κυριότητα και όχι μόνο η ψιλή κυριότητα του αντίστοιχου προικώου ακινήτου.
Σε αυτές τις περιπτώσεις το δικαίωμα της πλήρους κυριότητας του ακινήτου ανήκει στη σύζυγο.
Εκτός αν έχουν μεσολαβήσει άλλες πράξεις, που να διαφοροποιούν το είδος του ιδιοκτησιακού αυτού καθεστώτος.
Επίσης, εάν στο προικώο ακίνητο έχει ανεγερθεί κτίσμα ή έχει γίνει προσθήκη σε υπάρχον κτίσμα, και πάλι υπόχρεη σε δήλωση είναι μόνο η σύζυγος, ως οικοπεδούχος του οικοπέδου του οποίου συστατικό είναι το κτίσμα.
Σε περίπτωση που σε προικώο ακίνητο έχει γίνει ανέγερση πολυκατοικίας ή άλλου κτιρίου με το σύστημα της αντιπαροχής , η σύζυγος είναι υπόχρεη σε δήλωση για το τμήμα του ακινήτου (οριζόντιες ιδιοκτησίες κλπ), το οποίο παρέμεινε στους συζύγους ως αντιπαροχή για το προικώο οικόπεδο. Ασφαλώς, βέβαια, για το υπόλοιπο τμήμα του ακινήτου (οριζόντιες ιδιοκτησίες κλπ) υπόχρεοι σε δήλωση είναι οι τρίτοι και για τα δικαιώματά του έκαστος (Αγοραστές διαμερισμάτων, εργολάβος για τα τυχόν αδιάθετα διαμερίσματα, εφόσον έχουν μεταβιβαστεί σ' αυτόν τα αντίστοιχα χιλιοστά συνιδιοκτησίας των αδιάθετων διαμερισμάτων κτλ.).

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ - ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ : Η προστασία της κυριότητας προβλέπεται στον Α.Κ. ότι μπορεί να γίνεται με διεκδικητική αγωγή.
Η αγωγή θεωρείται το σημαντικότερο μέσο ένδικης προστασίας της κυριότητας. Έτσι ο κύριος πράγματος δικαιούται να απαιτήσει από το νομέα ή τον κάτοχο την αναγνώριση της κυριότητάς του και την απόδοση του πράγματος. (’ρθρο 1094 Α.Κ.). (Για περιπτώσεις αρνητικής αγωγής βλ. άρθρο 1108 Α.Κ.).

ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΥΡΙΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ : Κρίνεται σκόπιμο, εκτός από τα προαναφερθέντα θέματα , τα σχετικά με τους νομικού όρους και τη συνοπτική επεξήγηση των εννοιών ή όρων που συναντώνται κατά την ανάγνωση των τίτλων και τη συμπλήρωση των δηλώσεων, να δοθούν περαιτέρω διευκρινίσεις που αφορούν τεχνικούς όρους που αναφέρονται στις περιγραφές των ακινήτων.

ΑΚΙΝΗΤΟ : Ακίνητο πράγμα είναι το έδαφος και τα συστατικά του μέρη (Α.Κ. άρθ. 948 ). Συστατικό μέρος πράγματος είναι εκείνο που δεν μπορεί να αποχωριστεί από το κύριο πράγμα χωρίς βλάβη αυτού του ίδιου ή του κυρίου του πράγματος ή χωρίς αλλοίωση της ουσίας ή του προορισμού του δεν μπορεί να είναι ιδιαιτέρως αντικείμενο κυριότητας ή άλλου εμπράγματου δικαιώματος (Α.Κ. άρθ. 953).
Συστατικά του ακινήτου (Α.Κ. άρθρο. 954) είναι
1. τα πράγματα που έχουν συνδεθεί σταθερά με το έδαφος, ιδίως οικοδομήματα
2. τα προϊόντα του ακινήτου εφόσον συνέχονται με το έδαφος
3. το νερό κάτω από το έδαφος και η πηγή
4. οι σπόροι με τη σπορά και τα φυτά με τη φύτευση.
Έτσι ακίνητο π.χ. είναι ένα οικόπεδο αδόμητο ή μία μονοκατοικία με το οικόπεδό της ή μία πολυκατοικία με το οικόπεδό της αλλά και το διαμέρισμα (οριζόντια ιδιοκτησία) μιας πολυκατοικίας. Επίσης ακίνητο π.χ. είναι και ένας αγρός (χωράφι).

ΤΟΠΩΝΥΜΙΟ : Ιδιαίτερη τοπική ονομασία της περιοχής του ακινήτου. Αν υπάρχει είναι γνωστή στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου ή της Κοινότητας. Το τοπωνύμιο είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις
που δεν υπάρχουν ονομασίες δρόμων, συνήθως στις εκτός σχεδίου και οικισμού περιοχές.

ΓΕΩΤΕΜΑΧΙΟ: Εδαφική έκταση κάθε είδους. Στην έννοια «γεωτεμάχιο» περιλαμβάνονται όλες οι εδαφικές εκτάσεις ανεξαρτήτως χρήσης ή θέσης, όπως τα εντός σχεδίου ή οικισμού οικόπεδα, τα εκτός σχεδίου γήπεδα (αγροτεμάχια, χέρσα, βοσκότοποι, αγροί, δάση και δασικές εκτάσεις κλπ.)
Σημειώνεται, ότι με τις διατάξεις του ισχύοντα ΓΟΚ/85 (Ν.1577/85, όπως ισχύει γίνεται περαιτέρω διάκριση της έννοιας του γεωτεμαχίου σε γήπεδο και οικόπεδο, (μη αναφερόμενου του όρου γεωτεμάχιο στο ΓΟΚ ενώ είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στο Κτηματολόγιο). Έτσι γήπεδο και στη γλώσσα των συναλλαγών αγροτεμάχιο είναι η συνεχόμενη έκταση γης που αποτελεί αυτοτελές και ενιαίο ακίνητο και ανήκει σε έναν ή περισσότερους κυρίους εξ αδιαιρέτου (άρθρο 2, παρ. 12), και οικόπεδο είναι κάθε γήπεδο, που βρίσκεται μέσα στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο ή μέσα στα όρια οικισμού χωρίς εγκεκριμένο σχέδιο (άρθρο 2, παρ. 13).

ΕΜΒΑΔΟΝ ΓΕΩΤΕΜΑΧΙΟΥ: Εμβαδόν γεωτεμαχίου είναι η οριζόντια επιφάνεια του . Το «οριζόντια» παρότι προφανές για τους τεχνικούς, αναφέρεται γιατί σε έντονα κεκλιμένα εδάφη έχουν διατυπωθεί ερωτήματα από τους πολίτες.

ΕΜΒΑΔΟΝ ΚΤΙΣΜΑΤΩΝ: Σε περίπτωση που δηλώνεται ολόκληρο κτίριο (π.χ. μονοκατοικία σε οικόπεδο), ως εμβαδόν λαμβάνεται ολόκληρη η επιφάνειά του, δηλαδή το σύνολο των επιφανειών των ορόφων του περιλαμβανομένων και των εξωτερικών τοίχων (μικτό εμβαδόν). Σε περίπτωση διακεκριμένης οριζόντιας ιδιοκτησίας, ως εμβαδόν λαμβάνεται το αναγραφόμενο στον τίτλο κτήσης, εφόσον δεν έχουν επισυμβεί μεταβολές (προσθήκες κτλ.). Στο εμβαδόν αυτό περιλαμβάνονται οι εξωτερικοί τοίχοι καθώς και οι τοίχοι προς τους κοινοχρήστους χώρους του όλου κτιρίου (π.χ. πολυκατοικίας), ενώ περιλαμβάνεται μόνο το ήμισυ της επιφάνειας των εσωτερικών διαχωριστικών μεταξύ των οριζόντιων ιδιοκτησιών τοίχων . Δεν περιλαμβάνονται οι επιφάνειες των τυχόν ημιϋπαίθριων χώρων, εφόσον φυσικά δεν έχουν μετατραπεί σε κλειστούς χώρους.

ΚΑΘΕΤΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ή ΚΑΘΕΤΗ ΣΥΝΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ : Είναι η χωριστή κυριότητα σε ένα από τα περισσότερα αυτοτελή κτίσματα ή σε μέρος αυτών που έχουν ανεγερθεί σε ένα ενιαίο γεωτεμάχιο (γήπεδο ή οικόπεδο). Η χωριστή κυριότητα υπάρχει στο κτίσμα, ενώ στο ενιαίο γεωτεμάχιο υπάρχει συνιδιοκτησία κατά κάποιο ποσοστό καθώς και στους τυχόν υπάρχοντες στεγασμένους ή μη κοινόχρηστους χώρους.
Τα αφορώντα στη σύσταση διηρημένης ιδιοκτησίας και επί πλειόνων αυτοτελών οικοδομημάτων ανεγειρόμενων επί ενιαίου οικοπέδου ρυθμίστηκαν με τις διατάξεις του σχετικού Ν.Δ. 1024/10-11/1971 (ΦΕΚ Α΄232).
Σημειώνεται, ότι υπήρχε πάντοτε το νομικό ερώτημα, εάν επιτρεπόταν η σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας σε γήπεδα, δηλαδή γεωτεμάχια ευρισκόμενα εκτός σχεδίου πόλης και οικισμού και όπου ίσχυαν οι γενικοί περί εκτός σχεδίου όροι δόμησης.
Η «ασαφής» αυτή δυνατότητα καταργήθηκε με τις διατάξεις της παρ. 2.α.του άρθρου 6 του Ν. 2052/3-6- 1992 (ΦΕΚ Α΄ 94/5-6-1992) «Μέτρα για την αντιμετώπιση του νέφους και πολεοδομικές ρυθμίσεις», οι οποίες πλέον προβλέπουν ότι το πιο πάνω είδος σύστασης διηρημένης ιδιοκτησίας «....... εφαρμόζεται μόνο επί οικοπέδων κειμένων εντός σχεδίου πόλεων , εντός ορίων οικισμών προ του 1923, καθώς και εντός ορίων οικισμών κάτω των 2000 κατοίκων, που καθορίζονται βάσει του από 24-4-1985 π.δ. (ΦΕΚ 181 Δ), όπως ισχύει. ...».
Η κάθετη ιδιοκτησία διακρίνεται σε απλή κάθετη ιδιοκτησία και σύνθετη κάθετη ιδιοκτησία.

ΑΠΛΗ ΚΑΘΕΤΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: Απλή είναι η κάθετη ιδιοκτησία (συνιδιοκτησία), όταν καθένα από τα περισσότερα κτίσματα που έχουν ανεγερθεί ή προβλέπεται από σχετική πράξη σύστασης να ανεγερθούν στο ίδιο γεωτεμάχιο αποτελεί χωριστή ιδιοκτησία, η οποία ανήκει ή θα ανήκει σε έναν ή περισσότερους από τους συγκυρίους του όλου γεωτεμαχίου.
Συνήθης είναι και η περίπτωση όπου αδόμητο γεωτεμάχιο «διαιρείται» με σχετική πράξη, μεταξύ των συνιδιοκτητών, σε επί μέρους σαφώς καθορισμένα τμήματα, σε καθένα από τα οποία, ο αντίστοιχος συνιδιοκτήτης επί του όλου γεωτεμαχίου, έχει αποκλειστική χρήση και δικαίωμα οικοδομικής εκμετάλλευσης ή έχει αποκλειστική χρήση σε ήδη υφιστάμενο κτίσμα που διαχωρίζεται από τα τυχόν υπάρχοντα άλλα κτίσματα του αυτού ενιαίου γεωτεμαχίου καθέτως. Στη σύσταση καθορίζεται το ποσοστό επί της συνολικής επιτρεπομένης εκμετάλλευσης, που ο κάθε συνιδιοκτήτης δικαιούται για το τμήμα του, προσδιορισμένο, δηλαδή, κατά θέση και μέγεθος. Στην ίδια πράξη, συνήθως, καθορίζονται και άλλα θέματα σχετικά με π.χ. την εξασφάλιση προσπέλασης στα επί μέρους τμήματα του όλου γεωτεμαχίου.
Υπογραμμίζεται, ότι η αντίστοιχη πράξη σύστασης απλής κάθετης ιδιοκτησίας ρυθμίζει τις μεταξύ των συνιδιοκτητών σχέσεις και δεν επηρεάζει την ενιαία νομική υπόσταση του γεωτεμαχίου ως προς τα ισχύοντα κατά την Πολεοδομική νομοθεσία για την εκμετάλλευσή του (ποσοστό κάλυψης, συντελεστής δόμησης κτλ.).
Σημειώνεται εδώ ότι στους σχετικούς τίτλους συνήθως δεν αναφέρεται ο όρος «απλή κάθετη ιδιοκτησία», αλλά μπορεί να αναφέρεται ως κάθετη ιδιοκτησία ή και χωρίς κάποιο προσδιορισμό, αλλά με περιγραφή των στοιχείων που συνιστούν αυτό το είδος ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: Οριζόντια ιδιοκτησία ή οριζόντια συνιδιοκτησία ή ιδιοκτησία κατ' ορόφους ή οροφοκτησία υφίσταται όταν υπάρχει κυριότητα μόνο σε αυτοτελές τμήμα του κτιρίου (όροφο, διαμέρισμα), ανεξάρτητα από τη χρήση του, και αναγκαστική συγκυριότητα στα κοινά μέρη του όλου ακινήτου , δηλαδή τόσο του γεωτεμαχίου όσο και του κτιρίου (θεμέλια, εξωτερικοί τοίχοι , κλιμακοστάσιο, δώμα, λεβητοστάσιο κλπ). Η οριζόντια ιδιοκτησία συνήθως συνιστάται με σχετική συμβολαιογραφική πράξη σύστασης, μπορεί, όμως να συσταθεί και με δικαστική απόφαση σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις. Σε όλες τις περιπτώσεις καθορίζονται και τα ποσοστά συνιδιοκτησίας της διακεκριμένης οριζόντιας ιδιοκτησίας επί του όλου γεωτεμαχίου, στο οποίο έχει ή πρόκειται να ανεγερθεί το κτίριο.

ΣΥΝΘΕΤΗ ΚΑΘΕΤΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: Σύνθετη είναι η κάθετη ιδιοκτησία (συνιδιοκτησία), όταν περισσότερα κτίσματα που έχουν ανεγερθεί ή προβλέπεται από τη σχετική πράξη σύστασης να ανεγερθούν στο ίδιο γεωτεμάχιο διαιρούνται και οριζόντια σε ορόφους ή τμήματα ορόφων (διαμερίσματα) και ο καθένας από τους συγκυρίους του όλου γεωτεμαχίου έχει κυριότητα σε όροφο ή τμήμα ορόφου ενός από τα κτίσματα και συγκυριότητα στο όλο γεωτεμάχιο.
Στην περίπτωση αυτή, στην πράξη σύστασης, εκτός από το ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του τμήματος του γεωτεμαχίου, όπου έχει ή πρόκειται να ανεγερθεί το κτίριο στο οποία ανήκει η συγκεκριμένη οριζόντια ιδιοκτησία, αναφέρεται και το ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του όλου ενιαίου γεωτεμαχίου. Το δεύτερο αυτό ποσοστό (εκφρασμένο συνήθως σε χιλιοστά), είναι το γινόμενο του ποσοστού συνιδιοκτησίας της οριζόντιας ιδιοκτησίας στο τμήμα του γεωτεμαχίου επί το ποσοστό συνιδιοκτησίας της κάθετης ιδιοκτησίας επί του όλου γεωτεμαχίου, που αντιστοιχεί στο τμήμα αυτό.
Στη δήλωση του Ε9, στην περίπτωση της κάθετης συνιδιοκτησίας, κάθε διακεκριμένο τμήμα οικοπέδου θεωρείται ως αυτοτελές οικόπεδο. Έτσι και η περίπτωση της σύνθετης κάθετης ιδιοκτησίας έχει στη δήλωση τα στοιχεία της γνωστής οριζόντιας ιδιοκτησίας.

ΟΡΟΦΟΣ: Είναι η συνήθης έννοια που εκφράζει τη στάθμη στην οποία βρίσκεται συγκεκριμένη ιδιοκτησία ή χώρος γενικά, μέσα στο όλο κτίριο, δηλαδή όροφοι είναι τα τμήματα του κτιρίου στα οποία διαχωρίζεται από διαδοχικά δάπεδα καθ� ύψος (ΓΟΚ/85, άρθρο 2 παρ.23).
Εφόσον υπάρχει άδεια οικοδομής, ο προσδιορισμός του ορόφου αναφέρεται στην άδεια, εκτός αν έχουν διαφοροποιηθεί τα δεδομένα μεταγενέστερα (συνήθης περίπτωση υπογείου κατά την άδεια το οποίο είναι ισόγειο στην πραγματικότητα). Αν δεν υπάρχει άδεια οικοδομής ο προσδιορισμός προτείνεται πρακτικά να γίνεται με τους εξής κανόνες, που καλύπτουν ένα σημαντικό μέρος της περιπτωσιολογίας που απαντάται στην πράξη:
Οι όροφοι καθορίζονται με βάση τη διαδοχικότητα. Δηλαδή πάνω από το υπόγειο βρίσκεται το ισόγειο μετά ο 1ος ή Α� όροφος, μετά ο 2ος ή Β� κτλ. Επίσης κάτω από το υπόγειο (1ο ή Α�) βρίσκεται το 2ο ή Β� υπόγειο, κάτω από αυτό το 3ο ή Γ� κτλ.
Οι έννοιες του ημιυπόγειου ή ημιϊσογείου , παρότι βρίσκονται σε καθημερινή χρήση δεν έχουν υπόσταση σύμφωνα με τις πολεοδομικές διατάξεις και γι� αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται. Ο όροφος θα προσδιορισθεί με βάση τον προηγούμενο κανόνα με αφετηρία τον καθορισμό του ισογείου ορόφου.
Όσον αφορά στον ορισμό του ισογείου και του υπογείου οι διάφοροι κατά καιρούς ισχύσαντες Γενικοί Οικοδομικοί Κανονισμοί (ΓΟΚ/29, ΓΟΚ/55, ΓΟΚ/83 και ΓΟΚ/85 ισχύων) περιλαμβάνουν διαφορετικές περιγραφές. Σύμφωνα u956 με τον ισχύοντα ΓΟΚ/85 (άρθρο2 παρ.24), «υπόγειο είναι όροφος ή τμήμα ορόφου, του οποίου η οροφή βρίσκεται έως 1,50 μέτρα ψηλότερα από την οριστική στάθμη του εδάφους». Ασφαλώς πάνω από το οριζόμενο κατά τα ανωτέρω υπόγειο είναι το ισόγειο και λοιποί όροφοι.

ΠΑΤΑΡΙΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ : Είναι σύνηθες σε ισόγεια καταστήματα , πάνω από τον ισόγειο χώρο τους να υπάρχει πατάρι ή μεσοπάτωμα. Αλλά και σε αίθουσες μεγάλες συνάθροισης κοινού (π.χ. εκθεσιακούς χώρους κλπ) μπορεί να υπάρχουν πατάρια.
Στις υποβαλλόμενες δηλώσεις, η επιφάνεια του τυχόν υπάρχοντος παταριού , εφόσον αυτό δεν έχει ανεξάρτητη είσοδο και δεν είναι κλειστός χώρος, αλλά είναι ένας ανοιχτός εξώστης εντός της αίθουσας του κυρίως χώρου του ισογείου, με την οποία επικοινωνεί με εσωτερική κλίμακα, προστίθεται στην επιφάνεια των βοηθητικών χώρων π.χ. του καταστήματος. Εάν , όμως, πρόκειται για κλειστό χώρο με χωριστή είσοδο, τότε πρόκειται για ημιόροφο, ο οποίος δηλώνεται χωριστά.

ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΤΙΡΙΩΝ : Για κτίρια, στα οποία έχει συσταθεί οριζόντια ιδιοκτησία ή κάθετη , όπου οι κοινόχρηστοι χώροι τους περιγράφονται χωριστά από τις επί μέρους διακεκριμένες οριζόντιες ιδιοκτησίες του κτιρίου και στους οποίους χώρους δεν αντιστοιχούν ποσοστά συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο ή το αγροτεμάχιο, δεν υποβάλλεται δήλωση από κανένα από τους συνιδιοκτήτες του κτιρίου.
Τέτοιοι κοινόχρηστοι χώροι είναι τα κλιμακοστάσια, τα λεβητοστάσια, οι χώροι δεξαμενών καυσίμων, ο ελεύθερος χώρος επί υποστυλωμάτων στο Ισόγειο (PILOTIS).
Προσοχή, όμως, πρέπει να δοθεί για τις περιπτώσεις, όπου στο χώρο της PILOTIS, από τη σχετική πράξη σύστασης έχουν καθοριστεί θέσεις στάθμευσης οχημάτων. Αυτές οι θέσεις και μόνο δηλώνονται (ως παρακολουθήματα των οριζόντιων ιδιοκτησιών με τις οποίες συνδέονται), από κάθε ένα από τους κατά περίπτωση δικαιούχους τους.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΥΨΟΥΝ : Είναι γνωστό, ότι σε πολλές πράξεις σύστασης οριζοντίων ή καθέτων ιδιοκτησιών ή ακόμη και σε διαθήκες κλπ αναφέρεται ως δικαίωμα σε ακίνητο και το δικαίωμα του -υψούν. Το δικαίωμα αυτό, για το οποίο στην αντίστοιχη πράξη προβλέπονται και ο ή οι δικαιούχοι του, αφορά στη δυνατότητα προσθήκης καθ' ύψος σε υπάρχον (ή προς ανέγερση) κτίσμα. Η προσθήκη αυτή δεν πραγματοποιείται άμεσα, μαζί δηλαδή με το υπόλοιπο κτίσμα, u947 για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων είναι η βούληση των ιδιοκτητών του υπολοίπου κτίσματος ή του δικαιούχου του υψούν. Το μελλοντικό αυτό δικαίωμα του υψούν δηλώνεται από το δικαιούχο του ως εξής:
1. Εάν πρόκειται για δικαίωμα που περιγράφεται και προβλέπεται ως διακεκριμένη οριζόντια ιδιοκτησία (μελλοντική) σε πράξη σύστασης ή τίτλο, με αντίστοιχο ποσοστό συγκυριότητας στο οικόπεδο ή γήπεδο, τότε το δικαίωμα του υψούν δηλώνεται όπως μία οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία.
2. Εάν πρόκειται για δικαίωμα υψούν αναφερόμενο σε σχετική πράξη σύστασης ή τίτλο, χωρίς, όμως, να προβλέπεται και αντίστοιχο ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο ή γήπεδο, τότε , το δικαίωμα αυτό δηλώνεται με έμμεσο προσδιορισμό του ποσοστού συγκυριότητας από το λόγο της επιφανείας κτίσματος που συνεπάγεται το δικαίωμα αυτό δια της συνολικής επιφάνειας επιτρεπομένης εκμετάλλευσης του οικοπέδου ή του αγροτεμαχίου. Σε περίπτωση οικοπέδου με Συντελεστή Εμπορικότητας μεγαλύτερο της μονάδας, για τον προσδιορισμό του ποσοστού αυτού χρησιμοποιείται ο μαθηματικός τύπος του «Συντελεστή Αξίας Οικοπέδου» του Εντύπου 3 για την Αξία ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ (κωδ.315).

ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΧΡΗΣΗ : Σε περίπτωση ύπαρξης ρυμοτομούμενου τμήματος αγροτεμαχίου κατά την εισαγωγή εντός σχεδίου μετατροπή σε οικόπεδο), το οποίο τμήμα παραχωρήθηκε σε κοινή χρήση με συμβολαιογραφική πράξη και μεταγραφή από τον ιδιοκτήτη του όλου οικοπέδου , (συνήθως για να είναι δυνατή η έκδοση οικοδομικής άδειας στο οικόπεδο αυτό πριν από την εφαρμογή του σχεδίου πόλης), τότε το ρυμοτομούμενο αυτό τμήμα έχει αποκοπεί από την αρχική ιδιοκτησία και στο έντυπο της δήλωσης αναγράφεται το εμβαδόν του οικοπέδου που απομένει, δηλαδή με αφαίρεση της ρυμοτομούμενης επιφάνειας.
Τα τμήματα , όμως, των αγροτεμαχίων, τα οποία ρυμοτομούνται και για τα οποία δεν έχει συντελεσθεί ακόμη η εφαρμογή του σχεδίου της περιοχής τους, δεν θεωρούνται ότι έχουν αποκοπεί από την αρχική ιδιοκτησία και επομένως δηλώνονται ενιαία με αυτή (συνολική επιφάνεια).

Ακίνητα - Ορισμοί

Fri, 05 Jun 2020 00:00:00 GMT

Ζώνη
γενικά θεωρείται ένα τμήμα Δήμου ή Δημοτικού Διαμερίσματος ή Οικισμού το οποίο σύμφωνα με τους πίνακες τιμών, έχει ενιαία τιμή (Τ.Ζ.). Οι ζώνες διακρίνονται σε:

α) Κυκλικές Ζώνες : Περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα οικοδομικά τετράγωνα ενός Δήμου ή Δημοτικού Διαμερίσματος και απεικονίζονται στους χάρτες του Υπουργείου Οικονομικών περιμετρικά με συνεχή κόκκινη γραμμή, κατά μήκος των αξόνων των δρόμων.

β) Γραμμικές Ζώνες : Αναπτύσσονται κατά μήκος της μίας ή και των δύο πλευρών ενός δρόμου ή ενός τμήματος δρόμου, παράλληλα προς τον άξονα αυτού.

Τιμή Ζώνης (Τ.Ζ.)
είναι η ενιαία τιμή αφετηρίας, την οποία έχει κάθε ακίνητο, το οποίο βρίσκεται στη ζώνη αυτή και αναφέρεται στην συνολική αξία κτίσματος και οικοπέδου που αναλογεί σε ένα τετραγωνικό μέτρο (μ2) επιφάνειας, καινούργιας κατοικίας ή διαμερίσματος στον Α' όροφο της οικοδομής με πρόσοψη σε ένα μόνο δρόμο και με Συντελεστή Εμπορικότητας ίσο με τη μονάδα.

Αν το ακίνητο, του οποίου πρέπει να προσδιορίσουμε την αντικειμενική αξία, έχει πρόσοψη σε δρόμο ή σε δρόμους, από τον άξονα των οποίων διέρχεται το όριο δύο ή περισσότερων κυκλικών ζωνών, ανεξάρτητα αν οι δρόμοι αυτοί αποτελούν όριο δήμων ή Δημοτικών Διαμερισμάτων ή οικισμών, λαμβάνεται η μεγαλύτερη από τις τιμές των ζωνών. Αν έχει πρόσοψη σε γραμμική ζώνη, λαμβάνεται η τιμή της γραμμικής αυτής ζώνης. Σε περίπτωση που έχει προσόψεις σε δύο γραμμικές ζώνες λαμβάνεται η μεγαλύτερη από τις τιμές των ζωνών τούτων. Αν έχει προσόψεις σε γραμμική και κυκλική ζώνη λαμβανεται η μεγαλύτερη τιμή.
Την τιμή της γραμμικής ζώνης λαμβάνουν μόνο τα ακίνητα που έχουν πρόσοψη στο δρόμο στον οποίο αναπτύσσεται η γραμμική ζώνη. Τα ακίνητα που έχουν πρόσοψη αποκλειστικά στον ακάλυπτο χώρο τού οικοπέδου, σε αίθριο, σε στοά ή βρίσκονται σε υπόγειο χώρο, χωρίς άνοιγμα στο δρόμο, δεν ανήκουν στη γραμμική ζώνη.

Συντελεστής Αξιοποίησης Οικοπέδου (Σ.Α.Ο.)
είναι ο συντελεστής που εκφράζει τη δυνατότητα οικοδομικής εκμετάλλευσης του οικοπέδου και συνήθως συμπίπτει με το συντελεστή δόμησης (Σ.Δ.) αυτού.

Συντελεστής Εμπορικότητας (Σ.Ε.)
Είναι ο συντελεστής (μεγαλύτερος ή ίσος με τη μονάδα) που εκφράζει την εμπορικότητα ενός δρόμου ή ενός τμήματος δρόμου μιας συγκεκριμένης ζώνης.

Συντελεστής Οικοπέδου (Σ.Ο.)
είναι ο συντελεστής που προσδιορίζει την αξία του οικοπέδου, μικρότερος ή ίσος ή μεγαλύτερος από τη μονάδα (1).

Συντελεστής Εκμετάλλευσης Ισογείου (Κ).
είναι ο συντελεστής που προσδιορίζει το μέγεθος εκμετάλλευσης του ισογείου ενός ακινήτου. Είναι συνάρτηση του συντελεστή αξιοποίησης του οικοπέδου (Σ.Α.Ο.) και του Συντελεστή Εμπορικότητας (Σ.Ε.) του οικοπέδου.

Τιμή Οικοπέδου (Τ.Ο.).
είναι η ανά τετραγωνικό μέτρο (μ2) αξία οικοπέδου που έχει πρόσοψη σε ένα μόνο δρόμο, με Σ.Ε.= 1,0. Είναι συνάρτηση της Τιμής Ζώνης (Τ.Ζ.) και του συντελεστή αξιοποίησης οικοπέδου (Σ.Α.Ο.).

Πρόσοψη Ακινήτου
Ως προσόψεις ενός ακινήτου θεωρούνται οι πλευρές του που έχουν άνοιγμα (παράθυρο, πόρτα ή προθήκη) σε δρόμο, στοά ή στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου. Προκειμένου για οικόπεδο, ως προσόψεις θεωρούνται οι πλευρές του που συνορεύουν με κοινόχρηστους χώρους.

Όροφοι Κτιρίων
Ως βάση μέτρησης των ορόφων ενός κτιρίου λαμβάνεται το υπόγειο, έτσι όπως αυτό κατά νόμο ορίζεται. Μετά το υπόγειο ακολουθούν ισόγειο, Α' όροφος, Β ' όροφος, κ.λπ.

Όταν κτίριο βρίσκεται σε οικόπεδο με κλίση, το οποίο έχει πρόσοψη σε ένα δρόμο, ο καθορισμός των ορόφων όλων των οριζόντιων ιδιοκτησιών γίνεται με βάση την αφετηρία μέτρησης των ορόφων (υπόγειο) στο δρόμο αυτό. Κάτω από τη στάθμη του υπογείου όλοι οι χώροι που τυχόν δημιουργούνται θεωρούνται και αυτοί υπόγειοι.
Οταν κτίριο βρίσκεται σε οικόπεδο με κλίση, το οποίο έχει πρόσοψη σε δύο δρόμους, ο καθορισμός των ορόφων των οριζόντιων ιδιοκτησιών που έχουν πρόσοψη στον κάθε δρόμο γίνεται με βάση την αφετηρία μέτρησης των ορόφων (υπόγειο) στο δρόμο αυτό, ενώ των οριζόντιων ιδιοκτησιών που έχουν πρόσοψη και στους δύο δρόμους γίνεται με βάση την αφετηρία μέτρησης των ορόφων (υπόγειο), στο δρόμο με τη χαμηλότερη στάθμη. Οριζόντια ιδιοκτησία που δεν έχει πρόσοψη σε δρόμο και βρίσκεται κάτω από τη στάθμη υπόγειας οριζόντιας ιδιοκτησίας, θεωρείται και αυτή υπό- γειο.
Όταν Επαγγελματική Στέγη έχει είσοδο και μία πρόσοψη στο ισόγειο, θεωρείται ισόγεια, έστω και αν έχει και άλλη ή άλλες προσόψεις σε δρόμους που βρίσκονται σε διαφορετικά, λόγω κλίσεως του εδάφους, επίπεδα.

Υπόγειο
θεωρείται ο όροφος ή τμήμα ορόφου που χαρακτηρίζεται ως υπόγειο στην αντίστοιχη άδεια της Πολεοδομικής Υπηρεσίας (εγκεκριμένα σχέδια) ή στην πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και γενικά σε κάθε τίτλο κτήσης του. Οι ημιυπόγειοι χώροι θεωρούνται ισόγειοι, εκτός αν αποδεικνύεται, με βεβαίωση της αρμόδιας Πολεοδομικής Υπηρεσίας, ότι αυτοί είναι υπόγειοι.

Ημιόροφος ή μεσοπάτωμα
είναι όροφος ή τμήμα ορόφου που βρίσκεται μεταξύ ισογείου και Α' ορόφου και δεν έχει εσωτερική επικοινωνία με το ισόγειο ή, όταν έχει, αυτή δεν είναι αποκλειστική (έχει και άλλη είσοδο). Για τον υπολογισμό τής φορολογητέας αξίας του θεωρείται ως πρώτος (Α ') όροφος.

Πατάρι
μέσα σε αίθουσα επαγγελματικής στέγης (ανοιχτός εξώστης) είναι τμήμα ορόφου, του οποίου η προσπέλαση γίνεται αποκλειστικά από τον εσωτερικό χώρο της αίθουσας. Πατάρι, επίσης, θεωρείται και ολόκληρος όροφος, εφόσον έχει προκύψει ως αυθαίρετη προσθήκη, κατ' επέκταση υπάρχοντος ανοικτού εξώστη, και η προαπέλασή του γίνεται αποκλειστικά και πάλι από τον εσωτερικό χώρο της αίθουσας.

Πλατεία
θεωρείται κάθε κοινόχρηστος χώρος που στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο χαρακτηρίζεται ως πλατεία.

Κοινής χρήσης χώροι
είναι τα τμήματα εδάφους που έχουν παραχωρηθεί ελευθέρως σε κοινή χρήση.

Δρόμοι
θεωρούνται τα κοινής χρήσης τμήματα (λωρίδες) γης, που προορίζονται αποκλειστικά για την μετακίνηση προσώπων ή ζώων ή για τη μεταφορά πραγμάτων με οποιοδήποτε μέσο και έχουν εγκριθεί από ρυμοτομικό σχέδιο δήμου ή με σχετική απόφαση Νομάρχη.

Αίθριο
είναι ο εσωτερικός ελεύθερος (στεγασμένος ή μη) χώρος του οικοπέδου ή του κτιρίου που περιβάλλεται από όλες τις πλευρές του από το κτίριο ή τα κτίρια του οικοπέδου.

Διαμπερής στοά
θεωρείται η στοά που συνδέει δύο ή περισσότερους κοινόχρηστους χώρους (δρόμο, πλατεία κ.λπ.) ανεξάρτητα αν διέρχεται από ένα ή περισσότερα οικόπεδα.

Τυφλή στοά

θεωρείται η στοά που συνδέει κοινόχρηστο χώρο με ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου ή αποτελεί απλώς εσοχή στο σώμα του κτιρίου, έστω και αν έχει περισσότερες της μιας εισόδους στον ίδιο δρόμο.

Επιφάνεια ακινήτου
Είναι το εμβαδόν σε τετραγωνικά μέτρα (μ2). Προκειμένου περί κτισμάτων, ως επιφάνεια λαμβάνεται το εμβαδόν αυτών μετά των εξωτερικών τοίχων. Αν στην επιφάνεια περιλαμβάνονται και οι κοινόχρηστοι χώροι (μικτή επιφάνεια), ως επιφάνεια λαμβάνεται η μικτή μειωμένη κατά ποσοστό δέκα στα εκατό (10%), δηλαδή πολλαπλασιασμένη επί 0,90. Στην επιφάνεια δεν περιλαμβάνονται οι ημιυπαίθριοι χώροι.

ΑΚΙΝΗΤΑ
Ακίνητα κατά το άρθρο 948 Α.Κ. είναι το έδαφος και τα συστατικά του μέρη. Κινητά είναι όσα δεν είναι ακίνητα.
Ως έδαφος νοείται ορισμένο τμήμα της επιφάνειας της γης που πληρεί τους όρους της έννοιας του πράγματος και κυρίως του όρου του αυθύπαρκτου, δηλαδή του εξατομικευμένου. Η εξατομίκευση επέρχεται με την ακριβή οριοθέτηση του πράγματος κατά θέση, όρια, πλευρικές διαστάσεις και σχήμα που αποτυπώνονται σε τοπογραφικά διαγράμματα.
Ως συστατικά μέρη του ακινήτου νοούνται αφ' ενός εκείνα που προσδιορίζονται με βάση το γενικό κριτήριο του άρθρου 953 Α.Κ. (σύμφωνα με το οποίο συστατικό είναι το μέρος σύνθετου πράγματος που δε μπορεί να αποχωρισθεί από το κύριο πράγμα χωρίς βλάβη δική του ή του κυρίου πράγματος ή χωρίς αλλοίωση της ουσίας ή του προορισμού τους ή και των δύο) και αφετέρου εκείνα που θεωρούνται συστατικά από το νόμο (954 Α.Κ.).

Αυτά είναι:

α) Τα πράγματα που συνδέονται στερεά με το έδαφος και ιδιαίτερα τα οικοδομήματα, η απόσπαση των οποίων είναι εξα.ιρετικά δυσχερής.

β) Τα προϊόντα του ακινήτου, εφόσον συνδέονται με το έδαφος (π.χ τά, δένδρα, ορυκτά κ.λπ.).

γ) Το υπόγειο νερό και οι πηγές του.

δ) Οι σπόροι μετά τη σπορά.

ε) Τα κινητά που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση ενός οικοδομήματος ή συναρμόσθηκαν σ' αυτό παράρτημα, σύμφωνα με τις διαλέξεις των άρθρων 956 και 957 Α.Κ., είναι το κινητό πράγμα το οποίο, χωρίς να είναι συστατικό του κυρίου πράγματος, προορίζεται για διαρκή εξυπηρέτηση του οικονομικού του σκοπού και τίθεται ήδη σε αντίστοιχη προς το σκοπό αυτό τοπική σχέση με το κύριο πράγμα.

Τυχόν πρόσκαιρος αποχωρισμός του παραρτήματος από το κύριο πράγμα, δεν αίρει την ιδιότητά του αυτή. Ο χαρακτηρισμός ενόςπράγματος ως συστατικού έχει τις ακόλουθες νομικές συνέπειες:

α) Όσο διαρκεί ο σύνδεσμος του συστατικού με το σύνθετο πράγμα δε μπορεί να υπάρξει χωριστή κυριότητα ή χωριστό περιορισμένο εμπράγματο δικαίωμα πάνω στο συστατικό. Αντίθετα, η κυριότητα ή τα άλλα εμπράγματα δικαιώματα που υπάρχουν στο σύνθετο πράγμα εκτείνονται και στο συστατικό. β) Κάθε εμπράγματη δικαιοπραξία για το σύνθετο πράγμα περιλαμβάνει κατ' ανάγκη και το συστατικό, ακόμη και αυτό που προστέθηκε μετά την κατάρτιση της δικαιοπραξίας.

γ) Τα προϋφιστάμενα εμπράγματα δικαιώματα που υπήρχαν στα συστατικά, αποσβαίνονται οριστικά με τη σύνδεσή τους με το σύνθετο πράγμα.

δ) Τα εμπράγματα δικαιώματα πάνω στο συστατικό παραμένουν αμετάβλητα και μετά τον τυχόν αποχωρισμό τους από το σύνθετο πράγμα.

ε) Δεν επιτρέπεται η αυτοτελής διεκδίκηση του συστατικού.

στ) Δεν επιτρέπεται η διανομή συστατικού χωριστά από το κύριο πράγμα.

ζ) Δεν είναι επιτρεπτή η αυτοτελής κατάσχεση των συστατικών. Αντίθετα η κατάσχεση ακινήτου εκτείνεται και στα συστατικά του.

ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Τα εμπράγματα δικαιώματα είναι οι νομικές μορφές εξουσίασης του ανθρώπου επί των οικονομικών αγαθών, δηλαδή τα δικαιώματα που κατά τον κώδικα (Α.Κ. 973) παρέχουν εξουσία άμεση και κατά παντός επί του πράγματος.
Εμπράγματα δικαιώματα είναι η κυριότητα, οι δουλείες, το ενέχυρο και η υποθήκη.

Κυριότητα
(πλήρης κυριότητα): είναι άμεση, καθολική και απόλυτη εξουσία του προσώπου πάνω στο πράγμα.

Επικαρπία
Είναι το εμπράγματο δικαίωμα του επικαρπωτή σε ξένο πράγμα να το χρησιμοποιεί και να το καρπώνεται διατηρώντας όμως την ουσία του.
Η επικαρπία αν δεν ορίσθηκε διαφορετικά είναι αμεταβίβαστη. Είναι όμως δυνατή η μεταβίβαση της ενάσκησης του δικαιώματος της επικαρπίας για χρόνο που δεν μπορεί να υπερβεί το χρονικό διάστημα ισχύος αυτής (Α.Κ. 1166).

Οίκηση
Είναι το εμπράγματο και αποκλειστικό δικαίωμα του δικαιούχου να χρησιμοποιεί ως κατοικία ξένη οικοδομή ή διαμέρισμα (Α.Κ. 1183). Το δικαίωμα αυτό είναι αμετάβλητο και αποσβήνεται με το θάνατο του δικαιούχου.

Ψιλή Κυριότητα
Είναι το εμπράγματο δικαίωμα που απομένει όταν η πλήρης κυριότητα έχει στερηθεί (αποψιλωθεί) του εμπράγματου δικαιώματος της επικαρπίας, δηλαδή της χρήσης και κάρπωσης του πράγματος και συνεπώς έχει περιορισθεί μόνο στην εξουσία διάθεσής του.

Πραγματικές δουλείες
Πραγματική δουλεία κατά το άρθρο 11.18 Α.Κ. είναι το περιορισμένο εμπράγματο δικαίωμα πάνω σε ακίνητο που συνιστάται για την εξυπηρέτηση των αναγκών άλλου ακινήτου παρέχοντας ωφέλεια στον εκάστοτε κύριο αυτού.
Το ακίνητο υπέρ του οποίου συνιστάται η δουλεία καλείται δεσπόζον, ενώ εκείνο εις βάρος του οποίου συστήθηκε η δουλεία, δουλεύον.

Περιορισμένες προσωπικές δουλείες
Περιορισμένη προσωπική δουλεία είναι το εμπράγματο δικαίωμα πάνω σε ξένο ακίνητο που συνιστάται υπέρ ενός συγκεκριμένου προσώπου παρέχοντας σ' αυτό κάποια εξουσία ή χρησιμότητα.

Νομή
Είναι η φυσική εξουσία του προσώπου επί του πράγματος η οποία ασκείται με διάνοια κυρίου (Α.Κ. 974).

Ενέχυρο
Είναι το εμπράγματο δικαίωμα σε ξένο κινητό πράγμα, που παρέχει στον ενεχυρούχο δανειστή την εξουσία να ικανοποιηθεί προνομιακώς από την αξία αυτού (Α.Κ. 1209).

Το ενέχυρο μπορεί να συσταθεί και επί ιδανικού μεριδίου πράγματος είτε με σύμβαση είτε από το νόμο.

Υποθήκη
Είναι το εμπράγματο δικαίωμα σε ξένο (ως προς το δανειστή) ακίνητο για εξασφάλιση ορισμένης απαίτησης με προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή από το ακίνητο (Α.Κ. 1257-1345).

Για την απόκτηση υποθήκης απαιτείται τίτλος που να χορηγεί δικαίωμα για υποθήκη και εγγραφή στο βιβλίο υποθηκών.

Αναγκαστική απαλλοτρίωση

Είναι η αφαίρεση της ιδιοκτησίας προσώπου με μονομερή πράξη της διοικητικής Αρχής, έναντι καταβολής δικαστικά καθοριζομένης αποζημίωσης για δημόσια ωφέλεια που προβλέπεται από το νόμο.

Η κήρυξη της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης αποτελεί ατομική διοικητική πράξη, γίνεται συνήθως με κοινή απόφαση του αρμόδιου (ανάλογα με το σκοπό της απαλλοτρίωσης) Υπουργού και του Υπουργού των Οικονομικών και επέρχεται από τη δημοσίευση της απόφασης στην Εφημερίδα της Κυ- βερνήσεως.

Η συντέλεση της απαλλοτρίωσης επέρχεται από τηνκαταβολή στο δικαιούχο της αποζημίωσης που καθορίστηκε με δικαστική απόφαση ή απάτη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της κατάθεσης της αποζημίωσης στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Αναγκαστική Προσκύρωση
Είναι η απονομή της κυριότητας ακινήτου με μονομερή πράξη της Διοίκησης. Η προσκύρωση είναι πρωτότυπος τρό- πος κτήσης της κυριότητας, διότι μ' αυτήν η αρμόδια διοικητική Αρχή αφαιρεί με πράξη δημοσίου δικαίου την κυριότητα ακινήτου από τον ένα ιδιοκτήτη και την απονέμει στον άλλο.

Οριζόντια Ιδιοκτησία
Οριζόντια ιδιοκτησία ή oρoφοκτησία είναι η χωριστή αποκλειστική και αυθύπαρκτη κυριότητα επί ορόφου οικοδομής ή διαμερίσματος oρόφoυ, με ορισμένο ποσοστό αναγκαστικής συνιδιοκτησίας στο έδαφος και τα κοινά και αδιαίρετα μέρη της οικοδομής.

Κάθετη Ιδιοκτησία
Κάθετη ιδιοκτησία ή συνιδιοκτησία είναι η χωριστή (διηρημένη, αποκλειστική) κυριότητα οικοδομής που είναι κτισμένη μαζί με άλλη ή άλλες στο ίδιο οικόπεδο, συνδυασμένη με συγκυριότητα στο οικόπεδο αυτό καθώς και στα κοινά μέρη των οικοδομών και με κοινωνία των δικαιούχων των επιμέρους κάθετων ιδιοκτησιών.

Γήπεδο
Είναι η συνεχόμενη έκταση γης που αποτελεί αυτοτελές και ενιαίο ακίνητο και ανήκει σε έναν ή σε περισσότερους κυρίους εξ αδιαιρέτου.

Οικόπεδο
Είναι κάθε γήπεδο που βρίσκεται μέσα στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο ή μέσα στα όρια οικισμού χωρίς εγκεκριμμένο σχέδιο.

ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
Φυσικό πρόσωπο είναι ο άνθρωπος. Το πρόσωπο αρχίζει να υπάρχει μόλις γεννηθεί ζωντανό και παύει να υπάρχει με το θάνατό του.
Ως προς τα δικαιώματα που του επάγονται, το κυοφορούμενο θεωρείται γεννημένο , αν γεννηθεί ζωντανό.
(’ρθρα 35 και 36 Α.Κ.)
ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
Ένωση προσώπων για την επιδίωξη ορισμένου σκοπού, καθώς επίσης σύνολο περιουσίας που έχει ταχθεί στην εξυπηρέτηση ορισμένου σκοπού, μπορούν να αποκτήσουν προσωπικότητα, αν τηρηθούν οι όροι που αναγράφει ο νόμος. Η προσωπικότητα που αποκτάται με αυτό τον τρόπο είναι το νομικό πρόσωπο.
Η συστατική πράξη, το καταστατικό ή ο οργανισμός του νομικού προσώπου συντάσσονται εγγράφως.
Το νομικό πρόσωπο, ενόσω στη συστατική πράξη ή στο καταστατικό δεν ορίστηκε διαφορετικά, έχει έδρα τον τόπο όπου λειτουργεί η διοίκησή του. (’ρθρα 61, 63 και 64 Α.Κ.).

ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΕΠΙ ΑΚΙΝΗΤΟΥ
ΠΛΗΡΗΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ
Η έννοια της πλήρους κυριότητας αναφέρεται σε ακίνητο, για το οποίο δεν υπάρχει δικαίωμα επικαρπίας από άλλο δικαιούχο.
Η πλήρης κυριότητα κυμαίνεται σε ποσοστά και φθάνει μέχρι το 100% του ακινήτου, οπότε ο κύριος καλείται αποκλειστικός κύριος του ακινήτου.
Σε περίπτωση μικρότερου ποσοστού πλήρους κυριότητας του ενός κυρίου επί ακινήτου τότε υπάρχει συγκυριότητα, δηλαδή υπάρχει και άλλος ή άλλοι συγκύριοι, κατά το ποσοστό του έκαστος, ώστε το συνολικό ποσοστό όλων των συγκυρίων να ανέρχεται σε 100% (ή 1000%ο).
ΨΙΛΗ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ
Ψιλή κυριότητα υπάρχει σε ακίνητο όταν, εκτός από την κυριότητα, υπάρχει και επικαρπία από άλλο, πλην του ψιλού κυρίου, δικαιούχο. Και στην περίπτωση της ψιλής κυριότητας μπορεί αυτή να είναι αποκλειστική ή να υπάρχει συγκυριότητα κατά τις διακρίσεις που προαναφέρθηκαν στην περίπτωση της πλήρους κυριότητας.
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Αν δικαίωμα ανήκει σε περισσότερους από κοινού, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει κάτι άλλο, υπάρχει ανάμεσά τους κοινωνία κατ' ιδανικά μέρη. Σε περίπτωση αμφιβολίας λογίζεται ότι τα μέρη αυτά είναι ίσα. (Αρθρο 785 Α.Κ.)
ΣΥΓΚΥΡΙΟΤΗΤΑ
Αν η κυριότητα του πράγματος ανήκει σε περισσότερους εξ αδιαιρέτου κατ' ιδανικά μέρη, εφαρμόζονται οι διατάξεις για την κοινωνία. (’ρθρο1113 Α.Κ.).

ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ

1. ΟΙΚΙΣΗ
Η προσωπική δουλεία της οίκησης συνίσταται στο εμπράγματο και αποκλειστικό δικαίωμα του δικαιούχου να χρησιμοποιεί ως κατοικία ξένη οικοδομή ή διαμέρισμά της.
Η οίκηση συνιστάται με συμβολαιογραφικό έγγραφο που μεταγράφεται στο υποθηκοφυλακείο. Μπορεί επίσης να συσταθεί και με διαθήκη ή με δωρεά αιτία θανάτου. Επίσης μπορεί να κτηθεί το δικαίωμα της προσωπικής αυτής δουλείας με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία.
Η οίκηση είναι αμεταβίβαστη και αποσβήνεται με το θάνατο του δικαιούχου. (’ρθρα 1183 και 1185 Α.Κ.).

2. ΕΠΙΚΑΡΠΙΑ
Η έννοια της επικαρπίας δίδεται στο άρθρο 1142 του Α.Κ..
Σε ακίνητα η προσωπική δουλεία της επικαρπίας συνίσταται στο εμπράγματο δικαίωμα του επικαρπωτή για πλήρη χρήση και κάρπωση ξένου ακινήτου διατηρώντας ακέραιη την ουσία του. Η επικαρπία (άρθρο 1143 Α.Κ.) συνιστάται με δικαιοπραξία ή με χρησικτησία. Οι διατάξεις για τη χρησικτησία ακινήτων και για τη μεταβίβαση της κυριότητάς τους με συμφωνία εφαρμόζονται αναλόγως και στη σύσταση επικαρπίας πάνω σε αυτά. Επικαρπία μπορεί να συσταθεί και σε ιδανικό μέρος του ακινήτου (άρθρο 1144 Α.Κ.).
Η επικαρπία , εφόσον δεν ορίσθηκε διαφορετικά, είναι αμεταβίβαστη. (Η άσκησή της μπορεί να
μεταβιβαστεί σε άλλον για χρόνο που δεν υπερβαίνει τη διάρκεια της επικαρπίας, με την επιφύλαξη της διάταξης του άρθρου 1164 Α.Κ.). (’ρθρο 1166 Α.Κ.).
Η επικαρπία, εφόσον δεν ορίστηκε διαφορετικά, αποσβήνεται με το θάνατο του επικαρπωτή. Επικαρπία υπέρ νομικού προσώπου εκλείπει μαζί με αυτό. (’ρθρο 1167 Α.Κ.).
Η επικαρπία αποσβήνεται μόλις ενωθεί με την κυριότητα στο ίδιο πρόσωπο, εκτός εάν έχει εγγραφεί υποθήκη στην επικαρπία. u917 Επίσης η επικαρπία αποσβήνεται με μονομερή δήλωση του δικαιούχου προς τον κύριο ότι παραιτείται, η οποία γίνεται με συμβολαιογραφική πράξη και μεταγραφή. (’ρθρα 1168 και 1169 Α.Κ.).

ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ
Πάνω σε ακίνητο μπορεί να αποκτηθεί εμπράγματο δικαίωμα υπέρ του εκάστοτε κυρίου άλλου ακινήτου που να του παρέχει κάποια ωφέλεια. Με την πραγματική δουλεία ο κύριος του δουλεύοντος φέρει το βάρος είτε να ανέχεται κάποια χρησιμοποίηση από τον κύριο του δεσπόζοντος είτε να παραλείπει ορισμένες πράξεις, τις οποίες θα είχε δικαίωμα να επιχειρεί ως κύριος. (’ρθρα 1118 και 1119 Α.Κ.).
Πραγματικές δουλείες είναι ιδίως η δουλεία οδού (διόδου), η δουλεία διοχέτευσης ή αποχέτευσης ή άντλησης νερού ή ποτισμού θρεμμάτων του δεσπόζοντος, ή βοσκής ή ξύλευσης, κ.α. (’ρθρο 1120 Α.Κ.).
Οι πραγματικές δουλείες συνιστώνται με δικαιοπραξία ή με χρησικτησία. Οι διατάξεις για τη χρησικτησία ακινήτων και για τη μεταβίβασή τους με συμφωνία εφαρμόζονται αναλόγως και στη σύσταση των πραγματικών δουλειών. (’ρθρο 1121 Α.Κ.).
ΔΕΣΠΟΖΟΝ ΑΚΙΝΗΤΟ
Δεσπόζον είναι το ωφελούμενο ακίνητο , του οποίου ο κύριος έχει δικαίωμα πραγματικής δουλείας σε άλλο ακίνητο, το οποίο θεωρείται βαρυνόμενο ή βεβαρημένο ακίνητο από την ύπαρξη της πραγματικής αυτής δουλείας και είναι το δουλεύον ακίνητο.
ΑΝΑΔΑΣΜΟΣ
Αναδασμός είναι η αφαίρεση, με πράξη της Πολιτείας, της κυριότητας από τους ιδιοκτήτες των
ακινήτων μίας περιοχής και η αναδιανομή των ακινήτων αυτών μεταξύ των ίδιων ιδιοκτητών, με σκοπό την καλύτερη εκμετάλλευση της αγροτικής γης (αγροτικός αναδασμός) ή της γης οικιστικών περιοχών (αστικός αναδασμός).
Σε περίπτωση αγροτικού αναδασμού, εφόσον κατά το χρόνο υποβολής της δήλωσης έχει ήδη
κυρωθεί ο αναδασμός, δηλώνονται τα νέα ακίνητα από τους δικαιούχους τους , όπως έχουν προκύψει από τον αναδασμό.
Σε περίπτωση, που εκκρεμεί η κύρωση του αναδασμού, αλλά έχει παραχωρηθεί η νομή των
νέων γεωτεμαχίων στους δικαιούχους, κατά την οικονομία της όλης ρύθμισης για τη δήλωση του Ε9 δηλώνονται τα νέα αυτά γεωτεμάχια.
Σε περίπτωση, όμως, που δεν έχει ακόμη συντελεσθεί ο αγροτικός αναδασμός, δηλαδή έχει
εκδοθεί η σχετική απόφαση για τη διενέργειά του και γίνονται οι σχετικές διαδικασίες, χωρίς να έχει παραχωρηθεί ακόμη η νομή στις νέες ιδιοκτησίες, δηλώνονται από τους ιδιοκτήτες τους οι παλιές ιδιοκτησίες (αναδαστέες).

ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ
Η χρησικτησία είναι ένας πρωτότυπος τρόπος κτήσης κυριότητας πράγματος και επομένως είναι
εμπράγματο δικαίωμα.
Ενδιαφέρει εδώ η κτήση ακινήτων με χρησικτησία, τακτική ή έκτακτη.

1. ΤΑΚΤΙΚΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ
Εκείνος που έχει στη, με διάνοια κυρίου, νομή του με καλή πίστη και με νόμιμο τίτλο ακίνητο
για μια δεκαετία, γίνεται κύριος του πράγματος αυτού. ( ’ρθρο 1041 Α.Κ.). Ο τρόπος κτήσης κυριότητας ακινήτου με τακτική χρησικτησία έχει χρησιμότητα σε περιπτώσεις που, ενώ υπάρχει σχετική σύμβαση (π.χ. συμβολαιογραφική πράξη ), η σύμβαση αυτή είναι άκυρη για διάφορους λόγους. Έτσι παρέχεται η δυνατότητα στον αντισυμβαλλόμενο να γίνει κύριος του ακινήτου με τακτική χρησικτησία.

2. ΕΚΤΑΚΤΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ
Εκείνος που έχει στη νομή του με διάνοια κυρίου μια εικοσαετία πράγμα ακίνητο, γίνεται κύριος
με έκτακτη χρησικτησία. (’ρθρο 1045 Α.Κ.).
ΚΛΗΡΟΔΟΣΙΑ
Ο κληρονομούμενος μπορεί με διαθήκη να προσπορίσει σε κάποιον περιουσιακή ωφέλεια, χωρίς
να τον εγκαταστήσει κληρονόμο και τότε έχουμε την έννοια της κληροδοσίας. (’ρθρο 1714 Α.Κ.).
ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΤΗΡΙΟ
Το δικαστήριο της κληρονομίας, ύστερα από αίτηση του κληρονόμου, του παρέχει πιστοποιητικό για το κληρονομικό του δικαίωμα και για τη μερίδα που του αναλογεί (κληρονομητήριο). (’ρθρο 1956 Α.Κ.)
Για την έκδοση κληρονομητηρίου ακολουθείται η διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.

ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΑ

1. Υποθήκη σε κυριότητα ή επικαρπία ακινήτου
Σε ξένο ακίνητο μπορεί να συσταθεί εμπράγματο δικαίωμα υποθήκης για την εξασφάλιση
απαίτησης με την προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή από το πράγμα.
Η υποθήκη αποκτάται μόνο σε ακίνητα που μπορούν να εκποιηθούν καθώς και στην επικαρπία τέτοιων ακινήτων, για όσο χρόνο διαρκεί αυτή.
Για την απόκτηση υποθήκης απαιτείται τίτλος που χορηγεί δικαίωμα υποθήκης και εγγραφή στο βιβλίο υποθηκών.
Τίτλοι που χορηγούν δικαίωμα για την απόκτηση υποθήκης είναι ο νόμος, η δικαστική απόφαση
και η ιδιωτική βούληση. (’ρθρα 1257, 1259, 1260 και 1261 Α.Κ.).
Στα άρθρα 1162 και 1163 του Α.Κ. αναφέρονται λεπτομερώς ποιοι έχουν τίτλο από το νόμο για την απόκτηση υποθήκης, (μεταξύ των οποίων είναι ο ενυπόθηκος δανειστής στο ενυπόθηκο ακίνητο), ή τίτλο από δικαστική απόφαση.
Η υποθήκη υπάρχει από την προσήκουσα εγγραφή στο βιβλίο υποθηκών της περιφέρειας όπου βρίσκεται το ακίνητο. (’ρθρο 1268 Α.Κ.).

Τάξη υποθηκών: Η ημέρα της εγγραφής της υποθήκης στο βιβλίο υποθηκών κανονίζει την προτίμηση των υποθηκών. Η σειρά εγγραφής καθορίζει και τη σειρά ικανοποίησης του δανειστή από το πλειστηρίασμα του ακινήτου.
Όλες οι υποθήκες που γράφηκαν την ίδια ημέρα έχουν την ίδια τάξη. (’ρθρο 1272 Α.Κ.).
(Επιτρέπεται εναλλαγή των υποθηκικών τάξεων με συμφωνία των ενυπόθηκων δανειστών).

2. Προσημείωση Υποθήκης
Η προσημείωση χορηγεί μόνο δικαίωμα προτίμησης για την απόκτηση υποθήκης (τροπή της
προσημείωσης). Όταν η απαίτηση επιδικαστεί τελεσίδικα, η προσημείωση τρέπεται σε υποθήκη, η οποία λογίζεται ότι έχει εγγραφεί από την ημέρα της προσημείωσης.
Εγγραφή προσημείωσης υποθήκης γίνεται μόνο ύστερα από δικαστική απόφαση.
Η προσημείωση εγγράφεται όπως η υποθήκη , με τη μνεία όμως ότι προσημειώνεται. (’ρθρα 1274,1276 και 1277 Α.Κ.).

ΜΙΣΘΩΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ
Με τη σύμβαση της μίσθωσης πράγματος, (εδώ ενδιαφέρει ακινήτου), ο εκμισθωτής έχει υποχρέωση να παραχωρήσει στο μισθωτή τη χρήση του πράγματος για όσο χρόνο διαρκεί η σύμβαση και ο μισθωτής να καταβάλει το συμφωνημένο μίσθωμα. (’ρθρο 574 Α.Κ.).
ΕΓΓΡΑΠΤΕΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ :

1. ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ
Μακροχρόνια είναι η μίσθωση που ισχύει για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 9 ετών. Η διάρκεια της μίσθωσης καθορίζεται από τη συμφωνία των μερών. Εφόσον καταρτισθεί με συμβολαιογραφική πράξη και μεταγραφεί αποτελεί εγγραπτέο δικαίωμα σε ακίνητο και εξασφαλίζει το μισθωτή έναντι τυχόν νέου κτήτορα του ακινήτου. (Α.Κ. άρθρα 618 και 1208). Στην τελευταία αυτή περίπτωση η δέσμευση του νέου κτήτορα προϋποθέτει ότι η μεταγραφή έχει γίνει πριν από την εκποίηση του ακινήτου.

2. ΧΡΟΝΟΜΕΡΙΣΤΙΚΕΣ
Χρονομεριστική μίσθωση είναι η μορφή της χρονικά διαιρεμένης μίσθωσης (Time Sharing),
η οποία καταρτίζεται με σχετική σύμβαση χρονομεριστικής μίσθωσης που μεταγράφεται στο
Υποθηκοφυλακείο, και κατά την οποία ο εκμισθωτής αναλαμβάνει να παραχωρεί κατ' έτος στο μισθωτή, κατά τη διάρκεια της σύμβασης, τη χρήση τουριστικού καταλύματος και να παρέχει σε αυτόν συναφείς υπηρεσίες για καθορισμένο από τη σύμβαση χρονικό διάστημα και ο μισθωτής να καταβάλλει το μίσθωμα που συμφωνήθηκε.
Η Χρονομεριστική μίσθωση, (που είναι ενοχικό δικαίωμα του μισθωτή επί του πράγματος),
συνομολογείται για διάστημα 5 έως 60 ετών, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1652/14-10-1986 (ΦΕΚ Α΄30-10-1986).

3. ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ
H Χρηματοδοτική μίσθωση (Leasing) σε επαγγελματικά ακίνητα καταρτίζεται με σχετική
σύμβαση μεταξύ μιας εταιρείας χρηματοδοτικής μίσθωσης που παραχωρεί στον αντισυμβαλλόμενο τη χρήση (όχι την κυριότητα) πράγματος (ακινήτου) για μία χρονική περίοδο, έναντι καταβολής μισθώματος.
Το ακίνητο προορίζεται αποκλειστικά για επαγγελματική χρήση του αντισυμβαλλόμενου.
Το μίσθωμα καταβάλλεται με τον τρόπο που ορίζεται στη σχετική σύμβαση και καλύπτει την αξία του ακινήτου καθώς και τα έξοδα και την απόδοση της επένδυσης για την εταιρία. Όταν λήξει η διάρκεια της μίσθωσης, ο μισθωτής έχει το δικαίωμα είτε να αγοράσει το πράγμα, συνήθως έναντι συμβολικού χρηματικού ποσού, δηλαδή να γίνει κύριος του μισθωμένου ακινήτου, είτε να ανανεώσει τη μίσθωση για ορισμένο χρόνο. Οι συμβαλλόμενοι έχουν την ευχέρεια να ορίσουν ότι το δικαίωμα της αγοράς μπορεί να ασκηθεί και πριν από τη λήξη του χρόνου της μίσθωσης.
Η διάρκεια χρηματοδοτικής μίσθωσης δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 10 ετών.
Αντικείμενο χρηματοδοτικής μίσθωσης μπορεί να είναι ακίνητο που αγόρασε η εταιρία
χρηματοδοτικής μίσθωσης από το μισθωτή. Εξαιρείται η αγορά ακινήτου από ελεύθερο επαγγελματία.
Το ακίνητο για το οποίο μπορεί να συναφθεί χρηματοδοτική μίσθωση δεν μπορεί να είναι οικόπεδο, μπορεί, όμως, να είναι
- αγροτική έκταση
-οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία με τα κτίσματα και τα ποσοστά συνιδιοκτησίας που της αντιστοιχούν στο γήπεδο
-κτίσματα και συγκροτήματα κτισμάτων μετά των λοιπών εγκαταστάσεων και του γηπέδου που τους αναλογεί καθώς και ο επί πλέον ακάλυπτος χώρος που προβλέπεται από τις πολεοδομικές διατάξεις ως χώρος στάθμευσης.
(Ν.1665/19-11-1986 (ΦΕΚ Α΄194/4-12-1986) «Συμβάσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης», όπως
τροποποιήθηκε και ισχύει, Ν. 2367/29-12-1995 (ΦΕΚ Α΄29-12-1995) «Νέοι χρηματοπιστωτικοί θεσμοί και άλλες διατάξεις» και άρθρο 27 του Ν. 2682/5-2-1999 (ΦΕΚ u913 Α΄16/8-2-1999) «Διαρρυθμίσεις στη φορολογία των αυτοκινήτων οχημάτων και άλλες διατάξεις»).

ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΚΤΗΣΙΑ
Τα εμπράγματα δικαιώματα ρυθμίζονται από τον Αστικό Κώδικα. Όμως, υπάρχουν και εμπράγματα δικαιώματα, τα οποία έχουν εισαχθεί και ρυθμίζονται με ειδικούς νόμους. Οι ρυθμίσεις αυτές μπορεί να έχουν γίνει πριν ή μετά τον Α.Κ. Μεταξύ των δικαιωμάτων τέτοιου είδους είναι και η μεταλλειοκτησία , η οποία ρυθμίζεται με το Ν.Δ. 210/73 (άρθρο 65) περί μεταλλευτικού κώδικα.
Μεταλλειοκτησία είναι το δικαίωμα κυριότητας πάνω σε μεταλλείο. Το αυτό εμπράγματο
δικαίωμα είναι διαφορετικό από την κυριότητα επάνω στο έδαφος.
Σύμφωνα με τον Α.Κ., άρθρο 1001, «Η κυριότητα πάνω σε ακίνητο εκτείνεται, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, στο χώρο πάνω και κάτω από το έδαφος. .....». Έτσι η κυριότητα στο ακίνητο αντί να εκτείνεται αδιακρίτως και κάτω από το έδαφος, εκτείνεται, με βάση ειδικό νόμο, μόνο στα λατομικά ορυκτά. Για τα μεταλλευτικά ορυκτά , δηλαδή την εξόρυξη και την εκμετάλλευση αυτών, υπάρχει χωριστό δικαίωμα, το δικαίωμα μεταλλειοκτησίας. Το δικαίωμα της μεταλλειοκτησίας ως προς ορισμένα μεταλλευτικά ορυκτά ανήκει στο Κράτος, το οποίο μπορεί να το παραχωρεί σε ιδιώτες για ορισμένο χρόνο. Το τυχόν παραχωρημένο σε ιδιώτες δικαίωμα της μεταλλειοκτησίας μεταβιβάζεται αλλά και κληρονομείται.

ΠΡΟΙΚΩΑ ΑΚΙΝΗΤΑ
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου, πριν από την ισχύ του Ν.1329/ 1983 , με τον οποίο τροποποιήθηκε το Οικογενειακό Δίκαιο, είχαν συσταθεί με σχετικά προικοσυμβόλαια οι λεγόμενες αδιατίμητες προίκες, δηλαδή ο προικολήπτης σύζυγος είχε αποκτήσει τη διοίκηση και επικαρπία ακινήτου, ενώ η ψιλή κυριότητα παρέμενε στη σύζυγο. Το δικαίωμα αυτό της επικαρπίας υπέρ του συζύγου, μετά την ισχύ του πιο πάνω νόμου, καταργήθηκε και επομένως στη σύζυγο ανήκει πλέον η πλήρης κυριότητα και όχι μόνο η ψιλή κυριότητα του αντίστοιχου προικώου ακινήτου.
Σε αυτές τις περιπτώσεις το δικαίωμα της πλήρους κυριότητας του ακινήτου ανήκει στη σύζυγο.
Εκτός αν έχουν μεσολαβήσει άλλες πράξεις, που να διαφοροποιούν το είδος του ιδιοκτησιακού αυτού καθεστώτος.
Επίσης, εάν στο προικώο ακίνητο έχει ανεγερθεί κτίσμα ή έχει γίνει προσθήκη σε υπάρχον κτίσμα, και πάλι υπόχρεη σε δήλωση είναι μόνο η σύζυγος, ως οικοπεδούχος του οικοπέδου του οποίου συστατικό είναι το κτίσμα.
Σε περίπτωση που σε προικώο ακίνητο έχει γίνει ανέγερση πολυκατοικίας ή άλλου κτιρίου με το σύστημα της αντιπαροχής , η σύζυγος είναι υπόχρεη σε δήλωση για το τμήμα του ακινήτου (οριζόντιες ιδιοκτησίες κλπ), το οποίο παρέμεινε στους συζύγους ως αντιπαροχή για το προικώο οικόπεδο. Ασφαλώς, βέβαια, για το υπόλοιπο τμήμα του ακινήτου (οριζόντιες ιδιοκτησίες κλπ) υπόχρεοι σε δήλωση είναι οι τρίτοι και για τα δικαιώματά του έκαστος (Αγοραστές διαμερισμάτων, εργολάβος για τα τυχόν αδιάθετα διαμερίσματα, εφόσον έχουν μεταβιβαστεί σ' αυτόν τα αντίστοιχα χιλιοστά συνιδιοκτησίας των αδιάθετων διαμερισμάτων κτλ.).

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ - ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Η προστασία της κυριότητας προβλέπεται στον Α.Κ. ότι μπορεί να γίνεται με διεκδικητική αγωγή.
Η αγωγή θεωρείται το σημαντικότερο μέσο ένδικης προστασίας της κυριότητας. Έτσι ο κύριος πράγματος δικαιούται να απαιτήσει από το νομέα ή τον κάτοχο την αναγνώριση της κυριότητάς του και την απόδοση του πράγματος. (’ρθρο 1094 Α.Κ.). (Για περιπτώσεις αρνητικής αγωγής βλ. άρθρο 1108 Α.Κ.).

ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΥΡΙΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ
Κρίνεται σκόπιμο, εκτός από τα προαναφερθέντα θέματα , τα σχετικά με τους νομικού όρους και τη συνοπτική επεξήγηση των εννοιών ή όρων που συναντώνται κατά την ανάγνωση των τίτλων και τη συμπλήρωση των δηλώσεων, να δοθούν περαιτέρω διευκρινίσεις που αφορούν τεχνικούς όρους που αναφέρονται στις περιγραφές των ακινήτων.

ΑΚΙΝΗΤΟ : Ακίνητο πράγμα είναι το έδαφος και τα συστατικά του μέρη (Α.Κ. άρθ. 948 ). Συστατικό μέρος πράγματος είναι εκείνο που δεν μπορεί να αποχωριστεί από το κύριο πράγμα χωρίς βλάβη αυτού του ίδιου ή του κυρίου του πράγματος ή χωρίς αλλοίωση της ουσίας ή του προορισμού του δεν μπορεί να είναι ιδιαιτέρως αντικείμενο κυριότητας ή άλλου εμπράγματου δικαιώματος (Α.Κ. άρθ. 953).
Συστατικά του ακινήτου (Α.Κ. άρθρο. 954) είναι
1. τα πράγματα που έχουν συνδεθεί σταθερά με το έδαφος, ιδίως οικοδομήματα
2. τα προϊόντα του ακινήτου εφόσον συνέχονται με το έδαφος
3. το νερό κάτω από το έδαφος και η πηγή
4. οι σπόροι με τη σπορά και τα φυτά με τη φύτευση.
Έτσι ακίνητο π.χ. είναι ένα οικόπεδο αδόμητο ή μία μονοκατοικία με το οικόπεδό της ή μία πολυκατοικία με το οικόπεδό της αλλά και το διαμέρισμα (οριζόντια ιδιοκτησία) μιας πολυκατοικίας. Επίσης ακίνητο π.χ. είναι και ένας αγρός (χωράφι).

ΤΟΠΩΝΥΜΙΟ : Ιδιαίτερη τοπική ονομασία της περιοχής του ακινήτου. Αν υπάρχει είναι γνωστή στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου ή της Κοινότητας. Το τοπωνύμιο είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις
που δεν υπάρχουν ονομασίες δρόμων, συνήθως στις εκτός σχεδίου και οικισμού περιοχές.

ΓΕΩΤΕΜΑΧΙΟ: Εδαφική έκταση κάθε είδους. Στην έννοια «γεωτεμάχιο» περιλαμβάνονται όλες οι εδαφικές εκτάσεις ανεξαρτήτως χρήσης ή θέσης, όπως τα εντός σχεδίου ή οικισμού οικόπεδα, τα εκτός σχεδίου γήπεδα (αγροτεμάχια, χέρσα, βοσκότοποι, αγροί, δάση και δασικές εκτάσεις κλπ.)
Σημειώνεται, ότι με τις διατάξεις του ισχύοντα ΓΟΚ/85 (Ν.1577/85, όπως ισχύει γίνεται περαιτέρω διάκριση της έννοιας του γεωτεμαχίου σε γήπεδο και οικόπεδο, (μη αναφερόμενου του όρου γεωτεμάχιο στο ΓΟΚ ενώ είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στο Κτηματολόγιο). Έτσι γήπεδο και στη γλώσσα των συναλλαγών αγροτεμάχιο είναι η συνεχόμενη έκταση γης που αποτελεί αυτοτελές και ενιαίο ακίνητο και ανήκει σε έναν ή περισσότερους κυρίους εξ αδιαιρέτου (άρθρο 2, παρ. 12), και οικόπεδο είναι κάθε γήπεδο, που βρίσκεται μέσα στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο ή μέσα στα όρια οικισμού χωρίς εγκεκριμένο σχέδιο (άρθρο 2, παρ. 13).

ΕΜΒΑΔΟΝ ΓΕΩΤΕΜΑΧΙΟΥ: Εμβαδόν γεωτεμαχίου είναι η οριζόντια επιφάνεια του . Το «οριζόντια» παρότι προφανές για τους τεχνικούς, αναφέρεται γιατί σε έντονα κεκλιμένα εδάφη έχουν διατυπωθεί ερωτήματα από τους πολίτες.

ΕΜΒΑΔΟΝ ΚΤΙΣΜΑΤΩΝ: Σε περίπτωση που δηλώνεται ολόκληρο κτίριο (π.χ. μονοκατοικία σε οικόπεδο), ως εμβαδόν λαμβάνεται ολόκληρη η επιφάνειά του, δηλαδή το σύνολο των επιφανειών των ορόφων του περιλαμβανομένων και των εξωτερικών τοίχων (μικτό εμβαδόν).
Σε περίπτωση διακεκριμένης οριζόντιας ιδιοκτησίας, ως εμβαδόν λαμβάνεται το αναγραφόμενο στον τίτλο κτήσης, εφόσον δεν έχουν επισυμβεί μεταβολές (προσθήκες κτλ.). Στο εμβαδόν αυτό περιλαμβάνονται οι εξωτερικοί τοίχοι καθώς και οι τοίχοι προς τους κοινοχρήστους χώρους του όλου κτιρίου (π.χ. πολυκατοικίας), ενώ περιλαμβάνεται μόνο το ήμισυ της επιφάνειας των εσωτερικών διαχωριστικών μεταξύ των οριζόντιων ιδιοκτησιών τοίχων . Δεν περιλαμβάνονται οι επιφάνειες των τυχόν ημιϋπαίθριων χώρων, εφόσον φυσικά δεν έχουν μετατραπεί σε κλειστούς χώρους.

ΚΑΘΕΤΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ή ΚΑΘΕΤΗ ΣΥΝΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
Είναι η χωριστή κυριότητα σε ένα από τα περισσότερα αυτοτελή κτίσματα ή σε μέρος αυτών που έχουν ανεγερθεί σε ένα ενιαίο γεωτεμάχιο (γήπεδο ή οικόπεδο). Η χωριστή κυριότητα υπάρχει στο κτίσμα, ενώ στο ενιαίο γεωτεμάχιο υπάρχει συνιδιοκτησία κατά κάποιο ποσοστό καθώς και στους τυχόν υπάρχοντες στεγασμένους ή μη κοινόχρηστους χώρους.
Τα αφορώντα στη σύσταση διηρημένης ιδιοκτησίας και επί πλειόνων αυτοτελών οικοδομημάτων ανεγειρόμενων επί ενιαίου οικοπέδου ρυθμίστηκαν με τις διατάξεις του σχετικού Ν.Δ. 1024/10-11/1971 (ΦΕΚ Α΄232).
Σημειώνεται, ότι υπήρχε πάντοτε το νομικό ερώτημα, εάν επιτρεπόταν η σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας σε γήπεδα, δηλαδή γεωτεμάχια ευρισκόμενα εκτός σχεδίου πόλης και οικισμού και όπου ίσχυαν οι γενικοί περί εκτός σχεδίου όροι δόμησης.
Η «ασαφής» αυτή δυνατότητα καταργήθηκε με τις διατάξεις της παρ. 2.α.του άρθρου 6 του Ν. 2052/3-6- 1992 (ΦΕΚ Α΄ 94/5-6-1992) «Μέτρα για την αντιμετώπιση του νέφους και πολεοδομικές ρυθμίσεις», οι οποίες πλέον προβλέπουν ότι το πιο πάνω είδος σύστασης διηρημένης ιδιοκτησίας «....... εφαρμόζεται μόνο επί οικοπέδων κειμένων εντός σχεδίου πόλεων , εντός ορίων οικισμών προ του 1923, καθώς και εντός ορίων οικισμών κάτω των 2000 κατοίκων, που καθορίζονται βάσει του από 24-4-1985 π.δ. (ΦΕΚ 181 Δ), όπως ισχύει. ...».
Η κάθετη ιδιοκτησία διακρίνεται σε απλή κάθετη ιδιοκτησία και σύνθετη κάθετη ιδιοκτησία.

ΑΠΛΗ ΚΑΘΕΤΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: Απλή είναι η κάθετη ιδιοκτησία (συνιδιοκτησία), όταν καθένα από τα περισσότερα κτίσματα που έχουν ανεγερθεί ή προβλέπεται από σχετική πράξη σύστασης να ανεγερθούν στο ίδιο γεωτεμάχιο αποτελεί χωριστή ιδιοκτησία, η οποία ανήκει ή θα ανήκει σε έναν ή περισσότερους από τους συγκυρίους του όλου γεωτεμαχίου.
Συνήθης είναι και η περίπτωση όπου αδόμητο γεωτεμάχιο «διαιρείται» με σχετική πράξη, μεταξύ των συνιδιοκτητών, σε επί μέρους σαφώς καθορισμένα τμήματα, σε καθένα από τα οποία, ο αντίστοιχος συνιδιοκτήτης επί του όλου γεωτεμαχίου, έχει αποκλειστική χρήση και δικαίωμα οικοδομικής εκμετάλλευσης ή έχει αποκλειστική χρήση σε ήδη υφιστάμενο κτίσμα που διαχωρίζεται από τα τυχόν υπάρχοντα άλλα κτίσματα του αυτού ενιαίου γεωτεμαχίου καθέτως. Στη σύσταση καθορίζεται το ποσοστό επί της συνολικής επιτρεπομένης εκμετάλλευσης, που ο κάθε συνιδιοκτήτης δικαιούται για το τμήμα του, προσδιορισμένο, δηλαδή, κατά θέση και μέγεθος. Στην ίδια πράξη, συνήθως, καθορίζονται και άλλα θέματα σχετικά με π.χ. την εξασφάλιση προσπέλασης στα επί μέρους τμήματα του όλου γεωτεμαχίου.
Υπογραμμίζεται, ότι η αντίστοιχη πράξη σύστασης απλής κάθετης ιδιοκτησίας ρυθμίζει τις
μεταξύ των συνιδιοκτητών σχέσεις και δεν επηρεάζει την ενιαία νομική υπόσταση του γεωτεμαχίου ως προς τα ισχύοντα κατά την Πολεοδομική νομοθεσία για την εκμετάλλευσή του (ποσοστό κάλυψης, συντελεστής δόμησης κτλ.).
Σημειώνεται εδώ ότι στους σχετικούς τίτλους συνήθως δεν αναφέρεται ο όρος «απλή κάθετη ιδιοκτησία», αλλά μπορεί να αναφέρεται ως κάθετη ιδιοκτησία ή και χωρίς κάποιο προσδιορισμό, αλλά με περιγραφή των στοιχείων που συνιστούν αυτό το είδος ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: Οριζόντια ιδιοκτησία ή οριζόντια συνιδιοκτησία ή ιδιοκτησία κατ' ορόφους ή οροφοκτησία υφίσταται όταν υπάρχει κυριότητα μόνο σε αυτοτελές τμήμα του κτιρίου (όροφο, διαμέρισμα), ανεξάρτητα από τη χρήση του, και αναγκαστική συγκυριότητα στα κοινά μέρη του όλου ακινήτου , δηλαδή τόσο του γεωτεμαχίου όσο και του κτιρίου (θεμέλια, εξωτερικοί τοίχοι , κλιμακοστάσιο, δώμα, λεβητοστάσιο κλπ). Η οριζόντια ιδιοκτησία συνήθως συνιστάται με σχετική συμβολαιογραφική πράξη σύστασης, μπορεί, όμως να συσταθεί και με δικαστική απόφαση σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις.
Σε όλες τις περιπτώσεις καθορίζονται και τα ποσοστά συνιδιοκτησίας της διακεκριμένης οριζόντιας ιδιοκτησίας επί του όλου γεωτεμαχίου, στο οποίο έχει ή πρόκειται να ανεγερθεί το κτίριο.

ΣΥΝΘΕΤΗ ΚΑΘΕΤΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: Σύνθετη είναι η κάθετη ιδιοκτησία (συνιδιοκτησία), όταν περισσότερα κτίσματα που έχουν ανεγερθεί ή προβλέπεται από τη σχετική πράξη σύστασης να ανεγερθούν στο ίδιο γεωτεμάχιο διαιρούνται και οριζόντια σε ορόφους ή τμήματα ορόφων (διαμερίσματα) και ο καθένας από τους συγκυρίους του όλου γεωτεμαχίου έχει κυριότητα σε όροφο ή τμήμα ορόφου ενός από τα κτίσματα και συγκυριότητα στο όλο γεωτεμάχιο.
Στην περίπτωση αυτή, στην πράξη σύστασης, εκτός από το ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του τμήματος του γεωτεμαχίου, όπου έχει ή πρόκειται να ανεγερθεί το κτίριο στο οποία ανήκει η συγκεκριμένη οριζόντια ιδιοκτησία, αναφέρεται και το ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του όλου ενιαίου γεωτεμαχίου. Το δεύτερο αυτό ποσοστό (εκφρασμένο συνήθως σε χιλιοστά), είναι το γινόμενο του ποσοστού συνιδιοκτησίας της οριζόντιας ιδιοκτησίας στο τμήμα του γεωτεμαχίου επί το ποσοστό συνιδιοκτησίας της κάθετης ιδιοκτησίας επί του όλου γεωτεμαχίου, που αντιστοιχεί στο τμήμα αυτό. Στη δήλωση του Ε9, στην περίπτωση της κάθετης συνιδιοκτησίας, κάθε διακεκριμένο τμήμα οικοπέδου θεωρείται ως αυτοτελές οικόπεδο. Έτσι και η περίπτωση της σύνθετης κάθετης ιδιοκτησίας έχει στη δήλωση τα στοιχεία της γνωστής οριζόντιας ιδιοκτησίας.

ΟΡΟΦΟΣ: Είναι η συνήθης έννοια που εκφράζει τη στάθμη στην οποία βρίσκεται συγκεκριμένη ιδιοκτησία ή χώρος γενικά, μέσα στο όλο κτίριο, δηλαδή όροφοι είναι τα τμήματα του κτιρίου στα οποία διαχωρίζεται από διαδοχικά δάπεδα καθ� ύψος (ΓΟΚ/85, άρθρο 2 παρ.23).
Εφόσον υπάρχει άδεια οικοδομής, ο προσδιορισμός του ορόφου αναφέρεται στην άδεια, εκτός αν έχουν διαφοροποιηθεί τα δεδομένα μεταγενέστερα (συνήθης περίπτωση υπογείου κατά την άδεια το οποίο είναι ισόγειο στην πραγματικότητα). Αν δεν υπάρχει άδεια οικοδομής ο προσδιορισμός προτείνεται πρακτικά να γίνεται με τους εξής κανόνες, που καλύπτουν ένα σημαντικό μέρος της περιπτωσιολογίας που απαντάται στην πράξη:
Οι όροφοι καθορίζονται με βάση τη διαδοχικότητα. Δηλαδή πάνω από το υπόγειο βρίσκεται το ισόγειο μετά ο 1ος ή Α όροφος, μετά ο 2ος ή Β κτλ. Επίσης κάτω από το υπόγειο (1ο ή Α1) βρίσκεται το 2ο ή Β2 υπόγειο, κάτω από αυτό το 3ο ή Γ3 κτλ.
Οι έννοιες του ημιυπόγειου ή ημιϊσογείου , παρότι βρίσκονται σε καθημερινή χρήση δεν έχουν υπόσταση σύμφωνα με τις πολεοδομικές διατάξεις και γιa αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται. Ο όροφος θα προσδιορισθεί με βάση τον προηγούμενο κανόνα με αφετηρία τον καθορισμό του ισογείου ορόφου.
Όσον αφορά στον ορισμό του ισογείου και του υπογείου οι διάφοροι κατά καιρούς ισχύσαντες Γενικοί Οικοδομικοί Κανονισμοί (ΓΟΚ/29, ΓΟΚ/55, ΓΟΚ/83 και ΓΟΚ/85 ισχύων) περιλαμβάνουν διαφορετικές περιγραφές. Σύμφωνα με τον ισχύοντα ΓΟΚ/85 (άρθρο2 παρ.24), «υπόγειο είναι όροφος ή τμήμα ορόφου, του οποίου η οροφή βρίσκεται έως 1,50 μέτρα ψηλότερα από την οριστική στάθμη του εδάφους». Ασφαλώς πάνω από το οριζόμενο κατά τα ανωτέρω υπόγειο είναι το ισόγειο και λοιποί όροφοι.

ΠΑΤΑΡΙΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
Είναι σύνηθες σε ισόγεια καταστήματα , πάνω από τον ισόγειο χώρο τους να υπάρχει πατάρι ή μεσοπάτωμα. Αλλά και σε αίθουσες μεγάλες συνάθροισης κοινού (π.χ. εκθεσιακούς χώρους κλπ) μπορεί να υπάρχουν πατάρια.
Στις υποβαλλόμενες δηλώσεις, η επιφάνεια του τυχόν υπάρχοντος παταριού , εφόσον αυτό δεν έχει ανεξάρτητη είσοδο και δεν είναι κλειστός χώρος, αλλά είναι ένας ανοιχτός εξώστης εντός της αίθουσας του κυρίως χώρου του ισογείου, με την οποία επικοινωνεί με εσωτερική κλίμακα, προστίθεται στην επιφάνεια των βοηθητικών χώρων π.χ. του καταστήματος. Εάν , όμως, πρόκειται για κλειστό χώρο με χωριστή είσοδο, τότε πρόκειται για ημιόροφο, ο οποίος δηλώνεται χωριστά.

ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΤΙΡΙΩΝ
Για κτίρια, στα οποία έχει συσταθεί οριζόντια ιδιοκτησία ή κάθετη , όπου οι κοινόχρηστοι χώροι τους περιγράφονται χωριστά από τις επί μέρους διακεκριμένες οριζόντιες ιδιοκτησίες του κτιρίου και στους οποίους χώρους δεν αντιστοιχούν ποσοστά συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο ή το αγροτεμάχιο, δεν υποβάλλεται δήλωση από κανένα από τους συνιδιοκτήτες του κτιρίου.
Τέτοιοι κοινόχρηστοι χώροι είναι τα κλιμακοστάσια, τα λεβητοστάσια, οι χώροι δεξαμενών καυσίμων, ο ελεύθερος χώρος επί υποστυλωμάτων στο Ισόγειο (PILOTIS).
Προσοχή, όμως, πρέπει να δοθεί για τις περιπτώσεις, όπου στο χώρο της PILOTIS, από τη σχετική πράξη σύστασης έχουν καθοριστεί θέσεις στάθμευσης οχημάτων. Αυτές οι θέσεις και μόνο δηλώνονται (ως παρακολουθήματα των οριζόντιων ιδιοκτησιών με τις οποίες συνδέονται), από κάθε ένα από τους κατά περίπτωση δικαιούχους τους.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΥΨΟΥΝ
Είναι γνωστό, ότι σε πολλές πράξεις σύστασης οριζοντίων ή καθέτων ιδιοκτησιών ή ακόμη και σε διαθήκες κλπ αναφέρεται ως δικαίωμα σε ακίνητο και το δικαίωμα του -υψούν. Το δικαίωμα αυτό, για το οποίο στην αντίστοιχη πράξη προβλέπονται και ο ή οι δικαιούχοι του, αφορά στη δυνατότητα προσθήκης καθ' ύψος σε υπάρχον (ή προς ανέγερση) κτίσμα. Η προσθήκη αυτή δεν πραγματοποιείται άμεσα, μαζί δηλαδή με το υπόλοιπο κτίσμα, u947 για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων είναι η βούληση των ιδιοκτητών του υπολοίπου κτίσματος ή του δικαιούχου του υψούν. Το μελλοντικό αυτό δικαίωμα του υψούν δηλώνεται από το δικαιούχο του ως εξής:
1. Εάν πρόκειται για δικαίωμα που περιγράφεται και προβλέπεται ως διακεκριμένη οριζόντια ιδιοκτησία (μελλοντική) σε πράξη σύστασης ή τίτλο, με αντίστοιχο ποσοστό συγκυριότητας στο οικόπεδο ή γήπεδο, τότε το δικαίωμα του υψούν δηλώνεται όπως μία οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία.
2. Εάν πρόκειται για δικαίωμα υψούν αναφερόμενο σε σχετική πράξη σύστασης ή τίτλο, χωρίς, όμως, να προβλέπεται και αντίστοιχο ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο ή γήπεδο, τότε , το δικαίωμα αυτό δηλώνεται με έμμεσο προσδιορισμό του ποσοστού συγκυριότητας από το λόγο της επιφανείας κτίσματος που συνεπάγεται το δικαίωμα αυτό δια της συνολικής επιφάνειας επιτρεπομένης εκμετάλλευσης του οικοπέδου ή του αγροτεμαχίου. Σε περίπτωση οικοπέδου με Συντελεστή Εμπορικότητας μεγαλύτερο της μονάδας, για τον προσδιορισμό του ποσοστού αυτού χρησιμοποιείται ο μαθηματικός τύπος του «Συντελεστή Αξίας Οικοπέδου» του Εντύπου 3 για την Αξία ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ (κωδ.315).

ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΧΡΗΣΗ
Σε περίπτωση ύπαρξης ρυμοτομούμενου τμήματος αγροτεμαχίου κατά την εισαγωγή εντός σχεδίου μετατροπή σε οικόπεδο), το οποίο τμήμα παραχωρήθηκε σε κοινή χρήση με συμβολαιογραφική πράξη και μεταγραφή από τον ιδιοκτήτη του όλου οικοπέδου , (συνήθως για να είναι δυνατή η έκδοση οικοδομικής άδειας στο οικόπεδο αυτό πριν από την εφαρμογή του σχεδίου πόλης), τότε το ρυμοτομούμενο αυτό τμήμα έχει αποκοπεί από την αρχική ιδιοκτησία και στο έντυπο της δήλωσης αναγράφεται το εμβαδόν του οικοπέδου που απομένει, δηλαδή με αφαίρεση της ρυμοτομούμενης επιφάνειας.
Τα τμήματα , όμως, των αγροτεμαχίων, τα οποία ρυμοτομούνται και για τα οποία δεν έχει συντελεσθεί ακόμη η εφαρμογή του σχεδίου της περιοχής τους, δεν θεωρούνται ότι έχουν αποκοπεί από την αρχική ιδιοκτησία και επομένως δηλώνονται ενιαία με αυτή (συνολική επιφάνεια).

Κληρονομια

Sun, 22 Mar 2020 14:05:23 GMT

Πρακτικές οδηγίες για τις νομικές και φορολογικές υποχρεώσεις των κληρονόμων ακινήτων περιουσιακών στοιχείων.

Ο κληρονόμος πρέπει να προσδιορίσει το συντομότερο δυνατόν:

*ποιά είναι τα περιουσιακά στοιχεία του θανόντος

*ποιά κληρονομούνται και ποιά όχι ( π.χ. η ισόβια πρόσοδος , η επικαρπία, η οίκηση, το χρησιδάνειο, περιπτώσεις χρησικτησίας, η μισθωτική σχέση, οι κοινοί λογαριασμοί του θανόντος με προϋποθέσεις, κλπ, δεν κληρονομούνται.)

*ποιό είναι το ενεργητικό και το παθητικό της κληρονομιαίας περιουσίας και

*αν θα αποδεχθούν ή θα αποποιηθούν τα περιουσιακά στοιχεία και τις επιχειρήσεις που άφησε με τον θάνατό του ο κληρονομούμενος.

ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΑ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥ:

1) ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΤΗΣ ΕΦΟΡΙΑΣ. : Δήλωση του θανάτου του κληρονομούμενου.

2) ΣΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ: Δήλωση Αποποίησης της κληρονομιάς ενόις τετραμήνου από τον θάνατο ή τη δημοσίευση της διαθήκης.

3) ΣΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ (της κατοικίας του κληρονομούμενου): κατάθεση της ιδιόγραφης διαθήκης και αναμονή δημοσίευσής της.

4) ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ.: Εκδοση του Πιστοποιητικού ΕΝΦΙΑ για τα ακίνητα του κληρονομούμενου.

6) Δήλωσης Αποδοχής Κληρονομιάς.

7) ΣΤΟ ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΟ ή στο ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ: Μεταγραφή της αποδοχής της κληρονομιάς

8) ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ.: Δήλωση φορολογίας εισοδήματος του κληρονομουμένου με προθεσμία μέχρι 31.12.του επομένου έτους του θανάτου.

9) ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ(ηλεκτρονικά μέσω της ειδικής εφαρμογής του Ε9 ) : Δήλωση των κληρονομηθέντων ακινήτων στο Ε9 του κληρονόμου.

10) ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΕΘΑΝΕΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ: προθεσμία 12 μηνών απο τον θανατό του .

11)ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ για τους θανατους στο εξωτερικό ειναι το Πρωτοδικείο Αθηνων. Αυτό εκδιδει και το πιστοποιητικό μη δημοσίευσης διαθήκης, αντιγράφου διαθήκης ή κληρονομητηρίου.

Πληρωμή προστίμου ρύθμισης Αυθαιρέτων απο το εξωτερικό #1

Fri, 09 Nov 2018 16:31:30 GMT

Kauf einer Immobilie in Griechenland.

Fri, 09 Nov 2018 00:00:00 GMT

Allgemeine Informationen griechisches Immobilienrecht

Kauf einer Immobilie in Griechenland. Was muss beachtet werden

Ob die Eigentumsverhältnisse geklärt sind, ob der Preis angebracht ist. Die Infrastruktur der Region prüfen und bei Grundstücken gründliche Überprüfung der voraussichtlichen Bebaubarkeit. Es ist zu bedenken, dass in Griechenland kein landweites Kataster existiert. Dies hat zur Folge, dass die Immobilien je nach Region, im Grundbuch – gr. Ktimatologio- eingetragen sind oder im Register der Grundeigentümer- gr. Hypothikofylakio-. Im ersten Fall, also im Falle von Ktimatologio, sind Grund und Boden akribisch erfasst. Die Prüfung der Eigentumsverhältnisse gestaltet sich leicht, weil die Informationen über die Immobilien vollständig erfasst sind. Im Falle von Hypothikofylakio ist eine akribische Überprüfung der Eigentumsverhältnisse erforderlich, weil in diesen Regionen kein Kataster existiert und die Informationen nur über Einsicht in die Bücher dieses Amtes zu erkunden sind. Die Überprüfung sollte einem –soweit möglich- ortkundigen Rechtsanwalt überlassen werden.

Preise: In den Gebiete um die Großstädten, sind die Preise höher als auf in touristisch nicht entwickelten Inseln, weil in der Regel in diesen Gebieten Einheimische Ferienhäuser besitzen. Dies ist z.B. der Fall in manchen Gebieten von Chalkidiki im Norden Griechenlands, in welchen die Bewohner von Thessaloniki Ferienhäuser besitzen. Allgemein kann jedoch gesagt werden, dass die Preise auf dem Festland moderater und günstiger sind als die Preise auf Inseln welche touristisch entwickelt sind.

Finanzierung: Die Finanzierung von Immobilien über Bankdarlehen ist zurzeit in Griechenland fast unmöglich. Käufer müssen daher damit rechnen, den Kaufpreis vollständig aus eigenen Mitteln zu zahlen, oder über ein Darlehen in Deutschland zu finanzieren. In der Regel akzeptieren deutsche Banken griechische Immobilien als Sicherheit nicht.

Makler: Vor Ort oder über Internet oder Anzeigen in der Presse aussuchen. Die Maklergebühren betragen ca. 2% auf den Kaufpreis. Es wird empfohlen soweit ein Makler involviert wird einen schriftlichen Maklervertrag abzuschließen.

Allg. Vorgehensweise: Immobilie aussuchen, vom Käufer Eigentumsnachweise vorlegen lassen. Eigentumsnachweise in diesem Zusammenhang bedeutet Vorlage eines Grundbuchauszugs vom Ktimatologio, oder Bescheinigung, der Registerbehörde (Hypothikofylakio) und Vorlage der notariellen Verträge/Urkunden, aus welchen sich der Eigentumserwerb ergibt. Ferner Bescheinigung über die Lastenfreiheit des Grundstücks bzw. Immobilie, sonst entsprechende Bescheinigung über Art und Weise der Belastung. Darüber hinaus die Vorlage einer Bescheinigung, aus welcher sich ergeben soll, dass beim Grundbuchamt oder im Register der Immobilieneigentümer (Hypothikofylakio), keine als gerichtlich anhängige Klagen vermerkt sind, mit welchen die Eigentümmerstellung oder die Lastenfreiheit der Immobilie angegriffen wird.

Soweit ein bebautes Grundstück oder einen Wohnung gekauft werden soll, soll eine Bescheinigung eines anerkannten Bauingenieurs, dass keine Verstöße gegen geltendes Baurecht existieren, verlangt werden. Bei unbebaute Grundstücke entsprechende Bescheinigung über die Art der Bebaubarkeit sowie aktuellen Lageplan. Der Lageplan soll aktuell sein, weil die alten Lagepläne zu ungenau sind. Die Bescheinigung über die Art und den Umfang der Bebaubarkeit ist von enormer Wichtigkeit für Grundstücke außerhalb des Bebauplanes oder der Gemeindefläche im engeren Sinne, weil in Griechenland in der Regel keine Flächennutzungspläne existieren.

Unbedenklichkeitsbescheinigung des zuständigen Finanzamtes und der Gemeinde, dass der Verkäufer keine Steuern bzw. Kommunalabgaben schuldet.

Mit diesen Unterlagen einen Notar mit der Beurkundung beauftragen. Für den Abschluss des Kaufvorgangs werden ferner benötigt, der Personalausweis, eine griechische Steuernummer und die Benennung eines vor Ort ansässigen Steuerbevollmächtigten (Zustellbevollmächtigen in Steuersachen). Die Steuernummer wird vor Ort beim Finanzamt beantragt und wird sofort erteilt. Genehmigungen für den Erwerb von Eigentum bedürfen EU-Bürger nicht. Soweit solche gesetzlich vorgeschrieben – werden diese ohne weiteres kurzfristig erteilt.

Notarielle Beurkundungspflicht : Ein Kaufvertrag und Vorvertrag über eine Immobilie muss notariell beurkundet werden. Verstoß gegen die Beurkundungspflicht macht den dinglichen Vertrag nichtig. Dem Notar obliegt die notarielle Urkunde formell richtig zu verfassen. Der Notar prüft nicht die Richtigkeit der Angaben der Vertragsparteien und wird in der Regel – offiziell- nicht beratende tätig. Notare weisen jedoch unverbindlich a uf offensichtliche Mängel bei der Prüfung der Unterlagen auf diese Mängel hin. Es ist daher von Bedeutung, dass der Käufer den Notar aussucht.

Die notarielle Urkunde: Die notarielle Urkunde muss bestimmte Angaben enthalten, so:

a. Urkunden Nr. , Name und Sitz des Notars.

b. Name und Nachname der Vertragsparteien, sowie Namen der Eltern der Vertragsparteien. Staatsangehörigkeit und Geburtsort der Vertragsparteien.

c. Genaue Beschreibung der Lage der Immobilie unter Hinweis auf einen obligatorisch beigefügten Katasterauszug/ Lageplan.

d. Genaue Beschreibung auf welchem Wege und von wem , der Verkäufer das Eigentum erworben/übertragen erhalten hat.

e. Grund der Übertragung (zb. Kauf, Schenkung, Erbschaft) und genaue Angabe des Preises.

f. Zahlungsmodalitäten (wie der Kaufpreis entrichtet wurde oder entrichtet werden soll).

g. Angaben ob ein Makler bei dem Abschluss/Vermittlung des Geschäfts beteiligt gewesen ist.

h. Wenn eine der Vertragsparteien nicht der griechischen Sprache mächtig ist, Angabe, ob ein Dolmetscher hinzugezogen wurde.

i. Kosten der Beurkundung sowie Kosten des Notars.

Der Vorvertrag muss auch die Punkte a. b. c. e. f. g. h. enthalten, und das Recht des Käufers auf Selbstkontraktion.

Vermietung der Immobilie: Beim Kauf ist die Art der künftigen Nutzung der Immobilie irrelevant. Beabsichtigt man nur befristete Mietverträge abzuschließen- d.h. Vertragsdauer nicht länger als ein Jahr-, so ist nur eine Registrierung erforderlich. Jedem Anbieter einer solchen Immobilie wird eine laufende Nummer zugewiesen. Diese Nummer ist immer dann anzugeben, wenn die Immobilie öffentlich über Internetplattformen zu Vermietung angeboten wird.

Vermietet einer nicht in Griechenland ansässiger Eigentümer die Ferienimmobilie bis maximal 3 Monate im Jahr, so ist eine Registrierung nicht erforderlich. Es reicht aus, wenn die Namen und Anschriften der Mieter festgehalten werden.

Steuern und Abgaben beim Immobilienerwerb:

Grunderwerbsteuer 3% auf den in der notarielle Urkunde angegeben Kaufpreis

Beim Kauf der Immobilie von einen Bauträger 24% Mehrwertsteuer

Steuer bei Tausch von Immobilien 1,5 %

Steuer bei Teilung von Immobilien 0,75 %

Kommunalabgabe bei Grunderwerb 3 % auf die Grunderwerbsteuer

Steuer für Straßenbau 7 % auf die Grunderwerbssteuer

Grundsteuer

bei Bauten von 2,5 bis 16,25 €/m²

bei Grundstücken von 0,0037 bis 11,25 €/m²

Zusatzsteuer auf Immobilienvermögen in Wert von über 200.00,00 €

natürliche Personen 0,1 % bis 0-1 %

juristische Personen 2, 5 % bis 0,5 %0

Grundsteuer wenn die Eigentümerin eine Offshore Gesellschaft ist 15 %

Zusätzliche Kosten:

Notarkosten ca 1,8%; Maklerprovision ca 2%

Kommunalabgabe- werden von der jeweiligen Gemeinde selbstständig der Höhe im Grunde nach erhoben

Abwassergebühren werden von den Kommunalbehörden erhoben

Bei Anschluss/ Einbeziehung der Grundfläche im Bebauungsplan 10 %-50 % wenn Grund und Boden abgetreten wird ; 25 % bei Zahlung in Geld

Gebühren bei Grundbuchämtern

Pauschalgebühr in Höhe von 35,00 € beim Umschreibung des Kaufvertrages

zzgl. 0,1 %o bei einem Einheitswert der Immobilie von über 20.000,00 €; Höchstbetrag der Gebühr 900,00 €.

Eintragung von Hypotheken oder anderen Belastungen: 0,8 %

Pauschalgebühr bei jeder Eintragung eines dinglichen Rechts: 20,00 €

Gebühr für die Ausstellung einer beglaubigten Abschrift

aus dem Archiv des Grundbuchamtes : 9,50 €

Pauschalgebühr für die Ausstellung einer Bescheinigung

aus den Bücher des Grundbuchamtes: 9,50 €

Gebühr für den Auszug aus dem Grundbuch: 15,00 €

Gebühr für die Ausstellung eines Planes (Diagramm): 33,00 €

5%o zzgl. 1%o zusätzliche Gebühr für die Eintragungen im Grundbuch

4,75%o bei Eintragungen in dem Register der Eigentümer

Bei Bauvorhaben: Gebühr für die Erteilung der Baugenehmigung: 1 % auf das voraussichtliche Bauvolumen

Allgemeine Hinweise: Der Kaufvertrag sowie alle die Immobilie betreffenden relevanten Verfügungen, müssen notariell beurkundet werden. Dies gilt auch für den Vorvertrag, auch wenn dieser nicht Grundbucheintragungsfähig ist. Die Umschreibung der Urkunde sollte unverzüglich erfolgen, weil erst mit Umschreibung der notariellen Urkunde ins Grundbuch/Registerbehörde das Eigentum auf den Käufer übergeht.

Barzahlungen so weit wie möglich meiden.

Eigentumsnachweis durch einen Rechtsanwalt überprüfen lassen und von diesem eine kurze schriftliche Stellungnahme über das Ergebnis seiner Prüfung verlangen.

Soweit möglich, den Notar selbst aussuchen; in Griechenland ist es üblich, dass der Käufer den Notar stellt.

Vorsicht ist geboten, wenn die zu erwerbende Immobilie, der Verkäufer nicht gekauft sondern ersessen oder geerbt hat. In solchen Fällen bedarf es einer besonderen Art der Prüfung der Eigentumsverhältnisse für die Vergangenheit, d.h. die letzten 20 Jahre ab Tag der voraussichtlichen Übertragung.

Wenn Teilzahlungen bei Unterzeichnung eines Vorvertrages oder Hauptvertrages erfolgt sind oder erfolgen sollen, sollte im Vertrag das Recht auf Selbstkontraktion vereinbaren. Dieses Rechts gewährt dem Käufer, bei Nachweis der vollständigen Zahlung des Kaufpreises, zb. durch Hinterlegung des Restkaufpreises an die Hinterlegungsstelle- selbst die Abwicklung des Geschäfts auszuführen (vergleichbare Regelung zu § 181 BGB) und die Umschreibung der Urkunde zu vollenden.

Das griechische Recht kennt, im Gegensatz zum deutschen das Rechtsinstitut der „Vormerkung“ nicht. Das griechische Recht kennt stattdessen eine Voreintragung einer Vormerkung einer Hypothek. Diese soll wie die Vormerkung die Rechte des Erwerbers Schützen. Die Voreitragung der Hypothekvormerkung schütz den Erwerber zwar nicht vor Verfügungen des Verkäufers, doch ein anderer Erwerber würde die Immobilie belastet erwerben und dies wirkt abschreckend.

Soweit möglich eine Unterbriefung vermeiden. Von Unterbriefung spricht man vor allem im Zusammenhang mit Grundstückskäufen im Ausland, wenn der offiziell angegebene Kaufpreis niedriger ist, als der tatsächlich vereinbarte. Folge der "Unterbriefung" ist eine rechtswidrige und nach griechischem Recht strafbare Steuerhinterziehung . Weiterhin gelten nach griechischem Recht für die Unterbriefung die Regeln über das Scheingeschäft . Das hat zur Folge, dass der gewollte und damit gültige Kaufvertrag nicht notariell beurkundet und damit unwirksam ist. Das hat zur Folge, dass die Ansprüche aus dem Vertrag nicht vor Gericht durchgesetzt werden können.

Stand August 2008

Rechtsanwalt Dimitrios Kouros, Düsseldorf

Angegebene Preise und Gebühren unterliegen Änderungen. Es wurden die z.Z. geltenden zugrunde gelegt.

24.04.2018 Πληρωμή προστίμου ρύθμισης Αυθαιρέτων απο το εξωτερικό

Sat, 14 Apr 2018 15:37:24 GMT

Αν βρίσκεστε σε μία χώρα της ζώνης SEPA (Ενιαίος Χώρος Πληρωμών σε Ευρώ - Single Euro Payment Area) μπορείτε να εξοφλείτε το Ενιαίο Ειδικό Πρόστιμο Ρύθμισης Αυθαιρέτων μέσω Sepa Credit Transfer σε ευρώ με παραλήπτρια Tράπεζα την Τράπεζα της Ελλάδος και αριθμό λογαριασμό ΙΒΑΝ καθώς και πληροφορίες μεταφοράς κεφαλαίου σύμφωνα με τις ακόλουθες οδηγίες :

Επωνυμία Δικαιούχου: ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΑΜΕΙΟ

IBAN Δικαιούχου: GR0601000230000000481090812

Κωδικός Αναγνώρισης Τράπεζας Δικαιούχου : BNGRGRAA

Πληροφορίες εμβάσματος: 20 ΨΗΦΙΑ (κωδικός πληρωμής σε Τράπεζα)*

* Σημαντική σημείωση: Οι πληροφορίες εμβάσματος πρέπει να συμπληρώνονται μόνο με τον 20 ΨΗΦΙΟ κωδικό πληρωμής χωρίς την προσθήκη γραμμάτων ή συμβόλων, όπως αυτός αναγράφεται στην εφαρμογή του Τ.Ε.Ε.

English version

SEPA CREDIT TRANSFER – PAYMENT INSTRUCTIONS
Please provide your bank the following details, consulting the information below.

· Beneficiary Name : THE GREEN FUND

· Beneficiary IBAN : GR0601000230000000481090812

· Beneficiary BANK BIC : BNGRGRAA

· Remittance Information (unstructured):20 DIGIT-NUMBER PROVIDED BY T.E.E. *

* Important notice : Remittance information should be filled - in only with the specific 20- digit payment code provided for the specific payment period. Usage of letters or special characters will provoke payment return.

Steuerliche Veranlagung von getrennt lebenden Ehepartner in Griechenland

Thu, 01 Jun 2017 08:45:15 GMT

Der Griechische Staatsrat (Oberste Griechische Verwaltungsgerichtshof) hat mit Urteil 1215/2017 entschieden, dass Ehepartner die nicht einen gemeinsamen Steuersitz haben, getrennt steuerlich veranlagt werden können. Die bisherige geltende gesetzliche Regelung erlaubte es Ehepartner nicht getrennt veranlagt zu werden, wenn einer der beiden Ehepartner seinen Steuerwohnsitz in Griechenland und der andere seinen Steuerwohnsitz im Ausland hatte. Dies hatte als Folge, dass auch der im Ausland lebende Ehepartner mit seinem dort erzielten vermögen in Griechenland steuerlich veranlagt wurde. Nach dem Urteil des Verwaltungsgerichtshofs, können nur nunmehr die getrennt lebenden Ehepartner auch getrennt steuerlich veranlagt werden. Der im Ausland lebende Ehepartner braucht sein im Ausland erwirtschaftete Einkommen nicht in Griechenland gemeinsam mit dem Einkommen seines in Griechenland lebenden Ehepartners zu versteuern.

Μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού

Fri, 12 Feb 2016 16:03:07 GMT

Μετά από εισήγηση του δικηγόρου Δημήτρη Κούρου, Προέδρου της Γερμανοελληνικής Ένωσης Ιδιοκτητών Ακινήτων Εξωτερικού,

προς τον επι κεφαλής της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, Μιχάλη Κόκκινου, κατά την διάρκεια της περιοδείας του στο Ντίσελντορφ την περασμένη Τρίτη, το Υπουργείο Οικονομικών κατανόησε την παράλογη διάταξη και προχώρησε σήμερα σε πρόταση τροπολογία που προβλέπει κατάργηση των τεκμηρίων διαβίωσης για τους κατοίκους εξωτερικού. Ευχαριστούμε θερμά την Νάντια Βαλαβανη , αναπληρωτή υπουργό οικονομικών και τον Μιχάλη Κόκκινο γι αυτήν την πρώτη ευεργετική παρέμβασή του. Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το κείμενο της τροπολογίας.

EΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Νίκης 5-7
10180 Αθήνα

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Tηλ.: 210-3332553/4
Fax: 210-3332559
e-mail: press@minfin.gr

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

Δελτίο Τύπου

Σύντομο φορολογικό σχέδιο νόμου «Τροποποίηση διατάξεων Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος και άλλες διατάξεις»

Το μίνι φορολογικό νομοσχέδιο ρυθμίζει ζητήματα φορολόγησης περιστασιακά απασχολούμενων με πολύ χαμηλά ετήσια εισοδήματα, αγροτών και κατοίκων εξωτερικού ομογενών, ώστε να αποφευχθεί η υπερβολική φορολογική επιβάρυνση, που επέφερε ο νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ο οποίος ψηφίστηκε το 2013, αλλά μετέθετε την εφαρμογή του για ένα χρόνο μετά και επομένως θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά φέτος για τα εισοδήματα του 2014.

Ειδικότερα οι προς ψήφιση διατάξεις προβλέπουν:

• Κατάργηση τεκμηρίων διαβίωσης κατοίκων εξωτερικού.

Επαναφορά φορολογικού καθεστώτος προηγούμενου ΚΦΕ (ν.2238/1994) για το οικονομικό έτος 2014 (χρήση 2013) και αποτροπή άδικης φορολόγησης κατοίκων εξωτερικού, κυρίως χιλιάδων Ελλήνων ομογενών, με βάση τις τεκμαρτές δαπάνες διαβίωσης (π.χ. δευτερεύουσα κατοικία, ΕΙΧ κ.λπ.). επειδή π.χ. απέκτησαν εισόδημα από τόκους καταθέσεων στη χώρα μας ύψους 1 ευρώ. Αντιμετώπιση αθρόας εκροής κεφαλαίων από τη χώρα μας που ανήκουν σε Έλληνες ομογενείς.

• Τρόπος φορολόγησης προστιθέμενης διαφοράς τεκμηρίων.

Η προστιθέμενη διαφορά τεκμηρίων του φορολογούμενου που έχει εισόδημα μόνο από κεφάλαιο (π.χ. τόκοι/μερίσματα/εκμίσθωση ακινήτων) ή/και υπεραξία κεφαλαίου (π.χ. μετοχές), φορολογείται με την κλίμακα των μισθωτών/συνταξιούχων (προσκόμιση αποδείξεων για απαλλαγή) και όχι με συντελεστή 26%+προκαταβολή επομένου έτους, εφόσον το τεκμαρτό του εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των 9.500 ευρώ.

• Περιστασιακά/ευκαιριακά απασχολούμενοι.

Το εισόδημα (εκτός από κεφάλαιο/υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου/αγροτική δραστηριότητα) έως 6.000 ευρώ και το τεκμαρτό εισόδημα έως 9.500 αυτής της κατηγορίας (άνεργοι, νοικοκυρές, φοιτητές, συμμετέχοντες σε προγράμματα εργασιακής εμπειρίας κ.λπ.) και εφόσον αυτοί δεν είναι επιτηδευματίες, δηλαδή δεν έχουν κάνει έναρξη εργασιών, αντιμετωπίζονται φορολογικά, για λόγους φορολογικής δικαιοσύνης, ως εισόδημα από μισθούς-συντάξεις υπολογιζόμενου του ποσού της μείωσης φόρου των 2.100 ευρώ (προσκόμιση αποδείξεων) και χωρίς να βεβαιώνεται προκαταβολή επόμενου έτους.

• Iδιοχρησιμοποίηση ή δωρεάν παραχώρηση αγροτικών εκτάσεων.

Δεν υπολογίζεται τεκμαρτό εισόδημα για τους ασκούντες ατομική αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα από ιδιοχρησιμοποίηση ή δωρεάν παραχώρηση αγροτικών εκτάσεων προς ανιόντες/κατιόντες/συζύγους.

Επίσης εισάγονται ρυθμίσεις για τροποποίηση του Κώδικα ΦΠΑ, με στόχο οι ελληνικές επιχειρήσεις να αντιμετωπιστούν ως τις ομοειδείς κοινοτικές και να έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής με ίσους όρους στους διαγωνισμούς για την προμήθεια αγαθών και υπηρεσιών για την κατασκευή αγωγών φυσικού αερίου(ΤΑΠ)και θεσπίζεται απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στην ελληνική βιομηχανία, απαλλαγή που εφαρμόζεται ήδη από την πλειοψηφία των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο νομοσχέδιο επιλύεται νομοθετικά και το ζήτημα της απαλλαγής από φόρο δωρεάς των χρηματικών ποσών και τυχόν έκτακτων οικονομικών βοηθημάτων που καταβάλλονται στις οικογένειες των προσώπων που επλήγησαν από τη ναυτική τραγωδία του πλοίου Norman Atlantic, ενώ επαναπροσδιορίζονται με το σωστό πλέον τρόπο τα καθαρά εισοδήματα και ο αναλογών φόρος για τα πρατήρια καπνοβιομηχανικών προϊόντων, για τη χρήση 2004.

• Ρύθμιση σχετικά με συμβολαιογράφους και τη προσκόμιση πιστοποιητικού ΕΝΦΙΑ

Η προβλεπόμενη από την τροποποιούμενη διάταξη ακυρότητα των συμβολαίων μεταβίβασης της κυριότητας ή δικαιωμάτων επί ακινήτων χωρίς την προσκόμιση του πιστοποιητικού ΕΝΦΙΑ είναι σοβαρή συνέπεια, η οποία πλήττει τις συναλλαγές και είναι δυσανάλογη προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. Με την προτεινόμενη ρύθμιση εξορθολογίζονται οι συνέπειες από τη μη προσκόμιση του πιστοποιητικού ΕΝΦΙΑ ή τις ελλείψεις ή σφάλματα του πιστοποιητικού αυτού. Για τον αυτό λόγο κρίνεται αναγκαία και η άρση της ακυρότητας των συμβολαίων που συνετάγησαν μέχρι την ισχύ του παρόντος νόμου, στα οποία έχει μεν επισυναφθεί πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ αλλά έχουν διαπιστωθεί παραλείψεις ή σφάλματα ως προς τα στοιχεία του ακινήτου που αναφέρονται σε αυτό. Επιπλέον, εξορθολογίζονται και τα επιβαλλόμενα πρόστιμα σε βάρος συμβολαιογράφων, υποθηκοφυλάκων κ.λπ. και καθορίζονται ανάλογα με την αξία του μεταβιβαζομένου ακινήτου ή δικαιώματος σε αυτό.

Φορολογία ακίνητης περιουσίας κατοικων εξωτερικού

Fri, 12 Feb 2016 16:01:25 GMT

Φυσικά πρόσωπα: Σε περίπτωση κατά την οποία φυσικό πρόσωπο έχει ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα, ανεξάρτητα αν είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας επρεπε να την έχει αναγράψει στη δήλωση στοιχείων ακινήτων από την απόκτησή της.Σε περίπτωση που δεν το έχει ήδη κάνει, ως πρώτο έτος για να το δηλώσει, υποβάλλοντας δήλωση στοιχείων ακινήτων, είναι το έτος 2010.Από τη δήλωση αυτή είναι πιθανό να προκύψει και Φόρος Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ) για κάθε έτος μέχρι και το έτος 2013. Για το έτος 2014 θα προκύψει Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ).

Πώς μπορεί να υποβάλει δήλωση στοιχείων ακινήτων;

Μπορεί να καταγράψει την ακίνητη περιουσία του από το έτος που την απέκτησε, ακολουθώντας τα πιο κάτω βήματα:

Πρέπει να έχει ή να αποκτήσει Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) στην Ελλάδα.

Πρέπει να έχει ορίσει φορολογικό εκπρόσωπο στην Ελλάδα, εφόσον δεν είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας. •Πρέπει να πάρει προσωπικούς κωδικούς, με τους οποίους θα μπορεί να υποβάλει ηλεκτρονικά τη δήλωση στοιχείων ακινήτων. •Θα την υποβάλει για το πρώτο έτος που είχε αυτή την υποχρέωση και θα τη μεταφέρει ηλεκτρονικά σε όλα τα επόμενα έτη, κάνοντας οριστικοποίηση για κάθε έτος •Εάν μεταβληθεί η περιουσιακή κατάσταση, θα πρέπει αυτή να απεικονιστεί στη δήλωση στοιχείων ακινήτων του αντίστοιχου έτους. •Κάθε επόμενο έτος έχει υποχρέωση να υποβάλλει δήλωση στοιχείων ακινήτων, μόνο εφόσον έχει μεταβολή στην περιουσιακή του κατάσταση. Όσοι είχαν μεταβολές στην περιουσιακή τους κατάσταση εντός του έτους 2014 και εφόσον οι μεταβολές αυτές υφίστανται και την 1 Ιανουαρίου του έτους 2015, οφείλουν να δηλώσουν τις μεταβολές αυτές στη δήλωση στοιχείων ακινήτων έτους 2015 μέχρι την 30η Ιουνίου 2015.

Εφόσον έχει υποβάλει τη δήλωση στοιχείων ακινήτων, με τους προσωπικούς του κωδικούς:

•πρέπει να δει αν έχει προκύψει ΦΑΠ για τα έτη 2010-2013. •πρέπει να δει τον ΕΝΦΙΑ που προέκυψε για το έτος 2014 και το φόρο που θα προκύπτει κάθε επόμενο έτος. •μπορεί να εκδώσει πιστοποιητικό ηλεκτρονικά για τα ακίνητά του.

Αν αποκτήσει ακίνητο νια πρώτη φορά από το 2015 θα πρέπει κατά κανόνα:

•Αν το αποκτήσει από κληρονομιά, πρέπει να το δηλώσει μέσα σε 5 ή σε 13 μήνες από το θάνατο ή τη δημοσίευση διαθήκης (δηλαδή μέσα σε ένα μήνα από τη λήξη της προθεσμίας για αποποίηση της κληρονομιάς) ή, εάν κάνει στο μεταξύ αποδοχή κληρονομιάς, μέσα σε ένα μήνα από αυτή.

•Σε κάθε περίπτωση, για οποιαδήποτε μεταβολή επήλθε στην περιουσιακή κατάσταση μέχρι και την 31η Μαΐου 2015, η δήλωση θα υποβληθεί μέχρι και την 30ή Ιουνίου 2015. Οι δηλώσεις υποβάλλονταιηλεκτρονικά, εκτός από τις περιπτώσεις αποβιωσάντων, (εφόσον είχαν υποχρέωση σε υποβολή δήλωσης για το έτος 2015), οι δηλώσεις των οποίων υποβάλλονται από τους κληρονόμους τους χειρόγραφα στη Δ.Ο.Υ.

Κατοικοι εξωτερικού- Ποιοι υποχρεούνται σε καταβολή φόρου

Fri, 12 Feb 2016 15:54:23 GMT

Ν. 4223/1

Αρθρο 2. Υποκείμενο του φόρου - Κείμενο νόμου 1. ΥποκείμενοτουΕΝ.Φ.Ι.Α. είναι κάθε πρόσωπο ή οντότητα του άρθρου 1, ανάλογα μετο δικαίωμα και τοποσοστό του, και ειδικότερα: α) Αυτός που αποκτά δικαίωμα σε ακίνητο από οποιαδήποτε αιτία, από την ημερομηνία σύνταξης του οριστικού συμβολαίου κτήσης ή από την ημερομηνία τελεσιδικίας της δικαστικής απόφασης με την οποία αναγνωρίζεται δικαίωμα ή καταδικάζεται ο δικαιοπάροχος σε δήλωση βουλήσεως. β) Ο υπερθεματιστής, από την ημερομηνία σύνταξης της κατακυρωτικής έκθεσης. γ) Ο κληρονόμος και ειδικότερα: αα) Ο εκ διαθήκης κληρονόμος, εφόσον έχει δημοσιευθεί διαθήκη μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του προηγούμενου της φορολογίας έτους. ββ) Ο εξ αδιαθέτου κληρονόμος, εφόσον δεν έχει δημοσιευθεί διαθήκη μέχρι και την 31 η Δεκεμβρίου του προηγούμενου της φορολογίας έτους. δ) Όποιος έχει αποκτήσει δικαίωμα σε ακίνητο με οριστικό συμβόλαιο δωρεάς αιτία θανάτου, εφόσον ο θάνατος επήλθε μέχρι και την 31 η Δεκεμβρίου του προηγούμενου της φορολογίας έτους.

2.Υποκείμενοτου ΕΝ.Φ.Ι.Α. είναι και:

α) Αυτόςπουαποκτάδικαίωμαμεπροσύμφωνοαγοράς, εφόσονσεαυτόπροβλέπεταιηκατάρτισητηςεμπράγματηςδικαιοπραξίαςμεαυτοσύμβαση, μεεξαίρεσητοεργολαβικό προσύμφωνο. β) Ο δικαιούχος ακινήτου από το Δημόσιο ή τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας ή Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή Ν.Π.Δ.Δ. και για το χρονικό διάστημα πριν από τη σύνταξη οριστικού παραχωρητηρίου, εφόσον έχει παραλάβει το ακίνητο. γ) Ο κηδεμόνας για τα ακίνητα σχολάζουσας κληρονομιάς. δ) Ο εκτελεστής διαθήκης ή εκκαθαριστής κληρονομίας για τα κληρονομιαία ακίνητα. ε) Ο μεσεγγυούχος ακινήτου. στ) Ο σύνδικος της πτώχευσης. ζ) Ο νομέας επίδικου ακινήτου. Αν το ακίνητο εκνικηθεί με τελεσίδικη απόφαση, ο ΕΝ.Φ.Ι.Α. που καταβλήθηκε δεν επιστρέφεται. η) Ο εργολάβος, για ακίνητο το οποίο, αν και συμφωνήθηκε να μεταβιβασθεί δεν έχει μεταβιβαστεί από τον γηπεδούχο στον εργολάβο ή σε τρίτα πρόσωπα που αυτός θα είχε υποδείξει, εφόσον έχουν παρέλθει τέσσερα (4) έτη από την ημερομηνία θεώρησης από την Ελληνική Αστυνομία της οικοδομικής άδειας για την έναρξη των εργασιών ή έχουν εκμισθωθεί ή χρησιμοποιηθεί με οποιονδήποτε τρόπο εντός των τεσσάρων (4) αυτών ετών από τον εργολάβο. θ) Ο κάτοχος ακινήτου που ανήκει σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, χωρίς τη συναίνεση του φορέα. ι) Ο κάτοχος ακινήτου, πλην του Δημοσίου, που ανήκει στην ΕΤΑΔ ΑΕ και στην «Παράκτιο Αττικό Μέτωπο Α.Ε.», με τη συναίνεση των ως άνω εταιρειών και ανεξαρτήτως του τρόπου περιέλευσης σε αυτόν της κατοχής του ακινήτου. ια) Ο Ο.Τ.Α. για ακίνητο που δεσμεύει για οποιονδήποτε λόγο και για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο εκκρεμεί η καταβολή σχετικής αποζημίωσης. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ρυθμίζονται τα ειδικότερα θέματα εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας περίπτωσης.

3. Ο πλήρης κύριος υποχρεούται στην καταβολή του συνολικούΕΝ.Φ.Ι.Α. που βαρύνει το ακίνητο κατά το ποσοστό συνιδιοκτησίαςτου.

4. Ανσυστάθηκε επικαρπία, ο συνολικός ΕΝ.Φ.Ι.Α. που βαρύνει το ακίνητο επιμερίζεται μεταξύ του ψιλού κυρίου και του επικαρπωτή ως εξής: α) Αν ο επικαρπωτής είναι φυσικό πρόσωπο, ο φόρος που αναλογεί στο δικαίωμα αυτό ορίζεται ως ποσοστό του φόρου που αναλογεί στην πλήρη κυριότητα του ακινήτου, ανάλογα με την ηλικία του επικαρπωτή ως εξής:

(αα) Στα 8/10, αν ο επικαρπωτής δεν έχει υπερβεί το 20ό έτος της ηλικίας του.

(ββ) Στα 7/10, αν ο επικαρπωτής έχει υπερβεί το 20ό έτος της ηλικίας του.

(γγ) Στα 6/10, αν ο επικαρπωτής έχει υπερβεί το 30ό έτος της ηλικίας του.

(δδ) Στα 5/10, αν ο επικαρπωτής έχει υπερβεί το 40ό έτος της ηλικίας του.

(εε) Στα 4/10, αν ο επικαρπωτής έχει υπερβεί το 50ό έτος της ηλικίας του.

(στστ) Στα 3/10, αν ο επικαρπωτής έχει υπερβεί το 60ό έτος της ηλικίας του.

(ζζ) Στα 2/10, αν ο επικαρπωτής έχει υπερβεί το 70ό έτος της ηλικίας του.

(ηη) Στο 1/10, αν ο επικαρπωτής έχει υπερβεί το 80ό έτος της ηλικίας του.

β) Αν ο επικαρπωτής δεν είναι φυσικό πρόσωπο, ο φόρος που αναλογεί στο δικαίωμα αυτό ορίζεται στα 8/10 του φόρου που αναλογεί στην πλήρη κυριότητα.

γ) Ο φόρος που αναλογεί στην ψιλή κυριότητα προκύπτει αν από το φόρο που αναλογεί στην πλήρη κυριότητα αφαιρεθεί ο φόρος που αναλογεί στην επικαρπία.

Παράδειγμα: Έστω κατοικία στην οποία ο φορολογούμενος έχει το 100% της ψιλής κυριότητας και ο γονέας του που είναι 62 ετών την επικαρπία κατά ποσοστό 100%. Ο συνολικός φόρος για το ακίνητο είναι 900,00 ευρώ.

Για τον γονέα του φορολογούμενου (επικαρπωτή) αντιστοιχεί φόρος 270 ευρώ (900 Χ 3/10 = 270 ευρώ), ενώ για τον φορολογούμενο (ψιλό κύριο) αντιστοιχεί φόρος 630 ευρώ (900-270 = 630 ευρώ).

5. Οκύριος φόρος πουα ναλογεί στην οίκηση και στο δικαίωμα της επιφάνειας ισούται με το φόρο που αναλογεί στην επικαρπία. Στην περίπτωση αυτή ο φόρος που αναλογεί στην πλήρη κυριότητα ισούται με το φόρο που αναλογεί στην ψιλή κυριότητα.

6. Ο κύριος φόρος που αναλογεί στο εμπράγματο ή ενοχικό δικαίωμα το υδεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2 τουάρθρου 1 προκύπτει σύμφωναμε το εμπράγματο δικαίωμα επί του ακινήτου του οποίου αποτελεί παρακολούθημα και κατά το ποσοστό του επί αυτού.

7. Ο κύριος φόρος που αναλογεί σε ακίνητο των περιπτώσεωνθ', ι' και ια' της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού, ισούται με το φόρο που αναλογεί στην πλήρη κυριότητα, χωρίς να οφείλεται τέτοιος φόρος από τον κύριο του ακινήτου.

8. Για την εφαρμογή του ΕΝ.ΦΙ.Α. ακίνηταπου δεν ιδιοχρησιμοποιούνται από του ποκείμενο του ΕΝ.Φ.Ι.Α θεωρούνται αυτά τα οποία εκμισθώνονται ή παραχωρούνται καθ' οιονδήποτετρόπο σε τρίτο. Τα ακίνητα που δεν εμπίπτουν στο προηγούμενο εδάφιο θεωρούνται ιδιοχρησιμοποιούμενα.

9. Για το συμπληρωματικό ΕΝ.Φ.Ι.Α, όπως ορίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 5, εφαρμόζονται ανάλογα τα οριζόμενα στις παραγράφους 3 έωςκαι 8 του παρόντος.

Μονιμοι κάτοικοι εξωτερικού

Fri, 12 Feb 2016 15:53:04 GMT

Aλλαγές στα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την δήλωση φορολογικής κατοικίας στο εξωτερικό κατόπιν πιέσεων .

Δεν απαιτείται πλέον οπωσδήποτε βεβαίωση των εφοριών του τόπου κατοικίας, αλλά αρκούν και άλλες βεβαιώσεις ή φωτοτυπίες του εκκαθαριστικού της εφορίας του τόπου κατοικίας. Οι βεβαιώσεις θα πρέπει να μεταφράζονται από τον αιτούντα και να φέρουν και να φέρουν την Αποστίλλη σύμφωνα με την Συνθήκη της Χάγης.

Ακολουθεί η απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών

ΠΟΛ.1177/14.7.2014 Μεταβολή κατοικίας ή διαμονής. Εφαρμογή των διατάξεων του ν.2238/1994 και του ν.4174/2013

Αθήνα, 14 Ιουλίου 2014

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΓΕΝ. Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ 1. Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΜΗΜΑ Α' 2. Δ/ΝΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΤΜΗΜΑ Γ'

Ταχ. δ/νση: Καραγ. Σερβίας 10 Ταχ. κώδ.: 10184 - Αθήνα Πληροφορίες: Ι. Φοβάκης Α. Διακοστεργίου Τηλέφωνο: 210 33 75 314-7 Τηλεομ.: 210 33 75 001

ΠΟΛ 1177/2014

ΘΕΜΑ: Μεταβολή κατοικίας ή διαμονής. Εφαρμογή των διατάξεων του ν.2238/1994 και του ν.4174/2013.

ΣΧΕΤ.: Η ΠΟΛ.1142/31.5.2012 εγκύκλιος διαταγή.

Σε συνέχεια του ως άνω σχετικού και με αφορμή γραπτά και προφορικά ερωτήματα που τέθηκαν υπόψη της Υπηρεσίας μας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα εξής:

Α) Θεσμικό πλαίσιο.

1. Σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν.2238/1994, όπως ίσχυαν πριν από την κατάργησή τους με τις διατάξεις του άρθρου 72 του ν.4172/2013 και εφαρμόζονταν για φορολογικά έτη που άρχισαν πριν από την 01.01.2014, σε φόρο για το παγκόσμιο εισόδημά του υπόκειται κάθε φυσικό πρόσωπο, το οποίο έχει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του στην Ελλάδα. Σε φόρο για το εισόδημα που προκύπτει στην Ελλάδα υπόκειται κάθε φυσικό πρόσωπο, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του. Ως συνήθης θεωρείται η διαμονή στην Ελλάδα η οποία υπερβαίνει τις εκατόν ογδόντα τρεις ημέρες συνολικά μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος. Η διαμονή τεκμαίρεται ως συνήθης, εκτός αν ο φορολογούμενος αποδείξει διαφορετικά.

2. Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 76 του ν.2238/1994 οριζόταν, μεταξύ άλλων, ότι:

Αν ο υπόχρεος σε δήλωση μεταβάλει την κατοικία ή τη διαμονή του έχει υποχρέωση να υποβάλει, μέχρι τη λήξη του οικείου έτους, στον προϊστάμενο της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας που είναι αρμόδιος πριν από τη μεταβολή, τη δήλωση που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 5 της 1027411/842/ΔΜ/26.2.1998 (ΦΕΚ Β' 193) απόφασης του Υπουργού Οικονομικών, για τον τόπο της νέας κατοικίας ή διαμονής του. (παρ. 1)

Αν δεν υποβληθεί η δήλωση που προβλέπουν οι παράγραφοι 1 και 2, αρμοδίως επιλαμβάνεται για την επιβολή του φόρου ο προϊστάμενος της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας που είναι αρμόδιος πριν από τη μεταβολή. (παρ. 3)

Η παράλειψη υποβολής της δήλωσης που προβλέπεται από την παράγραφο 1, καθώς και η υποβολή ανακριβούς δήλωσης, συνεπάγεται την επιβολή προστίμου που ορίζεται στο άρθρο 87 (ν.2523/1997). (παρ. 4)

Αν ο υπόχρεος σε δήλωση μεταφέρει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του σε κράτος που εμπίπτει στον κατάλογο των κρατών που περιέχεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 51 Α, θεωρείται ότι έχει την κατοικία του στην Ελλάδα και υπόκειται σε φόρο για το παγκόσμιο εισόδημά του σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 2. (παρ. 5)

Αν ο υπόχρεος σε δήλωση μεταφέρει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του εκτός Ελλάδας και υπαγόταν σε φόρο στην Ελλάδα για το παγκόσμιο εισόδημά του τα τελευταία πέντε έτη πριν από τη δήλωση μεταβολής της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του, εφόσον:

αα) μεταβάλλει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του με μεταφορά της σε κράτος στο οποίο το εισόδημά του υπόκειται σε προνομιακό φορολογικό καθεστώς, κατά την έννοια της παραγράφου 7 του άρθρου 51 Α, και

ββ) διαθέτει σημαντικά οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα, όπως αυτά ορίζονται στην περίπτωση β', θεωρείται ότι υπόκειται σε φόρο στην Ελλάδα, για το παγκόσμιο εισόδημά του για χρονικό διάστημα πέντε ετών, που αρχίζει από την υποβολή της δήλωσης μεταβολής της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του εκτός εάν αποδείξει ότι έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του στο κράτος αυτό. (παρ. 6)

3. Επίσης, με τις διατάξεις των παρ. 1, 2 και 3 του άρθρου 19 του ν.4174/2013 ορίζεται ότι, αν ο φορολογούμενος διαπιστώσει, ότι η φορολογική δήλωση που υπέβαλε στη Φορολογική Διοίκηση περιέχει λάθος ή παράλειψη, υποχρεούται να υποβάλει τροποποιητική φορολογική δήλωση. Αν ο φορολογούμενος υποβάλει τροποποιητική φορολογική δήλωση εντός της προθεσμίας υποβολής της αρχικής φορολογικής δήλωσης, τότε και η τροποποιητική φορολογική δήλωση επέχει θέση αρχικής δήλωσης και θεωρείται ότι και οι δύο, αρχική και τροποποιητική έχουν υποβληθεί εμπρόθεσμα. Τροποποιητική φορολογική δήλωση υποβάλλεται οποτεδήποτε μέχρι την έκδοση εντολής ελέγχου από τη Φορολογική Διοίκηση ή μέχρι την παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο της αρχικής δήλωσης με όλες τις συνέπειες περί εκπρόθεσμης δήλωσης.

4. Τέλος, με τις διατάξεις της παρ. 25 του άρθρου 72 του ν.4172/2013 ορίζεται ότι, από την έναρξη ισχύος του ν.4172/2013 παύουν να ισχύουν οι διατάξεις του ν.2238/1994, συμπεριλαμβανομένων και όλων των κανονιστικών πράξεων και εγκυκλίων που έχουν εκδοθεί κατ' εξουσιοδότηση αυτού του νόμου. Επομένως, οι διατάξεις τουάρθρου 61 του ν.2238/1994 περί ανακλητικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, καθώς και οι διατάξεις του άρθρου 62 του ιδίου νόμου περί συμπληρωματικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, δεν έχουν πλέον εφαρμογή από την 01.01.2014. (σχετ. ΠΟΛ.1174/14.7.2014).

Β) Μη υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος και μεταβολή κατοικίας ή διαμονής.

1. Από το συνδυασμό των όσων αναφέρονται στο Κεφάλαιο Α' της παρούσης προκύπτει ότι ο φορολογούμενος που εγκαταστάθηκε μόνιμα ή οριστικά στην αλλοδαπή, αλλά δεν είχε προβεί στη διαδικασία μεταβολής της κατοικίας ή της διαμονής του κατά το έτος αναχώρησης από την Ελλάδα και δεν έχει υποβάλλει δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος ως κάτοικος Ελλάδας, ενώ είναι εγγεγραμμένος σε Δ.Ο.Υ. όπου υποβάλλουν δήλωση φορολογίας εισοδήματος οι φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας, οφείλει να προσκομίσει στη Δ.Ο.Υ. που είναι αρμόδια πριν από τη μεταβολή:

i) βεβαίωση από την αρμόδια φορολογική αρχή του κράτους όπου δηλώνει κάτοικος, από την οποία να προκύπτει ότι είναι φορολογικός κάτοικος αυτού του κράτους,

ii) αντίγραφο της εκκαθάρισης της δήλωσης φορολογίας του εισοδήματός του,

ή iii) ελλείψει εκκαθάρισης, αντίγραφο της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος που υπέβαλε στο άλλο κράτος.

Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η προσκόμιση από το φορολογούμενο κανενός εκ των ανωτέρω δικαιολογητικών, τότε η φορολογική διοίκηση υποχρεούται να δεχθεί βεβαίωση από οποιαδήποτε άλλη δημόσια ή δημοτική ή άλλη αναγνωρισμένη αρχή από την οποία να προκύπτει η κατοικία του εν λόγω φυσικού προσώπου στην αλλοδαπή.

Εφόσον αποδειχθεί ότι ο φορολογούμενος είναι κάτοικος εξωτερικού και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θεωρείται κάτοικος Ελλάδας κατά τις διατάξεις της εσωτερικής μας νομοθεσίας (π.χ. δεν έχει μεταφέρει την κατοικία του σε μη- συνεργάσιμο κράτος από τις 31.03.2011 έως τις 31.12.2013), είναι δυνατή η αλλαγή της φορολογικής του κατοικίας από την τρέχουσα ημερομηνία, χωρίς την υποχρέωση να υποβληθούν, στη Δ.Ο.Υ. όπου ο φορολογούμενος εμφανίζεται ως κάτοικος Ελλάδας, δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος με το εισόδημα αλλοδαπής προέλευσης για τα έτη που απέδειξε ότι ήταν κάτοικος εξωτερικού.

Εάν δεν αποδειχθεί από το φορολογούμενο ότι διαθέτει κατοικία ή διαμονή στην αλλοδαπή ή προκύψει ότι έχει την κατοικία ή τη διαμονή του στην Ελλάδα, τότε θα πρέπει να υποβληθούν αρχικές δηλώσεις, όπου θα περιλαμβάνεται το παγκόσμιο εισόδημά του.

Σημειώνεται ότι, εάν ο φορολογούμενος μεταβεί σε κράτος με το οποίο υφίσταται Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Εισοδήματος, αλλά θεωρηθεί κάτοικος και στα δυο συμβαλλόμενα κράτη, τότε τίθεται θέμα διπλής κατοικίας. Σε αυτήν την περίπτωση, η αρμόδια Υπηρεσία του Υπ. Οικονομικών (Δ/νση Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων) θα έρχεται σε επαφή με την αλλοδαπή φορολογική αρχή, προκειμένου να επιλυθεί το συγκεκριμένο θέμα.

2. Επισημαίνεται ότι, όσον αφορά στη γνησιότητα των αλλοδαπών δημοσίων εγγράφων, τα οποία έχουν συνταχθεί στο έδαφος του κράτους κατοικίας ή διαμονής και περιγράφονται στην παρ. 1 του Κεφαλαίου Β' της παρούσης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τη Σύμβαση της Χάγης (Apostille) ή κατά τα διεθνή νόμιμα (προξενική διαδικασία), έχουν δοθεί οδηγίες με το υπ. αριθ. Δ6Δ 1095210 ΕΞ 25.6.2014 έγγραφο της Δ/νσης Οργάνωσης.

Επίσης, τα προβλεπόμενα έγγραφα υποβάλλονται πρωτότυπα και απαιτείται η επίσημη μετάφρασή τους στην Ελληνική γλώσσα.

Από την ως άνω διαδικασία εξαιρούνται τα πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας που εκδίδουν οι φορολογικές αρχές των ΗΠΑ και της Τουρκίας, στο πλαίσιο της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας του Εισοδήματος που έχει συναφθεί με τη χώρα μας.

Γ) Υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ως κάτοικος Ελλάδας και μεταβολή κατοικίας ή διαμονής.

Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται στο Κεφάλαιο Α' της παρούσης συνάγεται ότι, ο φορολογούμενος που εγκαταστάθηκε μόνιμα ή οριστικά στην αλλοδαπή, αλλά υπέβαλε δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος ως φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, υποχρεούται να υποβάλει χειρόγραφη/ες τροποποιητική/ές φορολογική/ές δήλωση/δηλώσεις στη Φορολογική Διοίκηση, όπου θα αναφέρει ότι είναι κάτοικος εξωτερικού (κωδ.319 του Πίνακα 2) ακολουθώντας τη διαδικασία που περιγράφεται στο Κεφάλαιο Β' της παρούσης. Ο φορολογούμενος που υπέβαλε δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος στην Ελλάδα επειδή αποκτούσε εισόδημα στη χώρα μας και είναι εγκατεστημένος σε κράτος με το οποίο υφίσταται Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Εισοδήματος, μπορεί να προσκομίσει, αντί της βεβαίωσης από την αρμόδια φορολογική αρχή του κράτους όπου δηλώνει κάτοικος, την προβλεπόμενη Αίτηση για την Εφαρμογή της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας όπου είναι ενσωματωμένο το πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας (δίγλωσσα έντυπα) και για την οποία δεν απαιτείται η επισημείωση της Χάγης (αρμόδια η Δ/νση Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του Υπουργείου μας).

Επομένως, εάν αποδειχθεί ότι ο φορολογούμενος είναι κάτοικος εξωτερικού και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θεωρείται κάτοικος Ελλάδας κατά τις διατάξεις της εσωτερικής μας νομοθεσίας (π.χ. δεν έχει μεταφέρει την κατοικία του σε μη- συνεργάσιμο κράτος από τις 31.03.2011 έως τις 31.12.2013), είναι δυνατή η μεταβολή της φορολογικής του κατοικίας από την τρέχουσα ημερομηνία, χωρίς την υποχρέωση να υποβληθούν, στη Δ.Ο.Υ. όπου ο φορολογούμενος εμφανίζεται ως κάτοικος Ελλάδας, δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος με το εισόδημα αλλοδαπής προέλευσης για τα έτη που απέδειξε ότι ήταν κάτοικος εξωτερικού.

Σημειώνεται ότι, στην περίπτωση που ο φορολογούμενος υπέβαλε δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος στην Ελλάδα επειδή αποκτούσε εισόδημα στη χώρα μας και αποδείξει ότι είναι κάτοικος εξωτερικού, θα πρέπει να διενεργηθεί εκ νέου εκκαθάριση των φορολογικών δηλώσεων παρελθόντων ετών ως φορολογικού κατοίκου αλλοδαπής, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις της παρ. 11 του άρθρου 9 του ν.2238/1994, όπως ίσχυαν κατά τα κρινόμενα έτη.

Εάν δεν αποδειχθεί από το φορολογούμενο ότι διαθέτει κατοικία ή διαμονή στην αλλοδαπή ή προκύψει ότι έχει την κατοικία ή τη διαμονή του στην Ελλάδα, τότε θα πρέπει να υποβληθούν τροποποιητικές δηλώσεις όπου θα περιλαμβάνεται το παγκόσμιο εισόδημά του, λαμβάνοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται στην παρ. 1 του Κεφαλαίου Β' της παρούσης περί διπλής κατοικίας.

Δ) Διαδικασία μεταβολής.

Ο φορολογούμενος που επιθυμεί να προβεί σε αλλαγή της κατοικίας ή της διαμονής του, υποβάλλει στον αρμόδιο υπάλληλο του τμήματος ή γραφείου «Διοικητικής και Μηχανογραφικής Υποστήριξης» της Δ.Ο.Υ.: αίτηση (έντυπο Μ0) για τη γνωστοποίηση αλλαγής κατοικίας με συνημμένα τα έντυπα Μ1 και Μ7 συμπληρωμένα, όπως ορίζουν οι κείμενες διατάξεις και συνυποβάλλουν τα σχετικά δικαιολογητικά όπως περιγράφονται ανωτέρω.

Ο ως άνω υπάλληλος, προωθεί την αίτηση με τα συνημμένα έντυπα και δικαιολογητικά στο τμήμα «Συμμόρφωσης και Σχέσεων με τους Φορολογούμενους» της αυτής Δ.Ο.Υ., προκειμένου να αποφανθεί, εάν πληρούνται ή όχι τα ανωτέρω κριτήρια, συντάσσοντας σχετικό προς τούτο σημείωμα.

Σε περίπτωση που ο φορολογούμενος θεωρηθεί κάτοικος ή συνήθως διαμένων στην Ελλάδα, ενημερώνεται εγγράφως ότι, το αίτημά του για μεταφορά της κατοικίας του απορρίπτεται και η αίτηση με τα συνημμένα έντυπα τίθεται στο φάκελό του.

Σε περίπτωση που ο φορολογούμενος θεωρηθεί κάτοικος εξωτερικού, το τμήμα «Συμμόρφωσης και Σχέσεων με τους Φορολογούμενους» της αυτής Δ.Ο.Υ., προωθεί στον αρμόδιο υπάλληλο του τμήματος ή γραφείου «Διοικητικής και Μηχανογραφικής Υποστήριξης» τα έντυπα Μ1 και Μ7 με συνημμένο το σχετικό σημείωμα, προκειμένου να ολοκληρωθεί η εν λόγω διαδικασία.

Η σχετική βεβαίωση μεταβολής, θα αποστέλλεται από τη Δ.Ο.Υ. ταχυδρομικώς στη διεύθυνση του φορολογικού εκπροσώπου.

Ε) Μεταβολή κατοικίας ή διαμονής οικονομικού έτους 2014.

Σε περίπτωση που ο φορολογούμενος εγκαταστάθηκε μόνιμα ή οριστικά στην αλλοδαπή το έτος 2013 και δεν έχει υποβάλλει δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2014 μέχρι τη λήξη προθεσμίας υποβολής των δηλώσεων, είναι δυνατή η διενέργεια μεταβολής της κατοικίας ή της διαμονής του, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θεωρείται κάτοικος Ελλάδας με βάση τις διατάξεις της εσωτερικής μας νομοθεσίας και εφόσον ακολουθηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο Κεφάλαιο Β' της παρούσης, ανεξαρτήτως εάν η δήλωση μεταβολής υπεβλήθη εμπροθέσμως (έως τις 31.12.2013) ή εκπροθέσμως (μετά την 01.01.2014). (σχετ. 1050386/898/Α0012/ΠΟΛ.1138/24.5.2001 εγκύκλιος διαταγή).

ΣΤ) Μεταβολή κατοικίας ή διαμονής βάσει των διατάξεων του ν.4172/2013.

Σχετικά με το εν λόγω θέμα σας γνωρίζουμε ότι, για τα φυσικά πρόσωπα που πρόκειται να εγκατασταθούν μόνιμα ή οριστικά στην αλλοδαπή μετά την 01 Ιανουαρίου 2014, η Υπηρεσία μας θα προβεί στην έκδοση συγκεκριμένων οδηγιών.

Ζ) Προγενέστερες οδηγίες

Τονίζεται, τέλος, ότι υπό το πρίσμα των αλλαγών που έλαβαν χώρα στην ελληνική φορολογική νομοθεσία, τα διαλαμβανόμενα στο υπ. αριθ. Γ.Γ.Δ.Ε. 0006976 ΕΞ 2013/05.09.2013 έγγραφο, παύουν πλέον να ισχύουν.

Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜ. ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΑΙΚ. ΣΑΒΒΑΪΔΟΥ

DOPPELBESTEUERUNGSABKOMMEN

Fri, 05 Feb 2016 15:33:32 GMT

Abkommen zwischen der Bundesrepublik Deutschland und dem Königreich Griechenland zur Vermeidung der Doppelbesteuerung und zur Verhinderung der Steuerverkürzung bei den Steuern vom Einkommen und vom Vermögen sowie der Gewerbesteue

Artikel 1

Erfasste Steuern (1) Steuern im Sinne dieses Abkommens sind: 1.in der Bundesrepublik Deutschland: die Einkommensteuer, die Körperschaftsteuer, die Vermögensteuer und die Gewerbesteuer (im folgenden als “deutsche Steuer” bezeichnet); 2.im Königreich Griechenland: die Einkommensteuer der natürlichen Personen und die Einkommensteuer der juristischen Personen (im folgenden als “griechische Steuer” bezeichnet). (2) Dieses Abkommen gilt auch für alle Steuern gleicher oder ähnlicher Art, die künftig neben den bestehenden Steuern oder an deren Stelle erhoben werden.

Artikel 2

Begriffsbestimmungen (1) Soweit der Zusammenhang nichts anderes erfordert, gilt für dieses Abkommen folgendes: 1.Der Ausdruck “Steuer” bedeutet je nach dem Zusammenhang die deutsche Steuer oder die griechische Steuer. 2.Der Ausdruck “Person” umfasst natürliche Personen und Gesellschaften. 3.Der Ausdruck “Gesellschaft” bedeutet eine juristische Person oder einen anderen Rechtsträger, der nach dem Recht der Bundesrepublik Deutschland steuerlich als juristische Person behandelt wird, und einen nach dem Recht des Königreichs Griechenland errichteten Rechtsträger. 4.1.Der Ausdruck “eine in einem Vertragsstaat ansässige Person” bezeichnet eine Person, die nach dem Recht dieses Staates dort auf Grund ihres Wohnsitzes, ihres ständigen Aufenthaltes, des Ortes ihrer Geschäftsleitung oder eines anderen ähnlichen Merkmals steuerpflichtig ist. 2.Ist nach Buchstabe (a) eine natürliche Person in beiden Vertragsstaaten ansässig, so gilt folgendes1.Die Person gilt als in dem Vertragsstaat ansässig, in dem sie über eine ständige Wohnstätte verfügt. Verfügt sie in beiden Vertragsstaaten über eine ständige Wohnstätte, so gilt sie als in dem Vertragsstaat ansässig, zu dem sie die engeren persönlichen und wirtschaftlichen Beziehungen hat (Mittelpunkt der Lebensinteressen). 3.Kann nicht bestimmt werden, in welchem Vertragsstaat die Person den Mittelpunkt der Lebensinteressen hat, oder verfügt sie in keinem der Vertragsstaaten über eine ständige Wohnstätte, so gilt sie als in dem Vertragsstaat ansässig, in dem sie ihren gewöhnlichen Aufenthalt hat. 4.Hat die Person ihren gewöhnlichen Aufenthalt in beiden Vertragsstaaten oder in keinem der Vertragsstaaten, so gilt sie als in dem Vertragsstaat ansässig, dessen Staatsangehörigkeit sie besitzt. 5.Besitzt die Person die Staatsangehörigkeit beider Vertragsstaaten oder keines Vertragsstaates, so regeln die zuständigen Behörden der Vertragsstaaten die Frage in gegenseitigem Einvernehmen. Ist nach Buchstabe (a) eine Gesellschaft in beiden Vertragsstaaten ansässig, so gilt sie als in dem Vertragsstaat ansässig, in dem sich der Ort ihrer tatsächlichen Geschäftsleitung befindet. Dasselbe gilt für Personengesellschaften und andere Personenvereinigungen, die nach den für sie maßgebenden innerstaatlichen Gesetzen keine juristischen Personen sind. 5.Der Ausdruck “deutsches Unternehmen” bezeichnet ein gewerbliches Unternehmen, das von einer in der Bundesrepublik Deutschland ansässigen Person betrieben wird, und der Ausdruck “griechisches Unternehmen” ein gewerbliches Unternehmen, das von einer im Königreich Griechenland ansässigen Person betrieben wird; die Ausdrücke “Unternehmen eines Vertragsstaates” und “Unternehmen des anderen Vertragsstaates” bezeichnen je nach dem Zusammenhang ein deutsches oder ein griechisches Unternehmen. 6.Der Ausdruck “gewerbliche Gewinne” umfasst auch die Mieten und Lizenzgebühren für kinematographische Filme. 7.1.Der Ausdruck “Betriebstätte” bedeutet eine feste Geschäftseinrichtung, in der die Tätigkeit des Unternehmens ganz oder teilweise ausgeübt wird. 2.Als Betriebstätten gelten insbesondere: ein Ort der Leitung, eine Zweigniederlassung, eine Geschäftsstelle, eine Fabrikationsstätte, eine Werkstätte, ein Bergwerk, ein Steinbruch oder eine andere Stätte der Ausbeutung von Bodenschätzen, eine Bauausführung oder Montage, deren Dauer zwölf Monate überschreitet. 3.Als Betriebstätten gelten nicht: Einrichtungen, die ausschließlich zur Lagerung, Ausstellung oder Auslieferung von Gütern oder Waren des Unternehmens benutzt werden; Bestände von Gütern oder Waren des Unternehmens, die ausschließlich zur Lagerung, Ausstellung oder Auslieferung unterhalten werden; Bestände von Gütern oder Waren des Unternehmens, die ausschließlich zu dem Zweck unterhalten werden, durch ein anderes Unternehmen bearbeitet oder verarbeitet zu werden; eine feste Geschäftseinrichtung, die ausschließlich zu dem Zweck unterhalten wird, für das Unternehmen Güter oder Waren einzukaufen oder Informationen zu beschaffen; eine feste Geschäftseinrichtung, die ausschließlich zu dem Zweck unterhalten wird, für das Unternehmen zu werben, Informationen zu erteilen, wissenschaftliche Forschung zu betreiben oder ähnliche Tätigkeiten auszuüben, die vorbereitender Art sind oder eine Hilfstätigkeit darstellen. 4.Ist eine Person – mit Ausnahme eines unabhängigen Vertreters im Sinne des Buchstaben e – in einem Vertragsstaat für ein Unternehmen des anderen Vertragsstaat es tätig, so gilt eine in dem erstgenannten Staate gelegene Betriebstätte als gegeben, wenn die Person eine Vollmacht besitzt, im Namen des Unternehmens Verträge abzuschließen, und die Vollmacht in diesem Staate gewöhnlich ausübt, es sei denn, dass sich ihre Tätigkeit auf den Einkauf von Gütern oder Waren für das Unternehmen beschränkt. 5.Ein Unternehmen eines Vertragsstaates wird nicht schon deshalb so behandelt, als habe es eine Betriebstätte in dem anderen Vertragsstaat, weil es dort seine Tätigkeit durch einen Makler, Kommissionär oder einen anderen unabhängigen Vertreter ausübt, sofern diese Personen im Rahmen ihrer ordentlichen Geschäftstätigkeit handeln. 6.Allein dadurch, dass eine in einem Vertragsstaat ansässige Gesellschaft eine Gesellschaft beherrscht oder von einer Gesellschaft beherrscht wird, die in dem anderen Vertragsstaat ansässig ist oder dort (entweder durch eine Betriebstätte oder in anderer Weise) ihre Tätigkeit ausübt, wird eine der beiden Gesellschaften nicht zur Betriebstätte der anderen. 8.Der Ausdruck “Ruhegehalt” bezeichnet regelmäßig wiederkehrende Vergütungen, die für frühere Dienstleistungen oder zum Ausgleich von Schäden gewährt werden. 9. Der Ausdruck “Rente” bezeichnet einen bestimmten Betrag, der regelmäßig zu festgesetzten Zeitpunkten lebenslänglich oder während eines bestimmten oder bestimmbaren Zeitabschnitts zahlbar ist. 10. Der Ausdruck “zuständige Behörde” bezeichnet aufseiten des Königreichs Griechenland das Finanzministerium, aufseiten der Bundesrepublik Deutschland den Bundesminister der Finanzen. (2) Bei der Anwendung dieses Abkommens in einem Vertragsstaat hat jeder Begriff, der in diesem Abkommen nicht bestimmt worden ist, dieselbe Bedeutung wie in den in diesem Staat geltenden Gesetzen, die sich auf Steuern im Sinne dieses Abkommens beziehen, falls der Zusammenhang keine andere Auslegung erfordert.

Artikel 3

Einkünfte aus Gewerbebetrieb (1) Gewerbliche Gewinne eines Unternehmens eines Vertragsstaates können nur in diesem Staate besteuert werden, es sei denn, dass das Unternehmen in dem anderen Vertragsstaat eine gewerbliche Tätigkeit durch eine dort gelegene Betriebstätte ausübt. Übt das Unternehmen in dem anderen Staat eine gewerbliche Tätigkeit durch eine dort gelegene Betriebstätte aus, so können die Gewinne in dem anderen Staate besteuert werden, jedoch nur insoweit, als sie dieser Betriebstätte zugerechnet werden können. (2) Übt ein Unternehmen eines Vertragsstaates in dem anderen Vertragsstaat eine gewerbliche Tätigkeit durch eine dort gelegene Betriebstätte aus, so sind dieser Betriebstätte die gewerblichen Gewinne zuzurechnen, die sie in diesem anderen Staate als unabhängiges Unternehmen mit gleicher oder ähnlicher Tätigkeit unter gleichen oder ähnlichen Bedingungen und unabhängig von dem Unternehmen hätte erzielen können, dessen Betriebstätte sie ist. (3) Bei der Ermittlung der gewerblichen Gewinne einer Betriebstätte können alle der Betriebstätte billigerweise zuzurechnenden Ausgaben einschließlich der anteiligen Geschäftsführungs- und allgemeinen Verwaltungskosten abgezogen werden. (4) Gewinne eines Unternehmens eines Vertragsstaates dürfen einer in dem anderen Vertragsstaat gelegenen Betriebstätte nicht schon deshalb zugerechnet werden, weil das Unternehmen in diesem anderen Staate Güter oder Waren erwirbt. (5) Absatz 1 ist nicht so auszulegen, als hindere er einen Vertragsstaat, die aus Quellen innerhalb seines Hoheitsgebietes einer in dem anderen Vertragsstaat ansässigen Person zufließenden Einkünfte (z.B. Dividenden, Mieten) nach Maßgabe dieses Abkommens zu besteuern, wenn diese Einkünfte keiner in dem erstgenannten Staate gelegenen Betriebstätte zuzurechnen sind. (6) Absatz 1 gilt entsprechend für die nicht nach dem Gewerbeertrag berechnete Gewerbesteuer.

Artikel 4

Verbundene Unternehmen Wenn 1.ein Unternehmen eines Vertragsstaates unmittelbar oder mittelbar an der Geschäftsleitung, der Kontrolle oder am Kapital eines Unternehmens des anderen Vertragsstaates beteiligt ist, oder 2.dieselben Personen unmittelbar oder mittelbar an der Geschäftsleitung, der Kontrolle oder am Kapital eines Unternehmens eines Vertragsstaates und eines Unternehmens des anderen Vertragsstaates beteiligt sind, und in diesen Fällen zwischen den beiden Unternehmen hinsichtlich ihrer kaufmännischen oder finanziellen Beziehungen Bedingungen vereinbart oder auferlegt werden, die von denen abweichen, die unabhängige Unternehmen miteinander vereinbaren würden, so dürfen die Gewinne, die eines der Unternehmen ohne diese Bedingungen hätte, wegen dieser Bedingungen aber nicht erzielt hat, den Gewinnen dieses Unternehmens zugerechnet und entsprechend besteuert werden.

Artikel 5

Einkünfte aus Schifffahrt und Luftfahrt (1) Gewinne, die eine im Königreich Griechenland ansässige Person aus dem Betrieb von Seeschiffen im internationalen Verkehr bezieht, deren Registerhafen sich im Königreich Griechenland befindet, können nur in diesem Staat besteuert werden. (2) Gewinne aus dem Betrieb von Seeschiffen im internationalen Verkehr, die einer in der Bundesrepublik Deutschland ansässigen Person aus einem Unternehmen mit Geschäftsleitung in der Bundesrepublik Deutschland zufließen, können nur in diesem Staate besteuert werden. (3) Gewinne aus dem Betrieb von Luftfahrzeugen im internationalen Verkehr können nur in dem Vertragsstaat besteuert werden, in dem sich der Ort der tatsächlichen Geschäftsleitung des Unternehmens befindet. (4) Absatz 3 gilt entsprechend für Beteiligungen von Luftfahrtunternehmen an einem Pool oder einer Betriebsgemeinschaft. (5) Die Absätze 1, 2 und 3 gelten entsprechend für die nicht nach dem Gewerbeertrag berechnete Gewerbesteuer.

Artikel 6

Dividenden (1) Dividenden, die eine in einem Vertragsstaat ansässige Gesellschaft an eine in dem anderen Vertragsstaat ansässige Person zahlt, können in dem anderen Staate besteuert werden. (2) Diese Dividenden können jedoch in dem Vertragsstaat, in dem die die Dividenden zahlende Gesellschaft ansässig ist, nach dem Recht dieses Staates besteuert werden; die Steuer darf aber 25 vom Hundert des Bruttobetrags der Dividenden nicht übersteigen. Dieser Absatz berührt nicht die Besteuerung der Gesellschaft in bezug auf die Gewinne, aus denen die Dividenden gezahlt werden. (3) Der in diesem Artikel verwendete Ausdruck “Dividenden” bedeutet Einkünfte aus Aktien, Genussrechten oder Genussscheinen, Kuxen, Gründeranteilen oder anderen Rechten – ausgenommen Forderungen – mit Gewinnbeteiligung sowie aus sonstigen Gesellschaftsanteilen stammende Einkünfte, die nach dem Steuerrecht des Staates, in dem die ausschüttende Gesellschaft ansässig ist, den Einkünften aus Aktien gleichgestellt sind; er umfasst im Fall der Bundesrepublik Deutschland Ausschüttungen auf Anteilscheine von Kapitalanlagegesellschaften und Einkünfte eines stillen Gesellschafters aus seiner Beteiligung als stiller Gesellschafter. (4) Die Absätze 1 und 2 sind nicht anzuwenden, wenn eine in einem Vertragsstaat ansässige Person in dem anderen Vertragsstaat durch eine dort gelegene Betriebstätte gewerblich tätig ist und die Dividenden dieser Betriebstätte zuzurechnen sind; in diesem Fall ist Artikel 3 anzuwenden.

Artikel 7

Zinsen (1) Zinsen, die aus einem Vertragsstaat stammen und an eine in dem anderen Vertragsstaat ansässige Person gezahlt werden, können in dem anderen Staate besteuert werden. (2) Diese Zinsen können jedoch in dem Vertragsstaat, aus dem sie stammen, nach dem Recht dieses Staates besteuert werden, die Steuer darf aber 10 vom Hundert des Betrags der Zinsen nicht übersteigen. (3) Zinsen, die aus dem Königreich Griechenland stammen und an die Deutsche Bundesbank oder die deutsche Kreditanstalt für Wiederaufbau gezahlt werden, sind von der griechischen Steuer befreit. Zinsen, die aus der Bundesrepublik Deutschland stammen und an die Bank von Griechenland gezahlt werden, sind von der deutschen Steuer befreit. (4) Der in diesem Artikel verwendete Ausdruck “Zinsen” bedeutet Einkünfte aus öffentlichen Anleihen, aus Obligationen, auch wenn sie durch Pfandrecht an Grundstücken gesichert oder mit einer Gewinnbeteiligung ausgestattet sind, und aus Forderungen jeder Art sowie alle anderen Einkünfte, die nach dem Steuerrecht des Staates, aus dem sie stammen, den Einkünften aus Darlehen gleichgestellt sind. (5) Die Absätze 1 und 2 sind nicht anzuwenden, wenn eine in einem Vertragsstaat ansässige Person in dem anderen Vertragsstaat durch eine dort gelegene Betriebstätte gewerblich tätig ist und die Zinsen dieser Betriebstätte zuzurechnen sind; in diesem Fall ist Artikel 3 anzuwenden. (6) Zinsen gelten dann als aus einem Vertragsstaat stammend, wenn der Schuldner dieser Staat selbst, eine seiner Gebietskörperschaften oder eine in diesem Staate ansässige Person ist. Hat aber der Schuldner der Zinsen, ohne Rücksicht darauf, ob er in einem Vertragsstaat ansässig ist oder nicht, in einem Vertragsstaat eine Betriebstätte und ist die Schuld für die die Zinsen gezahlt werden, für Zwecke der Betriebstätte eingegangen worden und trägt die Betriebstätte die Zinsen, so gelten die Zinsen als aus dem Vertragsstaat stammend, in dem die Betriebstätte liegt. (7) Bestehen zwischen Schuldner und Gläubiger oder zwischen jedem von Ihnen und einem Dritten besondere Beziehungen und übersteigen deshalb die gezahlten Zinsen, gemessen an der zugrunde liegenden Forderung, den Betrag, den Schuldner und Gläubiger ohne diese Beziehungen vereinbart hätten, so wird dieser Artikel nur auf diesen letzten Betrag angewendet. In diesem Fall kann der übersteigende Betrag nach dem Recht jedes Vertragsstaates und unter Berücksichtigung der anderen Bestimmungen dieses Abkommens besteuert werden. (8) Dieser Artikel ist nicht so auszulegen, als schränke er Befreiungen, Abzüge oder sonstige Vergünstigungen ein, die nach dem Recht des Königreichs Griechenland jetzt oder künftig bei der Festsetzung der griechischen Steuer von den Zinsen gewährt werden, die aus dem Königreich Griechenland stammen und an eine in der Bundesrepublik Deutschland ansässige Person gezahlt werden.

Artikel 8

Lizenzgebühren (1) Lizenzgebühren, die aus einem Vertragsstaat stammen und an eine in dem anderen Vertragsstaat ansässige Person gezahlt werden, können nur in dem anderen Staate besteuert werden. (2) Der in diesem Artikel verwendete Ausdruck “Lizenzgebühren” bedeutet Vergütungen jeder Art, die für die Benutzung oder für das Recht auf Benutzung von Urheberrechten an literarischen, künstlerischen oder wissenschaftlichen Werken, von Patenten, Marken, Mustern oder Modellen, Plänen, geheimen Formeln oder Verfahren oder für die Benutzung oder das Recht auf Benutzung gewerblicher, kaufmännischer oder wissenschaftlicher Ausrüstungen oder für die Mitteilung gewerblicher, kaufmännischer oder wissenschaftlicher Erfahrungen gezahlt werden. (3) Absatz 1 ist nicht anzuwenden, wenn eine in einem Vertragsstaat ansässige Person in dem anderen Vertragsstaat durch eine dort gelegene Betriebstätte oder feste Einrichtung gewerblich tätig ist oder einen freien Beruf oder eine sonstige selbständige Tätigkeit ausübt und die Lizenzgebühren dieser Betriebstätte oder festen Einrichtung zuzurechnen sind; in diesem Fall ist Artikel 3 oder Artikel 11 anzuwenden. (4) Bestehen zwischen Schuldner und Gläubiger oder zwischen jedem von ihnen und einem Dritten besondere Beziehungen und übersteigen deshalb die gezahlten Lizenzgebühren, gemessen an der zugrunde liegenden Leistung, den Betrag, den Schuldner und Gläubiger ohne diese Beziehungen vereinbart hätten, so wird dieser Artikel nur auf diesen letzten Betrag angewendet. In diesem Fall kann der übersteigende Betrag nach dem Recht jedes Vertragsstaates und unter Berücksichtigung der anderen Bestimmungen dieses Abkommens besteuert werden.

Artikel 9

Veräußerungsgewinne (1) Gewinne, die eine in einem Vertragsstaat ansässige Person aus dem Verkauf, der Übertragung oder dem Tausch von Vermögenswerten aus Quellen innerhalb des anderen Vertragsstaates bezieht, können nur in dem erstgenannten Staate besteuert werden. (2) Absatz 1 ist nicht anzuwenden, wenn eine in einem Vertragsstaat ansässige Person in dem anderen Vertragsstaat durch eine dort gelegene Betriebstätte gewerblich tätig ist und die Gewinne dieser Betriebstätte zuzurechnen sind; in diesem Fall ist Artikel 3 anzuwenden.

Artikel 10

Bezüge aus dem öffentlichen Dienst (1) Vergütungen, die aus öffentlichen Kassen des Königreichs Griechenland oder einer seiner Gebietskörperschaften für gegenwärtig erbrachte Dienste gezahlt werden, können nur in diesem Staate besteuert werden, es sei denn, dass die Zahlung an einen deutschen Staatsangehörigen geleistet wird, der nicht zugleich Staatsangehöriger des Königreichs Griechenland ist. (2) Vergütungen, die aus öffentlichen Kassen der Bundesrepublik Deutschland, ihrer Länder oder deren Gebietskörperschaften für gegenwärtig erbrachte Dienste gezahlt werden, können nur in diesem Staate besteuert werden, es sei denn, dass die Zahlung an einen Staatsangehörigen des Königreichs Griechenland geleistet wird, der nicht zugleich deutscher Staatsangehöriger ist. (3) Die Absätze 1 und 2 sind nicht auf Vergütungen für Dienste anzuwenden, die im Zusammenhang mit einer auf Gewinnerzielung gerichteten gewerblichen Tätigkeit eines der Vertragsstaaten oder einer seiner Gebietskörperschaften stehen. (4) Die Absätze 1 und 2 gelten auch für Vergütungen, welche die Deutsche Bundesbank, die Deutsche Bundesbahn und die Deutsche Bundespost sowie die entsprechenden Organisationen des Königreichs Griechenland zahlen.

Artikel 11

Einkünfte aus Arbeit (1) Einkünfte, die eine in einem Vertragsstaat ansässige Person aus einem freien Beruf oder aus sonstiger selbständiger Tätigkeit ähnlicher Art bezieht, können nur in diesem Staate besteuert werden, es sei denn, dass die Person für die Ausübung ihrer Tätigkeit in dem anderen Vertragsstaat regelmäßig über eine feste Einrichtung verfügt. Verfügt sie über eine solche feste Einrichtung, so kann der Teil der Einkünfte, der dieser Einrichtung zuzurechnen ist, in diesem anderen Staate besteuert werden. Ungeachtet der vorstehenden Bestimmungen können Einkünfte, die berufsmäßige Künstler, wie Bühnen-, Film-, Rundfunk- oder Fernsehkünstler und Musiker, sowie Sportler, aus ihrer in dieser Eigenschaft persönlich ausgeübten Tätigkeit beziehen, in dem Vertragsstaat besteuert werden, in dem sie diese Tätigkeit ausüben. (2) Gehälter, Löhne und ähnliche Vergütungen, die eine in einem Vertragsstaat ansässige Person aus unselbständiger Arbeit bezieht, können nur in diesem Staate besteuert werden, es sei denn, daß die Arbeit in dem anderen Vertragsstaat ausgeübt wird. Wird die Arbeit dort ausgeübt, so können die dafür bezogenen Vergütungen in diesem anderen Staate besteuert werden. (3) Ungeachtet des Absatzes 2 können Vergütungen, die eine in einem Vertragsstaat ansässige Person für eine in dem anderen Vertragsstaat ausgeübte unselbständige Arbeit bezieht, nur in dem erstgenannten Staate besteuert werden, wenn 1.der Empfänger sich in dem anderen Staate insgesamt nicht länger als 183 Tage während des betreffenden Steuerjahres aufhält, 2.die Vergütungen von einem Arbeitgeber oder für einen Arbeitgeber gezahlt werden, der nicht in dem anderen Staate ansässig ist, und 3.die Vergütungen nicht vom Gewinn einer Betriebstätte oder einer festen Einrichtung abgezogen werden, die der Arbeitgeber in dem anderen Staate hat. (4) Aufsichtsrats- oder Verwaltungsratsvergütungen und ähnliche Zahlungen, die eine in einem Vertragsstaat ansässige Person in ihrer Eigenschaft als Mitglied des Aufsichts- oder Verwaltungsrates einer Gesellschaft bezieht, die in dem anderen Vertragsstaat ansässig ist, können in diesem anderen Staate besteuert werden. (5) Vergütungen für Dienstleistungen, die an Bord eines Seeschiffes im internationalen Verkehr erbracht werden, können in dem Vertragsstaat besteuert werden, in dem sich der Registerhafen des Schiffes befindet. (6) Vergütungen für Dienstleistungen, die an Bord eines Luftfahrzeuges im internationalen Verkehr erbracht werden, können in dem Vertragsstaat besteuert werden, in dem sich der Ort der tatsächlichen Geschäftsleitung des Unternehmens befindet, das die betreffende Person beschäftigt.

Artikel 12

Renten (1) Ruhegehälter und Renten (außer Ruhegehälter und Renten im Sinne der Absätze 2 und 3), die eine in einem Vertragsstaat ansässige Person aus Quellen innerhalb des anderen Vertragsstaates bezieht, können nur in dem erstgenannten Staate besteuert werden. (2) Ruhegehälter und Renten, die aus öffentlichen Kassen des Königreichs Griechenland oder einer seiner Gebietskörperschaften gezahlt werden, können nur in diesem Staate besteuert werden. (3) Ruhegehälter und Renten, die aus öffentlichen Kassen der Bundesrepublik Deutschland, ihrer Länder oder deren Gebietskörperschaften gezahlt werden, können nur in diesem Staate besteuert werden. (4) Die Absätze 2 und 3 gelten auch für Ruhegehälter und Renten, die die Deutsche Bundesbank, die Deutsche Bundesbahn und die Deutsche Bundespost sowie die entsprechenden Organisationen des Königreichs Griechenland zahlen. (5) Ruhegehälter, Renten und andere wiederkehrende oder einmalige Vergütungen, die ein Vertragsstaat oder eine juristische Person des öffentlichen Rechts dieses Staates als Vergütung für einen Schaden zahlt, der als Folge von Kriegshandlungen oder politischer Verfolgung entstanden ist, können nur in diesem Staate besteuert werden.

Artikel 13

Unbewegliches Vermögen (1) Einkünfte, die eine in einem Vertragsstaat ansässige Person aus unbeweglichem Vermögen bezieht, können in dem Vertragsstaat besteuert werden, in dem dieses Vermögen liegt. (2) Der Ausdruck “unbewegliches Vermögen” bestimmt sich nach dem Recht des Vertragsstaates, in dem das Vermögen liegt. Der Ausdruck umfasst in jedem Fall das Zubehör zum unbeweglichen Vermögen, das lebende und tote Inventar land- und forstwirtschaftlicher Unternehmen, die Rechte, auf die die Vorschriften des Privatrechtes über Grundstücke Anwendung finden, die Nutzungsrechte an unbeweglichem Vermögen sowie die Rechte auf unveränderliche oder feste Vergütungen für die Ausbeutung von Mineralvorkommen, Quellen und anderen Bodenschätzen; Schiffe und Luftfahrzeuge gelten nicht als unbewegliches Vermögen. (3) Die Absätze 1 und 2 gelten für Einkünfte aus der unmittelbaren Nutzung, der Vermietung oder Verpachtung sowie jeder anderen Art der Nutzung unbeweglichen Vermögens, einschließlich der Einkünfte aus land- und forstwirtschaftlichen Unternehmen. Sie gelten ferner für Gewinne aus der Veräußerung unbeweglichen Vermögens. (4) Die Absätze 1 bis 3 gelten auch für Einkünfte aus unbeweglichem Vermögen anderer als land- und forstwirtschaftlicher Unternehmen und für Einkünfte aus unbeweglichem Vermögen, das der Ausübung eines freien Berufes dient.

Artikel 14

Gastlehrer Die Einkünfte, die Hochschullehrer aus einem der Vertragsstaaten als Vergütung für eine Lehr- oder Forschungstätigkeit an einer Universität in dem anderen Vertragsstaat während eines vorübergehenden Aufenthalts von höchstens zwei Jahren beziehen, werden in diesem anderen Staate nicht besteuert.

Artikel 15

Bezüge für Studium und Ausbildung Zahlungen, die ein Student oder Lehrling aus einem der Vertragsstaaten, der sich in dem anderen Vertragsstaat ausschließlich zum Studium oder zur Ausbildung aufhält, für seinen Unterhalt, sein Studium oder seine Ausbildung erhält, werden in diesem anderen Staate nicht besteuert, sofern ihm diese Zahlungen aus Quellen außerhalb dieses anderen Staates zufließen.

Artikel 16

Vermögensteuer (1) Unbewegliches Vermögen im Sinne des Artikels 8 Absatz 2 kann in dem Vertragsstaat besteuert werden, in dem dieses Vermögen liegt. (2) Vorbehaltlich des Absatzes 1 kann Vermögen, das Betriebsvermögen einer Betriebstätte eines Unternehmens eines Vertragsstaates darstellt oder das zu einer der Ausübung eines freien Berufes dienenden festen Einrichtung gehört, in dem Vertragsstaat besteuert werden, in dem sich die Betriebstätte oder die feste Einrichtung befindet. (3) Seeschiffe und Luftfahrzeuge im internationalen Verkehr und Vermögenswerte, die nicht unbewegliches Vermögen darstellen und dem Betrieb dieser Schiffe und Luftfahrzeuge dienen, können nur in dem Vertragsstaat besteuert werden, dem nach Artikel 5 das Recht zur Besteuerung der Gewinne aus dem Betrieb dieser Schiffe oder Luftfahrzeuge zusteht. (4) Alle anderen Vermögensteile einer in einem Vertragsstaat ansässigen Person können nur in diesem Staate besteuert werden.

Artikel 17

Ausgleichung der Doppelbesteuerung im Wohnsitzstaat (1) Bei einer im Königreich Griechenland ansässigen Person wird die Steuer wie folgt festgesetzt: Vorbehaltlich der Vorschriften des griechischen Einkommensteuerrechts wird die deutsche Steuer, die nach den Gesetzen der Bundesrepublik Deutschland und nach Maßgabe dieses Abkommens entweder unmittelbar oder im Abzugsweg von den Einkünften aus Quellen innerhalb der Bundesrepublik Deutschland erhoben wird, auf die von diesen Einkünften zu entrichtende griechische Steuer angerechnet. (2) Bei einer in der Bundesrepublik Deutschland ansässigen Person wird die Steuer wie folgt festgesetzt: 1.Von der Bemessungsgrundlage der deutschen Steuer werden die Einkünfte aus Quellen innerhalb des Königreichs Griechenland und die innerhalb des Königreichs Griechenland gelegenen Vermögenswerte ausgenommen, die nach Maßgabe dieses Abkommens im Königreich Griechenland besteuert werden können, es sei denn, dass Nummer 2 gilt. Die Bundesrepublik Deutschland behält aber das Recht, die so ausgenommenen Einkünfte und Vermögenswerte bei der Festsetzung des Steuersatzes zu berücksichtigen. 2.1.Auf die von den nachstehenden Einkünften erhobene deutsche Steuer werden die folgenden Beträge angerechnet:1.bei Dividenden, die aus dem Königreich Griechenland stammen, die dafür entrichtete griechische Steuer; 2.bei Zinsen, die aus dem Königreich Griechenland stammen, die dafür entrichtete griechische Steuer oder, wenn diese Zinsen auf Grund der besonderen griechischen Rechtsvorschriften über die Förderung der wirtschaftlichen Entwicklung des Königreichs Griechenland von der griechischen Steuer befreit sind, 10 vom Hundert des Betrages dieser Zinsen; 3.bei Vergütungen, die aus öffentlichen Kassen des Königreichs Griechenland an einen deutschen Staatsangehörigen gezahlt werden, der nicht zugleich die Staatsangehörigkeit des Königreichs Griechenland hat, die dafür entrichtete griechische Steuer; 4.bei den aus dem Königreich Griechenland stammenden Vergütungen im Sinne des Artikels 11 Absätze 4 und 5 die dafür entrichtete griechische Steuer. 2.Bei Einkünften aus Dividenden, die einer in der Bundesrepublik Deutschland ansässigen Kapitalgesellschaft von einer im Königreich Griechenland ansässigen Aktiengesellschaft gezahlt werden, wird jedoch auf die deutsche Steuer der Betrag von 30 vom Hundert der Bruttodividenden angerechnet, aber nur, wenn1.der deutschen Kapitalgesellschaft mindestens 25 vom Hundert der stimmberechtigten Anteile der griechischen Aktiengesellschaft gehören und 2.die griechische Aktiengesellschaft ihre Einkünfte ausschließlich oder fast ausschließlich aus dem Bergbau, aus der Herstellung oder dem Verkauf von Gütern oder Waren, aus Dienstleistungen, aus Bank- oder Versicherungsgeschäften oder aus Dividenden bezieht, die eine andere griechische Aktiengesellschaft zahlt, die ihre Einkünfte wiederum ausschließlich oder fast ausschließlich aus dem Bergbau, aus der Herstellung oder dem Verkauf von Gütern oder Waren, aus Dienstleistungen oder aus Bank- oder Versicherungsgeschäften bezieht.

Artikel 18

Diplomatische oder konsularische Bedienstete Dieses Abkommen berührt nicht das Recht auf andere oder zusätzliche Befreiungen, die den diplomatischen und konsularischen Bediensteten derzeit zustehen oder ihnen künftig eingeräumt werden.

Artikel 19

Auskunftsaustausch (1) Die zuständigen Behörden der Vertragsstaaten werden auf Verlangen die ihnen auf Grund ihrer Steuergesetze auf dem normalen Verwaltungswege zur Verfügung stehenden Auskünfte austauschen, die erforderlich sind, um dieses Abkommen durchzuführen, um bei den Steuern im Sinne dieses Abkommens die Hinterziehung zu verhindern oder gesetzliche Vorschriften gegen Steuerverkürzung durchzuführen. Die derart ausgetauschten Auskünfte sind als geheim zu behandeln und dürfen nur Personen zugänglich gemacht werden, die sich mit der Veranlagung oder Erhebung der Steuern im Sinne dieses Abkommens befassen. Auskünfte, die ein Handels-, Geschäfts-, Gewerbe- oder Berufsgeheimnis oder ein Geschäftsverfahren offenbaren würden, dürfen nicht gegeben werden. (2) Dieser Artikel ist nicht so auszulegen, als verpflichte er einen der Vertragsstaaten, Verwaltungsmaßnahmen durchzuführen, die von den Vorschriften oder der Verwaltungspraxis eines der Vertragsstaaten abweichen oder die seiner Souveränität, Sicherheit oder öffentlichen Ordnung widersprechen, oder Angaben zu übermitteln, die weder auf Grund seiner eigenen Rechtsvorschriften noch auf Grund der Rechtsvorschriften des ersuchenden Staates beschafft werden können.

Artikel 20

Verständigungsverfahren (1) Weist eine in einem Vertragsstaat ansässige Person nach, dass Maßnahmen der Steuerbehörden der Vertragsstaaten eine diesem Abkommen widersprechende Doppelbesteuerung bewirkt haben oder bewirken werden, so kann sie ihren Fall dem Staate, in dem sie ansässig ist, unterbreiten. Werden ihre Einwendungen als begründet erachtet, so wird sich die zuständige Behörde des angerufenen Staates mit der zuständigen Behörde des anderen Staates über die Vermeidung der Doppelbesteuerung zu verständigen suchen. (2) Über Schwierigkeiten oder Zweifel, die bei der Auslegung oder Anwendung dieses Abkommens oder im Verhältnis dieses Abkommens zu Abkommen der Vertragsstaaten mit dritten Staaten auftreten, verständigen sich die zuständigen Behörden der Vertragsstaaten möglichst rasch.

Artikel 21

Gleichbehandlung (1) Die Staatsangehörigen eines Vertragsstaates dürfen in dem anderen Vertragsstaat weder einer Besteuerung noch einer damit zusammenhängenden Verpflichtung unterworfen werden, die anders oder belastender sind als die Besteuerung und die damit zusammenhängenden Verpflichtungen, denen die Staatsangehörigkeit des anderen Staates unter gleichen Verhältnissen unterworfen sind oder unterworfen werden können. (2) Der Ausdruck “Staatsangehörige” bedeutet: 1.hinsichtlich der Bundesrepublik Deutschland: alle Deutschen im Sinne des Artikels 116 Absatz 1 des Grundgesetzes für die Bundesrepublik Deutschland; 2.hinsichtlich des Königreichs Griechenland: alle griechischen Staatsangehörigen; 3.alle juristischen Personen, Personengesellschaften und andere Personenvereinigungen, die nach dem in einem Vertragsstaat geltenden Recht errichtet worden sind. (3) Staatenlose dürfen in einem Vertragsstaat weder einer Besteuerung noch einer damit zusammenhängenden Verpflichtung unterworfen werden, die anders oder belastender sind als die Besteuerung und die damit zusammenhängenden Verpflichtungen, denen die Staatsangehörigen dieses Staates unter gleichen Verhältnissen unterworfen sind oder unterworfen werden können. (4) Die Besteuerung einer Betriebstätte, die ein Unternehmen eines Vertragsstaates in dem anderen Vertragsstaat hat, darf in dem anderen Vertragsstaat nicht ungünstiger sein als die Besteuerung von Unternehmen des anderen Staates, die die gleiche Tätigkeit ausüben. Diese Vorschrift ist nicht dahin auszulegen, als verpflichte sie einen Vertragsstaat, den in dem anderen Vertragsstaat ansässigen Personen Steuerfreibeträge, -vergünstigungen und -ermäßigungen auf Grund des Personenstandes oder der Familienlasten zu gewähren, die er den in seinem Hoheitsgebiet ansässigen Personen gewährt. (5) Die Unternehmen eines Vertragsstaates, deren Kapital ganz oder teilweise, unmittelbar oder mittelbar, einer in dem anderen Vertragsstaat ansässigen Person oder mehreren solchen Personen gehört oder ihrer Kontrolle unterliegt, dürfen in dem erstgenannten Vertragsstaat weder einer Besteuerung oder einer damit zusammenhängenden Verpflichtung unterworfen werden, die anders oder belastender sind als die Besteuerung und die damit zusammenhängenden Verpflichtungen, denen andere ähnliche Unternehmen des erstgenannten Staates unterworfen sind oder unterworfen werden können. (6) In diesem Artikel bedeutet der Ausdruck “Besteuerung” Steuern jeder Art und Bezeichnung. Artikel 22 Berlinklausel Dieses Abkommen gilt auch für das Land Berlin, sofern nicht die Regierung der Bundesrepublik Deutschland gegenüber der Regierung des Königreichs Griechenland innerhalb von drei Monaten nach Inkrafttreten des Abkommens eine gegenteilige Erklärung abgibt.

Artikel 23

Inkrafttreten (1) Dieses Abkommen bedarf der Ratifizierung; die Ratifikationsurkunden sollen so bald wie möglich in Bonn ausgetauscht werden. (2) Dieses Abkommen tritt einen Monat nach Austausch der Ratifikationsurkunden in Kraft und gilt dann 1.hinsichtlich der griechischen Steuer mit Bezug auf die im Kalenderjahr 1964 und in den folgenden Kalenderjahren bezogenen Einkünfte; 2.hinsichtlich der deutschen Steuer für die Steuern, die für das Kalenderjahr 1964 und die folgenden Kalenderjahre erhoben werden. Artikel 24 Vertragsdauer, Kündigung Dieses Abkommen bleibt auf unbegrenzte Zeit in Kraft, jedoch kann jeder der Vertragsstaaten bis einschließlich 30. Juni eines jeden Kalenderjahres, das auf das Kalenderjahr 1967 folgt, das Abkommen gegenüber dem anderen Vertragsstaat kündigen; in diesem Falle verliert dieses Abkommen seine Gültigkeit 1.hinsichtlich der griechischen Steuer mit Bezug auf die Einkünfte, die in dem auf das Kündigungsjahr folgenden Kalenderjahr bezogen werden; 2.hinsichtlich der deutschen Steuer für die Steuern, die für das auf das Kündigungsjahr folgende Kalenderjahr erhoben werden.

Änderung -fiktiv Einkommen-Einkommenssteuer Griechenland

Fri, 05 Feb 2016 15:31:21 GMT

Αuf Intervention der DHSG bei der Finanzministerin Griechenlands, wurde die bisher geltende gesetzliche Regelung,wonach „Steuerausländer“ auf Zahlung von Einkommenssteuer in Anspruch genommen wurden, obwohl diese keine Einkünfte in Griechenland erzielten, sondern lediglich marginale Zinsen – es reichten nur 0,01 € über eine vorhandene Bankverbindung aus, geändert.

Grund für diese Verpflichtung waren die Regelungen über fiktives Einkommen. Die Regelungen über das sog. fiktive Einkommen—griechisch Tekmiria- fanden sofort Anwendung, sobald Einkommen, gleich welcher Art, also auch Zinsen, erzielt wurde. Bei den sog. Tekmiria handelte es sich um die pauschal Besteuerung (Einkommenssteuermässig) von Immobilienbesitz sowie von Besitz von Fahrzeuge, Motorboote und andere Vermögenswerte. Das griechische Steuerrecht ging bis zu vorgenommen Änderung davon aus, dass allein der Beisitz von bestimmten Vermögenswerte, die Einkommenssteuerpflicht auslöste. Dies unabhängig davon, ob es sich hierbei um Inländer oder „Steuerausländer“ handelt.

Durch die erwirkte Änderung- Gesetz 4330/2015- finden die Vorschriften über fiktiv-Einkommen bei "Steuerausländern" keine Anwendung, auch wenn diese in Griechenland eine Immobilie, ein Boot oder ein Fahrzeug besitzen und Einkommen aus Immobilien erwirken. Erwirbt jedoch der "Steuerausländer" neue Vermögenswerte in Griechenland , wird er automatisch zur Zahlung von Einkommenssteuer – über die Regelungen des fiktiven Eikommens ( Tekmiria) - in Anspruch genommen, soweit nicht nachgewiesen werden kann , dass das hierfür erforderliche Kapital vom Ausland eingeführt wurde. Für potenzielle Käufer von Immobilien oder anderer Vermögenswerte in Griechenland, heißt dies, dass die Kapitaleinführung nach Griechenland dokumentiert werden sollte, am besten durch Banküberweisung oder durch Zollbescheinigung, soweit Geldbeträge bar eingeführt werden.

Griechisches Immobilien ABC

Fri, 05 Feb 2016 15:06:56 GMT

Das griechische Recht unterscheidet sich in wesentlichen Bereichen vom deutschen, österreichischen oder Schweizer Recht.

Dies gilt insbesondere für das Immobilienrecht, das Erbrecht oder für das Steuerrecht. Mangelnde Kenntnis führt daher leicht zu Fehlvorstellungen über die rechtlichen Konsequenzen von Rechtshandlungen, z.B. beim Abschluss von Verträgen oder zur Steuerpflicht.Vertrauen Sie nicht darauf, Ihre Rechtsprobleme ohne weitere Hilfe nur durch Recherchen im Internet lösen zu können. Dort findet man sicher wertvolle Informationen und Hinweise, allerdings ohne die Gewähr, ob diese noch aktuell oder gerade auf Ihren besonderen Fall anwendbar sind. Deshalb sollten Käufer von Immobilien nicht auf die Unterstützung von Fachjuristen verzichten, wenn sie die Immobilie in Griechenland problemlos erwerben und später sorgenfrei besitzen wollen. Die Deutsche und Hellenische Schutzgemeinschaft für Auslandsgrundbesitz hilft Ihnen dabei. Hier einige Begriffe:

Kaufvertrag : Muss notariell beurkundet werden. Eigentumsverhältnisse sollten durch einen griechischen Anwalt geprüft werden. Die notarielle Beurkundung ist auch für einen Vorvertrag zwingend vorgeschrieben (§ 369 des griechischen Zivilgesetzbuches). Im Kaufvertrag müssen Bauplan und Lageplan der Immobilie bzw. des Grundstückes beigefügt werden, sowie Bescheinigung über die Bezahlung der Gemeindegebühren in den letzten zwei Jahren, d. h. das keine Gemeindegebühren noch zu zahlen offen sind. Ferner müssen Käufer und Verkäufer in Griechenland steuerlich erfasst sein. Der Kauf muss ins „Grundbuch“ ( Hypothikofylakio ) eingetragen werden. Erst mit Eintragung des Kaufvertrages im Grundbuch ist das Rechtsgeschäft abgeschlossen (§ 1033 Abs. 2 GZGB).

Auflassungsvormerkung: Auflassungsvormerkung kennt das griechische Sachenrecht nicht. Das griechische Sachenrecht kennt jedoch ein Vorkaufsrecht (Vorvertrag). Es existiert ein Vorkaufsrecht des Staates für Waldflächen. Gemäß Artikel 166 des griechischen Zivilgesetzbuches ist ein Vorvertrag eine Vereinbarung mit welcher die Verpflichtung übernommen wird, künftig einen bestimmten Vertrag mit dem Vertragspartner oder mit einem Dritten abzuschließen (Artikel 410 des griechischen Zivilgesetzbuches). Vorverträge mit welchen sich eine der Parteien verpflichtet eine Immobilie zu übertragen, bedürfen der notariellen Beurkundung . Sonst handelt es sich um reine Verpflichtungsverträge. Vorverträge können nicht im Grundbuch eingetragen werden. Üblich ist, dass notarielle Vorverträge betreffend den Kauf einer Immobilie, Kontrahierungszwang des Verkäufers vorsehen. Dies ermöglicht dem Käufer unter bestimmten Voraussetzungen den Endvertrag ohne Mitwirkung des Verkäufers abzuschließen/zu vollziehen. Beim Abschluss des Vorvertrages wird in der Regel vom Käufer eine Vorauszahlung auf den Kaufpreis (10% ) geleistet. Kommt der Endvertrag aus Gründe die der Käufer zu vertreten hat – z.b. Rücktritt, Unmögligkeit der Zahlung des Restkaufpreises- nicht zustande, wird die geleistete Vorauszahlung nicht zurückerstattet. Hat der Verkäufer das Scheitern des Abschlusses des Endvertrages zu vertreten, so zahlt er als Vertragstrafe das zweifache der geleisteten Vorauszahlung. Diese Regelung gilt nur soweit sie im Vertrag so vereinbart wurde.

Immobilienregister : Das Immobilienregister wird in Gebieten unterhalten in welchen es noch kein Grundbuch existiert. Es ist in 3 Abteilungen (Bücher) unterteilt: 1. Alphabetisches Register ( Namensverzeichnis der Eigentümer ) 2. Umschreibungsregister ( Eintragung des Rechtsgeschäfts in abgekürzter Form ) 3. Hypothekenregister Die Belastung des Grundstückes mit einer Hypothek oder andere dingliche Rechte (Nießbrauch usw.) wird im Immobilienregister ( Hypothekenregister) einzutragen. Das Registeramt stellt auf Wunsch Bescheinigung, ob ein Grundstück belastet oder Lastenfrei ist.

Vermietung: Vermietung an Ausländer ist erlaubt. Mietvertrag zu Wohnzwecken gilt mindestens 2 Jahre für Vermieter. Mieter hat das Recht in jedem Fall unterzuvermieten. Sehr kompliziertes Mietrecht für Gewerberäume mit besonderem Kündigungsschutz. Vermietungsverbot wie Veräußerungsverbot für nicht EU - Ausländer in Grenzgebieten.

Internationale Steuerabkommen : Griechenland unterhält Doppelbesteuerungsabkommen mit Deutschland und Österreich und die Schweiz.

Griechische Steuernummer

Fri, 05 Feb 2016 15:06:01 GMT

Ausländische Immobilieneigentümmer mit Wohnsitz ausserhalb von Griechenland und Auslandgriechen,sind auf aufgrund neu eingeführter gesetzlicher Regelung (gr. Verwaltungsrichtlinie ΠΟΛ 1177/14.07.2014 und Gesetz 4174/2013) , verpflichtet sich in Griechenland steuerlich erfassen zu lassen. Zuständiges Finanzamt ist das „Finanzamt für Auslandsgriechen und Ausländische Staatsangehörige mit Sitz im Ausland“, in Athen ( Metsovou 4, 10682 Athen , Tel.: 0030210 8204607) . Der Nachweis des steuerlichen Wohnsitzes im Ausland wird erbracht durch eine sogenannte „Bescheinigung der Steuer-Identifikationsnummer und des Wohnsitzes“ oder durch eine übersetze Kopie des letzen Steuerbescheides. Nach griechischem Recht liegt der Steuerliche Wohnsitz einer Person dort, wo die Person ihren Lebensmittelpunkt hat ( d.h. dort wo sie mehr als 180 Tage pro Jahr verbringt).

Zahlung Gebühren Legalisierung Schwarzbauten Griechenland

Sat, 01 Jan 2000 10:34:45 GMT